Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μλέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

May 2, 2018

421 – Εἶναι ἐφικτὴ ἡ ἐπάνοδος τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας;


421 – Εἶναι ἐφικτὴ ἡ ἐπάνοδος τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας;

α) Τὸ Βυζάντιο δὲν ἐπανέρχεται
            Εἶναι ὅπως σὲ ὑπολογιστή. Ἐπαναφέρεις ἕνα κείμενο ποὺ ἔσβησε τελευταῖο, ἀλλὰ δύσκολα ἐπαναφέρεις προτελευταῖο κείμενο ποὺ ἔσβησε καὶ ἀντεκατεστάθη ἀπὸ τροποποιημένο  κείμενο ποὺ ἔσβησε τελευταῖα.
            Τὸ Βυζάντιο τὸ 1453 ἀντεκατεστάθη καὶ ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Ὀθωμανία. Ἀκόμα πιὸ πίσω ἡ άρχαία Ῥώμη ἀντεκατεστάθη καὶ ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν νέα Ῥώμη κ.ο.κ. Ἡ Ἱστορία μᾶς διδάσκει ὅτι προσπάθεια γιὰ τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ σβησμένου τελευταίου κειμένου εἶναι μέν ἐφικτὴ ἀλλὰ βραχυπρόθεσμη. Ἔχουμε ὡς παράδειγμα τὴν ἐπαναφορὰ τῆς ἀρχαίας προχριστιανικῆς Ῥώμης ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἰουλιανὸ τὸν Παραβάτη, ἀλλὰ μόνον γιὰ τρία χρόνια (360-363) καὶ μόνον κατόπιν τῆς πολλῆς προσφάτου πτώσεως τῆς ἀρχαίας Ῥώμης, μὲ τὴν ἄνοδο στὴν ἐξουσία τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου (306-337).

β) Μὲ ποῖον τρόπο ἡ Ὀθωμανία ἐπεκάλυψε καὶ ἀντεκατέστησε τὸ Βυζάντιο;
            Μέσα στὴν μακρὰ περίοδο 2500 χρόνων τῆς οἰκουμενικῆς αὐτοκρατορίοας τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, ἀπὸ τὴν Περσικὴ Αὐτοκρατορία στὴν Ὀθωμανική, μέσῳ τῆς αὐτοκρατορίας τοῦ Ἀλεξάνδρου, τῆς ἀρχαίας Ῥώμης καὶ τῆς Βυζαντινῆς, ἡ διαλεκτικὴ πορεία της ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ εἰκόνα ποὺ ἐπαρουσίαζε ἦταν πάντα ἡ ἴδια, συνάμα ὅμως καὶ κάθε φορὰ διαφορετικὴ καὶ ἐξελικτική. Ἔτσι, ἡ μεγάλη ἀλλαγὴ μεταξὺ ἀρχαίας καὶ νέας Ῥώμης ὑπῆρξε ἡ μεταφορά της στὰ νερὰ τοῦ Βοσπόρου καὶ ἡ ἐπιβολὴ τῆς νέας θρησκείας τοῦ χριστιανισμοῦ. Ἡ μεγάλη ἀλλαγὴ τὸ 1453 δὲν ὑπῆρξε οὔτε ἀλλαγὴ τοποθεσίας, οὔτε ἀλλαγὴ θρησκείας, ἀλλὰ ἀλλαγὴ ἀπὸ μονομιλλετιακὴ κοινωνικὴ δομὴ σὲ τετραμιλλετιακὴ δομή.
            Ἡ ἰδεολογία τοῦ Βυζαντίου ὑπῆρξε μέχρι τέλους ἡ Ὀρθοδοξία, ὅπως ἡ ἰδεολογία τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ὑπῆρξε μέχρι τέλους ὁ μαρξισμός-λενινισμός. Ὁ πρωτοεθνικισμὸς ποὺ ἐνεφανίσθη μετὰ τὸ 1204, ὑπῆρξε φαινόμενο παρακμῆς, συνεπείᾳ τοῦ θρησκευτικοῦ σχίσματος τοῦ 1054, ὅπως καὶ ὁ πρωτοκαπιταλισμὸς ποὺ ἐνεφανίσθη σταδιακὰ στὴν ΕΣΣΔ μετὰ τὸ θάνατο τοῦ Στάλιν, ὑπῆρξε φαινόμενο παρακμῆς, συνεπείᾳ τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου καὶ τῆς ηὐξημένης ἐπιθετικότητος τῆς Δύσεως. Ἡ πρὸ τοῦ 1917 τσαρικὴ Ῥωσία ἔχει σβήσει διὰ παντός, ὅπως καὶ τὸ Βυζάντιο, καὶ μία ἐπάνοδος τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ἐὰν συμβῆ θὰ εἶναι βραχεῖα, ὅπως καὶ μιὰ ἐπάνοδος χωρὶς μεταβολές, τῆς Ὀθωμανίας, ὅσο βραχεῖα ὑπῆρξε ἡ ἐπάνοδος τῆς ἀρχαίας Ῥώμης ἀπὸ τὸν Ἰουλιανὸ τὸν Παραβάτη.
        Ἡ ἰδεολογία τῆς Ὀθωμανίας ὑπῆρξε μέχρι τέλους τὸ τετράστυλο κοινωνικὸ οἰκοδόμημα τῶν τεσσάρων μιλλετίων.  Παρὰ τὴν ἐμφάνιση τοῦ δυτικοφερμένου ἐθνικισμοῦ στὶς ἀρχὲς τοῦ ΙΘ΄(19ου) αἰῶνος, τὸ  ὀθωμανικὸ κοινωνικὸ οἰκοδόμημα ἐξεφράζετο ἀκόμη ἔντονα τὸ 1798, μέσῳ τοῦ περιφήμου κειμένου τῆς «Διδασκαλίας Πατρικῆς». Τὸ διάγγελμα αὐτὸ πρὸς τὸν  λαὸ τῶν Ῥωμαίων τῆς Αὐτοκρατορίας, ποὺ εἶχε συγγράψει ὁ πατριάρχης Ἱεροσολύμων Ἄνθιμος ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριάρχου στὸ Φανάρι, τὸν Γρηγόριο Ε’ καὶ στὸ πνεῦμα τοῦ ἁγίου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, Ἀθανασίου Παρίου (1721-1813), δύσκολα κατανοεῖται σήμερα, ἐπειδὴ ἔχουμε πιστεύσει στὶς πομφόλυγες περὶ ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ποὺ συνεχίζει νὰ ἐξαποστέλλῃ ἡ Δύση μὲ τεραστία δόση ὑποκρισίας στὰ μέρη μας, ὅταν σφάζει λαϊκοὺς ἡγέτες τῆς περιοχῆς ὅπως τὸν Σαντὰμ Χουσσεΐν ἤ τὸν Καντάφι ἤ ὅταν γυμνόστηθες κοπέλες καὶ ἀλληλέγγυες τῶν μεταναστῶν προβάλουν τὸ σῶμα τους γιὰ νὰ ἀκινητοποιήσουν τὶς δυνάμεις ἀσφαλείας τῶν κατεχομένων ἀπὸ τὴν Δύση ἐδαφῶν ποὺ ἀνενόχλητη ὀργανώνει τὴν μία μετὰ τὴν ἄλλη ἔγχρωμες καὶ ἀνοιξιάτικες ἐπαναστάσεις, οἱ πρῶτες τῶν ὁποίων ἦσαν αὐτὲς τῶν Βαλκανίων τοῦ 1821 ποὺ ἐξήλωνε σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τοῦ ΙΘ΄αἰῶνα τὸ πουλόβερ τῆς Ὀθωμανίας.

γ) Τὸ νόημα τῆς πατριαρχικῆς κραυγῆς τοῦ 1798
         Ἡ «Διδασκαλία Πατρικὴ» τοῦ πατριάρχου Ἱεροσολύμων Ἀνθίμου, ἐπικουρουμένου ἀπὸ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη Γρηγόριο Ε’ καὶ τὸν διδάσκαλο τοῦ Γένους, σοφὸ ἅγιο  Ἀθανάσιο Πάριο, προειδοποιοῦσε ὅτι:
 1) Οἱ ὑποκριτικὲς ἰδέες περὶ ἐλευθερίας καὶ ἀνεξαρτησίας (δηλαδὴ διαμελισμοῦ τῆς οἰκουμενικῆς αὐτοκρατορίας τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς) εἶναι τοῦ Διαβόλου (δηλαδὴ τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ) καὶ ἀντέβαινον ρητῶς εἰς τὴν διδασκαλία τῆς Ὀρθοδοξίας.
2) Ἡ Οἰκουμενικὴ Αύτοκρατορία τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς ποὺ σήμερα ἐκφράζεται μέσῳ τῆς Ὀθωμανίας (καὶ πρωτύτερα μέσῳ τοῦ Βυζαντίου) οἰκοδομήθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ νὰ προφυλάξῃ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, τὸν ὀρθόδοξο, ἀπὸ τὴν ἀπληστία τῶν ἰμπεριαλιστῶν: «Ἰδέτε λαμπρότατα τί οἰκονόμησεν ὁ ἄπειρος ἐν ἐλέει καὶ πάνσοφος ἡμῶν Κύριος, διὰ νὰ φυλάξῃ καὶ αὖθις ἀλώβητον τὴν ἁγίαν καὶ ὀρθόδοξον πίστιν ἡμῶν τῶν εὐσεβῶν καὶ νὰ σώςῃ τοὺς πάντας. Ἤγειρεν ἐκ τοῦ μηδενὸς τὴν ἰσχυρὰν αὐτὴν βασιλείαν τῶν Ὀθωμανῶν ἀντί τῆς τῶν Ῥωμαίων ἡμῶν βασιλείας, ἡ ὁποία εἶχεν ἀρχίσει τρόπον τινὰ νὰ χωλαίνῃ εἰς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως φρονήματα».
3) Ὁ Θεὸς ἔφερε τοὺς Ὀθωμανοὺς γιὰ νὰ προστατεύσῃ τοὺς χριστιανοὺς ἀπὸ τοὺς παπιστές :   «Καὶ ὕψωσε τὴν βασιλείαν αὔτη τῶν Ὀθωμανῶν περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην διὰ νὰ ἀποδείξῃ ἀναμφιβόλως ὅτι θείῳ ἐγένετο βουλήματι καὶ ὄχι μὲ δύναμιν τῶν ἀνθρώπων, καὶ νὰ πιστοποιήσῃ πάντας τοὺς πιστοὺς ὅτι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ηὐδόκησε νὰ οἰκονομήσῃ μέγα μυστήριο, τὴν σωτηρίαν δηλαδὴ εἰς τοὺς ἐκλεκτοὺς τῶν λαῶν».
4) Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ Τουρκοκρατία ἀλλὰ βασιλεία ὀθωμανικὴ ποὺ προστατεύει τὴν Ὀρθοδοξία ἀπὸ τὴν δυτικὴ δουλεία: «Κατέστησε λοιπὸν ἐφ’ἡμᾶς ὁ παντοδύναμος Κύριος αὐτὴν τὴν ὑψηλὴν βασιλείαν διὰ νὰ εἶναι εἰς μὲν τοὺς Δυτικοὺς ὡσὰν ἕνας χαλινός, εἰς δὲ τοὺς Ἀνατολικοὺς ἡμᾶς, πρόξενος σωτηρίας».
5) Ἡ «ἐλευθερία» εἶναι προπαγανδιστικὴ ἐφεύρεση τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων καὶ ἀποτελεῖ ὀλέθριο κίνδυνο γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Θυμίζει δὲ τὰ σημερινὰ «ἀνθρώπινα δικαιώματα» ποὺ προωθοῦνται ἀπὸ τὶς μὴ κυβερνητικὲς ὀργανώσεις στὴν ὑπηρεσία τῶν δυτικῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν γιὰ νὰ ὑποδουλώσουν τὸν Τρίτο Κόσμο: «Ὁ πρῶτος ἀποστάτης, ὁ Διάβολος... ἐμεθοδεύθη εἰς τὸν τρέχοντα αἰῶνα μίαν ἄλλη πονηρία καὶ ἀπάτην ξεχωριστήν, δηλαδὴ τὸ νῦν θρυλούμενον σύστημα τῆς ἐλευθερίας τὸ ὁποῖον κατ’ ἐπιφάνειαν φαίνεται τάχα καλόν... ὑπάρχει ὅμως ἕνα δέλεαρ τοῦ διαβόλου καὶ φαρμάκι ὀλέθριον, διὰ νὰ κατακρημνίσῃ τοὺς λαοὺς εἰς τὴν ἀπώλειαν καὶ εἰς τὴν ἀκαταστασίαν».
6) Ἡ ὀθωμανικὴ βασιλεία ἐξασφαλίζει τὴν ἐπιβίωση τῆς Ὀρθοδοξίας: «Φυλάξατε στερεὰν τὴν πατροπαράδοτόν σας πίστην καὶ ὡς ὀπαδοὶ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπαρασάλευτον τὴν ὑποταγὴν εἰς τὴν πολιτικὴν διοίκησιν, ὁποὺ σᾶς χαρίζει ὅσα ἀναγκαῖα μόνον εἰς  τὴν παροῦσαν ζωὴν καὶ τὸ τιμιώτερον ἀπ΄ὅλα, ὁποὺ δὲν προξενεῖ κανένα ἐμπόδιον ἤ βλάβην εἰς τὴν ψυχικήν σας σωτηρίαν».
7) Πρόβλεψη γιὰ τὴν ἐπερχομένη καταστροφὴ τῶν Ὀρθοδόξων τοῦ μελλοντικοῦ κρατιδίου: «Ὄχι Χριστιανοί! Ἄς μὴ χάσωμεν διὰ μίαν ψευδὴν καὶ ἀνύπαρκτον τάχα ἐλευθερία τοῦ παρόντος βίου, τὰς ἀμαραντίνους στεφάνους τῆς αἰωνίας μακαριότητος».
            Καὶ ὁ σοφὸς Ἄνθιμος «ἐπειδὴ ἔφθασα –λέγει- εἰς  τέτοιον γῆρας» ἱκετεύει τοὺς Ὀρθοδόξους νὰ ἐννοήσουν ὅτι ἀληθὴς ἐλευθερία εἶναι: α)Ἡ διάθεσις τῆς λογικῆς ψυχῆς, ἥτις ποδηγετεῖ χάριτι Θεοῦ τὸν ἄνθρωπον εἰς τὸ καλόν, χωρὶς ὅμως νὰ τὸν βιάσῃ. Ἡ τοιαύτη ἐλευθερία ὀνομάζεται αὐτεξούσιον. β) Ἡ ἐλευθερία τὸ νὰ ἠμπορῇ νὰ βάλλη εἰς πράξιν τὰ τῆς θελήσεώς του ὀρέξεις ὁ ἄνθρωπος ἀνεμποδίστως, ἡ ὁποία εἶναι μία ἀνυποταξία. γ) Λέγεται ἐλευθερία τὸ νὰ ζῇ τινὰς κατὰ τοὺς θείους καὶ ἀνθρωπίνους νόμους, τουτέστι τὸ νὰ ζῇ ἐλεύθερος ἀπὸ κάθε ἔλεγχον τῆς συνειδήσεως καὶ ἀπὸ παιδείαν πολιτικήν. Εἰς  αὐτὴν οὗν τὴν δημοκρατίαν αὐτοὺς τοὺς φύσει διαφόρου καταστάσεως ἀνθρώπους κι αὐτεξουσίους ὅταν τοὺς θεωρήσωμεν κι ἀνυποτάκτους, πῶς ἠμπορῇ νὰ συσταθῇ αὐτὴ ἡ διοίκησις; Ὁ δυνατὸς ἐπικρατήσει τοῦ ἀδυνάτου, ὁ εὔρωστος τοῦ ἀσθενοῦς, ὁ γνωστικὸς ἀπατήσει τὸν ἄγνωστον». Μὲ ἐνυπωσιακὴ ἀκρίβεια ὁ Ἄνθιμος ξεσκεπάζει τὴν βία ποὺ στὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας ἡ δυτικὴ ἀστικὴ τάξη ἀσκεῖ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων. Ὁ Ῥουσσὼ  ἔγραφε τότε: «Πρέπει νὰ ὑποχρεωθῇ [διὰ τὴς βίας] ὁ ἄνθρωπος νὰ εἶναι ἐλεύθερος».
            Ἐνώπιον τοῦ στυγνοῦ κατακτητοῦ Βοναπάρτη καὶ τῶν Ἑλλήνων δωσιλόγων του, τῆς Δύσεως τοῦ Διαφωτισμοῦ, ὁ Ἄνθιμος ὑπενθυμίζει τὸ αὐτονόητο: Ὅτι ἐπὶ  μισὴ χιλιετία ἡ Ὀρθοδοξία ἐπέζησε καὶ ἐπανῆλθε ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας πιὸ δυνατὴ ἀπὸ ποτέ, χάρι στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, ἐνῷ ὅταν τὸ 1821 συνεκροτήθη ἕνα ὀπερετικὸ κρατίδιο τύπου Κοσόβου στὸ ὄνομα τῆς δυτικῆς ἐλευθερίας, κατηντήσαμε ἀποτυχημένο failed state.

δ) Ἡ τεραστία εὐθύνη τοῦ Βατικανοῦ στὴν καταστροφὴ τῆς αὐτοκρατορίας τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς καὶ τὴν ἵδρυση τοῦ ἑλληνικοῦ Κοσόβου τοῦ 1821
            Στὸν ΙΗ΄αἰῶνα, ὁ ῥωμαιοκαθολικισμός, ὡς πράκτωρ τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ εἰσέδυε ὅλο καὶ βαθύτερα στοὺς ὀρθοδόξους κύκλους τῆς Αὐτοκρατορίας. Γι’  αὐτὸ καὶ ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς ἔλεγε: «Τὸν Πάπα νὰ καταρᾶσθε, διότι αὐτὸς εἶναι ἡ αἰτία». Ἡ ἐπιρροὴ αὐτὴ τοῦ καθολικισμοῦ ὑπῆρξε ἡ αἰτία μίας οὐσιαστικῆς κρίσεως ποὺ ἐξεδηλώθη στὸ Ἅγιον Ὄρος, τὸ πνευματικὸ αὐτὸ κέντρο τῆς Ὀρθοδοξίας, ποὺ ὅλοι οἱ σουλτάνοι εἶχαν ἀναλάβει ὑπὸ τὴν προστασίαν τους καὶ εὐημεροῦσε χάριν τῶν προνομίων ποὺ ἡ δυναστεία τῶν Ὀσμανιδῶν τοῦ εἶχε παραχωρήσει ἐξ ἀρχῆς.
            Ἡ κρίση αὐτὴ ὠνομάσθη ἡ περὶ τῶν μνημοσύνων καὶ ἐξεδηλώθη λόγῳ τῶν δραστηριοτήτων τῆς σκήτης τῆς Ἁγίας Ἄννης, τὸ 1754, ποὺ ἐπέτρεψε νὰ γεννηθῇ σὲ ἀντίδραση πρὸς αὐτοὺς τοὺς καθολικίζοντες Ἀγιαννίτες, τὸ ἀνατολικὸ ἀναγεννησιακὸ κίνημα τῆς Φιλοκαλίας (ὀνομαζόμενο καὶ τῶν Κολλυβάδων) –παραδοσιακό, ἀντιδυτικό, φιλωθωμανικό, ποὺ ὐπεστήριζε τὴν ἀκεραιότητα τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας- καὶ ποὺ ἐξηπλώθη στὸν ΙΘ΄αἰῶνα στὴν Ῥουμανία καὶ στὴν Ῥωσία. Ἡγέτες τοῦ κινήματος ὑπῆρξαν τρεῖς ἅγιοι: ὁ Μακάριος Νοταρᾶς, μητροπολίτης Κορίνθου (1731-1805), ὁ Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης (1749-1809) καὶ ὁ Ἀθανάσιος Πάριος (1722-1813).
            Καὶ οἱ τρεῖς αὐτοὶ ἱεράρχαι ἐπανέφεραν τὴν τουρκόφιλη παράδοση τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ καὶ ἐθεώρουν τοὺς Δυτικοὺς ὡς τοὺς μεγαλυτέρους ἐχθροὺς τῆς Ὀρθοδοξίας. Μεταξὺ τῶν μεγάλων συγγραφέων τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς ποὺ ὑπήρξαν φιλοκαλικοὶ κατὰ τὸν ΙΘ΄αἰῶνα, ἠμποροῦμε νὰ μνημονεύσουμε τὸν Ῥῶσο Φιόντορ Ντοστογιέβσκι (1821-1881) καὶ τὸν Ἕλληνα Ἀλέξανδρο Παπαδιαμάντη (1851-1911).
       Ὅμως, ὁ πλέον ῥιζοσπαστικὸς τῶν τριῶν προαναφερθέντων πατέρων τῆς Ἐκκλησίας ἦταν ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος Πάριος. Ὡς ἱερεὺς καὶ καθηγητὴς ἀντιδίκησε βιαίως μὲ τὸν ἡγέτη τῆς δυτικῆς παρατάξεως Ἀδαμάντιο Κοραῆ τὸν Σμυρναῖο (1748-1833), πράκτορος τοῦ Βοναπάρτη κατὰ τὸν Ἰωάννη Ῥωμανίδη, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριζε μία θεωρία ἐξυπηρετικὴ γιὰ τὸν γαλλικὸ ἰμπεριαλισμό. Ἔλεγε πὼς κληρονόμοι τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ ἦσαν οἱ Γάλλοι, ὅπως καὶ οἱ Ῥῶσοι, ἀπὸ τὴν πλευρά τους, ἰσχυρίζοντο ὅτι ἦσαν κληρονόμοι τοῦ Βυζαντίου, καὶ ὅτι ἔπρεπε συνεπῶς οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες νὰ γίνουν Γάλλοι γιὰ νὰ ἐπανακτήσουν τὸν πολιτισμό τους, ποὺ ἔχάθη δῆθεν λόγῳ ὀθωμανοποιήσεως.
            Ὁ Κοραῆς ὠνόμαζε τὴν θεωρία του «μετακένωσιν», δηλαδὴ μετάγγιση αἵματος ὁλοκλήρου τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ στὸ σῶμα τῆς Ἑλλάδος. Σὲ ἕνα «Σάλπισμα πολεμιστήριον» ποὺ εἶχε ἐκδώσει τὸ 1801, ὁ Κοραῆς ἔλεγε: Δὲν ὑπάρχουν Ἕλληνες ποὺ νὰ διαφέρουν ἀπὸ τοὺς Γάλλους. Ὑπάρχει μόνον ἕνα ἔθνος, τῶν Ἑλληνογάλλων. Τὸ 1800 ἔγραφε: «Θαυμαστοὶ γενναῖοι Γάλλοι [τοῦ Βοναπάρτη]. Κατ’ἐσᾶς δὲν εἶναι ἄλλοι, πλὴν Γραικῶν, ἀνδρειωμένοι, κ’εἰς τοὺς κόπους γυμνασμένοι. Φίλοι τῆς ἐλευθερίας, τῶν Γραικῶν τῆς σωτηρίας. Ὅταν ἔχωμεν τοὺς Γάλλους, τὶς ἡ χρεῖα ἀπὸ ἄλλους; Γάλλοι καὶ Γραικοὶ δεμένοι, μὲ φιλίαν ἑνωμένοι. Δὲν εἶναι Γραικοὶ ἤ Γάλλοι, ἀλλ’ἕν ἔθνος Γραικογάλλοι».(Ἆσμα πολεμιστήριον τῶν ἐν Αἰγύπτῳ [μετὰ τοῦ Βοναπάρτου] περὶ ἐλευθερίας μαχομένων Γραικῶν).
            Στὸν «Διάλογο δύο Γραικῶν»ποὺ εἶχε συντάξει στὴν Βενετία τὸ 1805, εἶχε προτείνει στὸ λαό του νὰ παύσῃ νὰ ὀνομάζεται Ῥωμηός-Ῥωμαῖος -ὅπως εἶχε καθιερωθῆ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας μέχρι καὶ στὴν διάρκεια τῆς Ὀθωμανίας- ἀλλὰ Ἕλλην, κατὰ ἐπιθυμία τῶν Δυτικῶν οἱ ὁποῖοι πάντα διεκδικοῦσαν τὸν τίτλο τῶν Ῥωμαίων τῆς ψευδεπίγραφης «Ῥωμαϊκῆς Γερμανικῆς Αὐτοκρατορίας» τῆς Δύσεως καὶ οἱ ὁποῖοι μέσῳ τοῦ δηλητηρίου τοῦ ἐθνικισμοῦ ἐφόρεσαν τὸ 1821, περικεφαλαία στὸν Κολοκοτρώνη καὶ τὸν ἐβάπτισαν (ὑποτιμητικὰ στὴν ἀντίληψη τους) Ἕλληνα, ὅπως ὁμοίως ἐβάπτισαν, ὑποτιμητικὰ κατ’αὐτοὺς, τοὺς Ὀθωμανούς, ὡς Τούρκους. Πράγματι, ἐπὶ ἐπάνω ἀπὸ μία χιλιετία, ἀπὸ τὸν Καρλομᾶγνο μέχρι τὸ 1923, οἱ ἅρπαγες δυτικοὶ βαρβαρικοὶ λαοὶ ἐπέμεναν νὰ ὀνομάζουν τὴν Ῥωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, Ἑλληνικὴ (δηλαδὴ εἰδωλολατρική) καὶ μετὰ τουρκική (δηλαδὴ βαρβαρική), γιὰ νὰ κρατήσουν γιὰ τὸν ἑαυτό τους τὸν ἐπίζηλο τίτλο τοῦ Ῥωμαίου. Μὲ τὴν ἐπιβολὴ ὅμως τοῦ ἐθνικισμοῦ στὸν ἑλληνικὸ καὶ τουρκικὸ χῶρο οἱ ὑποτιμητικὲς αὐτὲς ὀνομασίες ἔγιναν πηγὴ ὑπερηφανείας!
Ὁ Κοραῆς ἐπετίθετο βιαίως κατὰ τῶν ὀρθοδόξων μοναχῶν ποὺ κατ’αὐτὸν –καὶ σωστά- ἠναντιώνοντο στὸ ἔθνος (ὅμως ὄχι στὸ γένος). Ἡ ἀντιθρησκευτική του θέση ἐνεπνέετο ἀπὸ τὴν φοβερὴ σφαγὴ ποὺ ἐγνώρισε κατὰ τὴν γαλλικὴ ἐπανάσταση ὁ γαλλικὸς κλῆρος καὶ ὁ γαλλικὸς μοναχισμός. Ἰσχυρίζετο ὅτι ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς βυζαντινῆς ἐποχῆς, οἱ μοναχοὶ ἐξωθοῦσαν τοὺς αὐτοκράτορες νὰ γίνονται θεολόγοι ἀντί  γιὰ στρατηγοί.
Ἀντιθέτως ὁ Πάριος ἔγραψε μία «Παρότρυνσιν» γιὰ νὰ ἀποθαρρύνῃ αὐτοὺς ποὺ ἔστελναν τοὺς υἱους των νὰ σπουδάσουν στὴν Εὐρώπη, ὥστε νὰ μὴν ἐπηρεασθοῦν ἀπὸ τὶς δυτικὲς ἰδέες. Σὲ ἕνα ἄλλο κείμενο, ποὺ ἐδημοσίευσε τὸ 1798, μὲ τίτλο «Χριστιανικὴ Ἀπολογία», κατόπιν αἰτήσεως, ὅπως λέγει, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου Ε΄, καὶ ποὺ ἐτυπώθη στὸ Πατριαρχικὸ Τυπογραφεῖο, ἔγραφε πὼς ὅλο τὸ γένος τῆς Δύσεως ἀπέρριψε τελείως τὸν χριστιανισμό, ἐρύπανε τοὺς ἁγίους τόπους καὶ μετέτρεψε τὶς ἐκκλησίες σὲ ἐμπορικὰ καταστήματα καὶ τὰ μοναστήρια σὲ οἴκους ἀνοχῆς.
Τὸ 1785, ὁ Πάριος συνέγραψε τὸν βίο τοῦ μεγαλυτέρου ἐχθροῦ τῆς Δύσεως στὴν ἱστορία τῆς Ὀρθοδοξίας, τοῦ Μάρκου Εὐγενικοῦ, ἀρχιεπισκόπου Ἐφέσσου, γεννημένου στὴν Πόλη τὸ 1392. Ἀποκαλεῖ χαρακτηριστικὰ τὸν Μᾶρκο, «δόξα τῆς Ἀσίας» καὶ «κεραυνὸ ποὺ κατέστρεψε τὴν δυτικὴ ὑπερηφάνεια». Ἐτιτλοφόρησε τὸ βιβλίο του αὐτό «Ὁ Ἀντιπάπας», ἐφ’ὅσον ὁ Μᾶρκος ὑπῆρξε ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τοῦ πάπα στὸν ΙΕ΄αἰῶνα. Ὑπῆρξε ἐπίσης καθηγητὴς τοῦ Γενναδίου καὶ ἡγέτης τῆς φιλοτουρκικῆς παρατάξεως, αὐτὸς ποὺ ἐνέπνευσε τὸν πρῶτο πατριάρχη τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας μετὰ τὸ 1453.

ε) Ὁ ἐγκλωβισμὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὰ δίχτυα τοῦ ἑλληνοφραγκικοῦ ἐθνικισμοῦ καὶ ὁ ῥόλος τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας
Ἀπίστευτο καὶ ὅμως ἀληθινό! Ἀκόμη καὶ οἱ ΓΟΧ τὴς Ἐκκλησίας τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου ἔχουν ξεχάσει τὸ ὀθωμανικὸ γένος τῶν Ῥωμηῶν καὶ ἔχουν συνταχθῆ σήμερα μὲ τὸν ἑλληνικὸ ἐθνικισμό, φραγκικῆς προελεύσεως!
Πῶς ὅμως οἱ φραγκολάτρες, ἀρνητὲς τῆς θρησκείας μας, ἐπέτυχαν αὐτὴν τελεία μεταβολὴ τῆς θέσεως τῆς ἑλληνωρθοδόξου Ἐκκλησίας μας σὲ ἐθνικιστικὸ κατασκεύασμα ποὺ ὑμνεῖ κάθε χρόνο τὴν θρησκευτοκτόνο 25ης Μαρτίου 1821, καὶ τοὺς ἐθνικιστὲς ἱερεῖς ὅπως τὸν Παπαφλέσσα, τὸν Ἀθανάσιο Διάκο, τὸν μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο καὶ τὸν ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου Μακάριο; Ἡ ἀπάντηση εἶναι: Ἡ ἀξιοθαύμαστη προπαγάνδα τῆς γαλλοεμπνευσμένης, μέσῳ Ῥωσίας, μασονικῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας ποὺ ἔπεισε μὲ ψεύδη τοὺς ἐξεγερθέντες χωρικοὺς τῆς Πελοποννήσου ὅτι δῆθεν ὁ ἡγέτης τοῦ ῥωμαίϊκου μιλλετίου Γρηγόριος Ε΄ ποὺ ἥδρευε στὸ Φανάρι, πολὺ μακριὰ ἀπὸ τὰ χωριά τους καὶ ποὺ ἀδυνατοῦσαν ἐλλείψῃ ΜΜΕ νὰ ἐξακριβώσουν ἐὰν αὐτὸ ἦταν ἀλήθεια ἤ ὄχι, ὑπεστήριζε μίαν ἀντικυβερνητικὴ ἀποσχιστικὴ ἐξέγερση.
Τὸ Βῆμα, στὶς 19 Μαρτίου 2006 ἐδημοσίευσε μία λίστα μασόνων ποὺ περιελάμβανε τὸ ὀνόματα 244 ἐπιφανῶν μασόνων ἀπὸ τὸ 1800 ἕως τὸ 1950 τῶν ἀρχείων τῆς Μεγάλης Στοᾶς τῶν μασόνων τῆς Ἑλλάδος. Τὸ ὄνομα τοῦ Γρηγορίου Ε΄ δὲν ἐμφανίζεται πουθενά. Στὶς 23 Μαρτίου 1821, ὁ οἱκουμενικὸς Πατριάρχης ἀφόρισε τὴν Ἐπανάσταση καὶ τὸν στρατηγὸ Ἀλέξανδρο Ὑψηλάντη, μασόνο, ἀρχηγὸ τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας. Ἀλλὰ στὶς 10 Ἀπριλίου τοῦ ἰδίου ἔτους ὁ Ὀθωμανὸς αὐτοκράτωρ τὸν ἀπηγχόνησε ὡς ὑπεύθυνο τῆς ἐξεγέρσεως.
Στὶς δύο μεγάλες οἰκουμενικὲς αὐτοκρατορίες τῆς Κίνας καὶ τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς ὁ ἡγέτης θρησκευτικῆς, ἐπαγγελματικῆς, κοινωνικῆς ἤ ἐθνικῆς ὁμάδος ἦταν ἐξ ὁρισμοῦ ὑπεύθυνος γιὰ τὴν δράση τῶν ὑφισταμένων του καὶ ὁ πατριάρχης, ὡς ἡγέτης τοῦ μιλλετίου τῶν Ῥωμηῶν ἦταν ὑπεύθυνος γιὰ τὴν συμπεριφορὰ τῶν μελῶν τοῦ μιλλετίου. Συνεπῶς, ὁ σουλτάνος δὲν εἶχε λόγο νὰ ἐξακριβώσῃ ἐὰν πράγματι ὁ Πατριάρχης ἦταν ἐνήμερος τῆς ἐξεγέρσεως τῶν Ῥωμηῶν τῆς Αὐτοκρατορίας. Ὡς μιλλετμπασί (δηλαδὴ ἐθνάρχης) ἦταν ὑπεύθυνος καὶ ἔπρεπε νὰ τιμωρηθῇ. Εἴκοσι χρόνια ἐνωρίτερα εἶχε ἐκφρασθῆ, μαζὶ μὲ τὸν Ἄνθιμο καὶ τὸν Πάριο, σαφῶς κατὰ οἱασδήποτε ἀντισουλτανικῆς ἐξεγέρσεως. Ὡς ἐντόνως ἀντιφράγκος δὲν ἠδύνατο νὰ δεχθῇ τὴν ἀνταρσία τοῦ μιλλετίου του, ὅσο καὶ ἄν ἡ μετέπειτα ἱστοριογραφία τοῦ κρατιδίου προσεπάθησε νὰ ἐπικυρώσῃ τὶς ψευδεῖς δηλώσεις περὶ ἀντιθέτου τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας.
Ὁ Σουλτάνος ἐθεώρησε τὴν ἐξέγερση τῶν Ῥωμηῶν τοῦ Μωριὰ μεγάλο κίνδυνο γιὰ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Αὐτοκρατορίας. Ἔξαλλος, ἔπαυσε δύο Μεγάλους Βεζύρηδες σὲ διάστημα ὀλίγων ἡμερῶν, κάλεσε δὲ τὸν σεϊχουλισλάμη, δηλαδὴ τὸν ἐθνάρχη τοῦ σουννιτικοῦ μιλλετίου (τὸν ἀντίστοιχο τοῦ Γρηγορίου Ε΄ γιὰ τοὺς μουσουλμάνους) καὶ τὸν διέταξε νὰ ἐκδώση φετβὰ κατὰ τοῦ ὀρθοδόξου μιλλετίου, κάτι ποὺ ἠρνήθη νὰ κάνῃ μὲ ἀποτέλεσμα ὁ σουλτάνος νὰ τὸν κρεμάσῃ καὶ αὐτόν.

στ) Ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ ὡς ἑλληνοτουρκικὸ σύμβολο
            Ἡ Ἐκκλησία μας, αὐτὴ τοῦ Γρηγορίου Παλαμᾶ, τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τοῦ Ἀνθίμου καὶ τοῦ Παρίου, ἐνώπιον τῆς μελλοντικῆς ὑποδουλώσεως τοῦ ἑλληνικοῦ γένους μέσῳ τῆς ξενοκινήτου ἀποσχιστικῆς ἐξεγέρσεως τῆς 25ης Μαρτίου 1821, τὰ ἀποτελέσματα τῆς ὁποίας βλέπουμε μὲ τὴν σημερινὴ κατάρρευση, γνωρίζει κάλλιστα ὅτι ἡ Ὀθωμανία ἐπεβλήθη στὸν ἑλληνικὸ χῶρο ὡς ἀπελευθερωτικὴ δύναμη, μέσῳ τῶν Ῥωμηῶν στρατηγῶν της, τοὺς Ἐβρενός, στὸν ΙΔ΄αἰῶνα καὶ Ζαγανός, τὸν ΙΕ΄αἰῶνα.
            Ἁπτώτερο παράδειγμα εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ βυζαντινοῦ ἄρχοντος Ἐβρενοῦ. Ὑπηρέτησε τὸν σουλτάνο Ὀρχὰν στὸν ΙΔ΄αἰῶνα ἀπὸ τὴν ἑπομένη ἤδη τῆς καταλήψεως τῆς Προύσης καὶ ἔγινε ὀπαδὸς τοῦ μπεκτασισμοῦ. Ὑπῆρξε ὁ κυριώτερος στρατιωτικὸς ἡγέτης τῶν Ὀθωμανῶν. Ἐπὶ Μουρὰτ Α’, δευτεροτόκου υἱοῦ καὶ διαδόχου τοῦ Ὀρχάν, ἐνῷ ὁ σουλτάνος ἡγεῖτο προσωπικὰ τοῦ δεξιοῦ πλευροῦ τοῦ κράτους του, δηλαδὴ τοῦ ἀνατολικοῦ μετώπου, ποὺ κατηύθυνε τὶς ἐπιθέσεις του ἐπὶ τοῦ Εὐξείνου Πόντου, ὁ Ἐβρενὸς, ὡς διοικητὴς τῆς στρατιᾶς τοῦ Αἰγαίου, ἦτο ἐπιφορτισμένος μὲ τὴν ἐντολὴ νὰ καταλάβῃ τὴν Μακεδονία καὶ τὴν πρωτεύουσά της, τὴν Θεσσαλονίκη. Ἐπολέμησε τοὺς Βουλγάρους, κατόπιν δὲ τοὺς Σέρβους, τοὺς δύο σλαυϊκοὺς λαοὺς ποὺ εἶχαν ἐπωφεληθῆ τῆς μακρᾶς παρακμῆς τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας γιὰ νὰ ἀποσχισθοῦν καὶ νὰ ἱδρύσουν κράτη εἰς βάρος της. Ὁ Ἐβρενὸς ἔπεισε τὸν βασιλέα Ἀνδρόνικο Δ΄ Παλαιολόγο (1376-1379) νὰ γίνῃ ὑποτελὴς τοῦ Μουράτ, ὁ ὁποῖος τὸν εἶχε βοηθήσει νὰ πάρῃ τὸν βυζαντινὸ θρόνο. Ἔτσι τὴν κατάκτηση τῆς Ἑλλάδος τὴν ἐξεκίνησε στὸν ΙΔ΄αἰῶνα ἕνας Ἕλλην ἄρχων ἀπὸ τὴν Μικρὰ Ἀσία, γιὰ λογαριασμὸ τῆς ἀνερχομένης νέας αὐτοκρατορίας τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς.
            Ὁ Ἕλλην γενίτσαρος στρατηγὸς Ζαγανός κατέλαβε τὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 1453 γιὰ λογαριασμὸ τοῦ Πορθητοῦ. Στὴν διαθήκη του ὁ Μουρὰτ Β’εἶχε διορίσει τὸν Τσανταρλὶ Χαλίλ, μέλος τῆς ἰσχυρῆς οἰκογενεία τῶν  Τσανταρλὶ καὶ κύριο ἀντιπρόσωπο τῆς τουρκικῆς ἀριστοκρατίας, προστάτη τοῦ νέου αὐτοκράτορος. Ἔτσι ὁ Μωάμεθ ὑπεχρεώθη νὰ τοποθετήσῃ τὸν γέροντα Χαλὶλ πρῶτο μέγα βεζύρη τῆς βασιλείας του.
            Ἀλλὰ ὁ Χαλὶλ ἀντετίθετο στὴν Ἅλωση, Τότε, μόλις τρεῖς ἡμέρες προτοῦ πέσει ἡ Βασιλεύουσα, ὁ Μωάμεθ συνεκάλεσε κάτω ἀπὸ τὰ τείχη της τὴν κυβέρνησή του. Ὁ Χαλὶλ ἐζήτησε νὰ ἀρθῇ ἡ πολιορκία. Ἐξήγησε στὸν νεαρὸ αὐτοκράτορα, ποὺ ἦταν μόλις 21 ἐτῶν, πὼς ἡ ἐπιχείρηση καταλήψεως τῆς Πόλης ἦταν πολὺ παρακινδυνευμένη. Ἦλθε καὶ ἡ σειρὰ τοῦ Ζαγανοῦ νὰ ὁμιλήσῃ. Γνωρίζοντας ὅτι ἐντὸς τῶν τειχῶν ὁ βυζαντινὸς λαὸς, ὑπὸ τὴν πνευματικὴ ἡγεσία τοῦ Γενναδίου, ἤθελε νὰ ἀνοίξῃ κερκόπορτες γιὰ νὰ ἀπελευθερωθῇ ἀπὸ τὴν σκλαβιὰ τῶν ῥωμαιοκαθολικῶν Παλαιολόγων ποὺ ὑπηρετοῦσαν τὸν Πάπα, εἶπε πὼς οἱ φόβοι τοῦ μεγάλου βεζύρη  ἦσαν ἀβάσιμοι. Ἀνεφέρθη στὶς προφητεῖες ποὺ προέβλεπαν τὴς πτώση τῆς Αὐτοκρατορίας τῶν Βυζαντινῶν. Ἐξύμνησε τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο, τὸν νεαρὸ αὐτὸν  ἥρωα ποὺ σὰν τὸν Μωάμεθ Β΄, ἀλλὰ μὲ στρατὸ πολὺ ὀλιγώτερο, εἶχε κατακτήσει τὴν οἰκουμένη. Μεγάλος ἀριθμὸς νεαρῶν Ἑλλήνων ἐξαλεβισθέντων στρατηγῶν τοῦ σουλτάνου ὑπεστήριξε τὸν Ζαγανὸ καὶ ὁ Χαλὶλ ἐκατηγορήθη πὼς εἶχε ἐξαγοραθῆ ἀπὸ τὸν Παλαιολόγο. Τὴν 1η Ἰουνίου 1453, συνελήφθη μὲ τὰ περισσότερα μέλη τῆς οἰκογενείας του καὶ ἐδημεύθη ἡ περιουσία του.
            Ἡ τουρκικὴ ἀριστοκρατία εἶχε ἡττηθῆ ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα περιστοιχιζόμενο ἀπὸ τοὺς νεαροὺς ἐξαλεβισθέντες Ῥωμηούς. Ἐβρενὸς καὶ Ζαγανὸς δὲν ἐπῆραν τὰ ἐδάφη τῆς Νέας Ῥώμης ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Ῥωμηῶν ποὺ τὰ εἶχαν ἤδη χάσει, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Βουλγάρων, τῶν Σέρβων καὶ τῶν Φράγκων. Δηλαδὴ ἐπανέφεραν τὴν Ῥώμη στὴν δικαιοδοσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἀντικειμενικὰ λοιπὸν ἠμποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἠργάσθησαν γιὰ τὰ συμφέροντα τῆς ἑλληνωρθοδοξίας.
            Ἀντὶ τῆς ξενοκινήτου 25 Μαρτίου 1821, σήμερα ὁ Ἑλληνισμὸς θὰ ἔπρεπε μαζὶ μὲ τὴν Τουρκικὴ Δημοκρατία, νὰ ἑορτάζῃ καθε χρόνο, ὡς κοινὴ ἐθνικὴ ἑορτή, τὴν 29η Μαΐου 1453, ὡς ἡμερα ἀπελευθερώσεως τῆς Πόλης ἀπὸ τοὺς Φράγκους, διότι ἡ Πόλη δὲν ἁλώθηκς ἀπὸ τοὺς Τούρκους ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες ποὺ ἀντεκατέστησαν τὴν παρηκμασμένη δυναστεία τῶν Παλαιολόγων μὲ τὴν ἀκμάζουσα δυναστεία τῶν Ὀσμανιδῶν, χαρίζοντας ἄλλα 400 χρόνια μεγαλείου στὴν Ῥωμηοσύνη, διότι ἡ αὐτοκρατορία τῶν Ὀσμανιδῶν ὑπῆρξε ἡ αὐτοκρατορία τῶν Ῥωμηῶν.
 Ἁγιὰ Σοφιά, σκέτη λοιπόν, ἑλληνικά, Ayasofya, σκέτη τουρκικά, ὄχι Ἁγία Σοφία, ὄχι Ναὸς τῆς Ὑπάτης Σοφίας τοῦ Ἐνσάρκου Λόγου τοῦ Θεοῦ ὄχι ἡ Sancta Sophia, Sancta Sapientia, Sainte Sophie, ὄχι ὡς βυζαντινὴ ἐκκλησία, ὀθωμανικὸ τέμενος ἤ μουσεῖο. Ἡ Ἁγιὰ Σοφιά-Ayasofya  σκέτη ἑλληνοτουρκική.
Γιὰ νὰ καταλάβῃ κανεὶς τὸν ψυχισμὸ τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ συνόλου, χρειάζεται νὰ μελετήσῃ  τὴν ἀφοσίωση Ἑλλήνων καὶ Τούρκων στὸ ἀξεπέραστο σύμβολο τῆς Ἀγιὰ Σοφιᾶς. Ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ ἐκφράζει τὸ διαλεκτικὸ ἀντιφατικὸ καὶ τελικὰ συνθετικὸ σύνολο τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ σώματος. Αὐτὴ ἡ διαλεκτικὴ ποὺ παρέμεινε ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα, μέσῳ τοῦ Σωκράτους, τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ Μεβλανὰ Τζελαλεντὶν Ῥούμη, τὸ βασικὸ χαρακτηριστικὸ τῆς ἐποικοδομιτικῆς ἑλληνοτουρκικὴς σκέψεως.
Ἡ θεία κοινωνία τῶν Ὀρθοδόξων ποὺ ἐπέρασε καὶ στοὺς Τούρκους Ἀλεβῆδες, σὲ στάση προσοχῆς «ὀρθοὶ  ἀκούσωμεν τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου τὸ ἀνάγνωσμα» καὶ ποτὲ μὲ φραγκικὸ γονάτισμα ἤ περσικὴ προσκύνηση, ἐτοιμάζεται διαλεκτικὰ μὲ τὴν ἑξῆς ἐντυπωσιακὴ ἀντιφατικὴ φρασεολογία, ἀκαταλαβίστικη γιὰ τοὺς Δυτικούς: «Μελίζεται καὶ διαμερίζεται ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ μελιζόμενος καὶ μὴ διαιρούμενος .Ὁ πάντοτε ἐσθιόμεος καὶ μηδέποτε δαπανώμενος».
Ὁ ἄλτερ ἔγκο τοῦ Ἴωνος Δραγούμη καὶ ὀνειροπόλος τῆς ἑλληνοτουρκικῆς ἑνότητος, ὁ Ἕλλην ἀξιωματικὸς Ἀθανάσιος Σουλιώτης-Νικολαϊδης, ἔγραφε τὸ 1908, ὡς παρατηρητὴς στὴν Κωνσταντινούπολη, εἰσερχόμενος στὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ ποὺ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἦταν ἀκόμη τζαμί. Παρατηρεῖ τὸν χότζα ποὺ, καθισμένος μὲ σταυρωτὰ τὰ πόδια διδάσκει σὲ μία πενηνταριὰ πιστοὺς ποὺ τὸν περιβάλλουν. Ὁ χότζας μιλᾷ μὲ ἁπλότητα καὶ γελᾷνε ὅλοι μαζί. Καὶ ὁ Σουλιώτης παρατηρεῖ : «Βέβαια ἡ διδασκαλία αὐτοῦ τοῦ χότζα ἐπέδρα πολὺ πραγματικώτερα ἀπὸ τοὺς μακαρονισμοὺς καὶ τὴν θεατρικότητα τῶν δικῶν μας ἱεροκηρύκων». Κὰ πιὸ πέρα σημειώνει στὸ σημειωματάριό του γιὰ «τὰ χριστιανικὰ ἀγιάσματα ποὺ πᾶνε καὶ τούρκισσες καὶ τὰ κομπολόγια [κομποσχοίνια  ἤ τεσμπίχ] τοῦ χότζα ποὺ πᾶνε καὶ χριστιανές. Γίνεσαι Τοῦρκος Κωνσταντῆ, ἄντρα μου νὰ σὲ πάρω; Ἐσὺ γίνεσαι Χριστιανή, γυναῖκα νὰ σὲ πάρω;»
Στὴν Πόλη παρατηρεῖ μὲ τρυφερότητα τὸν τρόπο ζωῆς τῶν Τούρκων προσθέτοντας:  «Τὸ ἴδιο καὶ οἱ Ῥωμηοί, ὅσοι δὲν φραγκοφέρνουν. Καὶ φραγκοφέρνουν περισσότεροι Ῥωμηοὶ ἀπὸ Τούρκους».
Ὁ ἀλεβῆς Μωάμεθ ὁ Πορθητὴς ὅταν ἀπηλευθέρωσε τὴν Πόλη ἀπὸ τοὺς φραγκευμένους οὐνῖτες Παλαιολόγους, ἐπανέφερε τὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ στὸ ῥωμαίϊκο μεγαλεῖο της, διότι ἡ Σοφία τῆς Ἀνατολῆς εἶχε ἐπισήμως μετατραπῆ σὲ ῥωμαιοκαθολικὸ ναὸ ἀπὸ τὸ 1204 στὸ 1261 καὶ σὲ οὐνιτικὸ καθολικὸ ναὸ ἀπὸ τὸ 1438 στὸ 1453. Δὲν ἦτο δυνατόν, αὐτὸς ὁ συνεχιστὴς τῆς αὐτοκρατορίας τῆς Ῥώμης νὰ ἐκφρασθῇ διαφορετικὰ ἀπὸ τοὺς βυζαντινοὺς αὐτοκράτορες. Καὶ μάλιστα, γιὰ νὰ ὁλοκληρώσῃ καὶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ βυζαντινό του ἔργου, ἔκτισε καὶ πάλι τὸν καταληστευμένο καὶ κατεστραμένο ναὸ ἀπὸ τοῦ Φράγκους τὸ 1204, τὴν Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τεραστίων διαστάσεων, σχεδὸν ὅσο ἡ Ἁγιὰ Σοφία, ὅπου ἐνεταφιάζοντο οἱ πατριάρχες τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπως ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος,  ποὺ ἡ λάρνακα μὲ τὸ λείψανό του μετεφέρθη ἐκεῖ τὸ 438 ἕως ποὺ ἐκλάπη ἀπὸ τοὺς Φράγκους τὸ 1204.
Ὁ Πορθητὴς (1432-1481) ἠθέλησε λοιπὸν νὰ ταφῇ ἐκεῖ. Μόνον ποὺ οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι εἶχαν γίνει ἐρείπια. Γι αὐτὸ καὶ τὸ 1463-1470,  ἐζήτησε ἀπὸ Ἕλληνα ἀρχιτέκτονα,  τὸν Χριστόδουλο (γνωστὸ καὶ μὲ τὸ τουρκικό του ὄνομα Ἀτὶκ Σινάν), νὰ τὸ ξανακτίσῃ γιὰ νὰ τὸ ἀφιερώσῃ ὡς τζαμὶ στὸν Πορθητή  (Φατὶχ τζαμί), κρατῶντας ὅμως τὴ κρύπτη στὴν ὁποία εὑρίσκοντο οἱ τάφοι τῶν αὐτοκρατόρων.
Ἕνας θρῦλος λέγει πὼς αὐτὸς ὁ βυζαντινὸς ἀρχιτέκτων ἐπειδὴ εἶχε ἀποτύχει νὰ κτίσῃ τὸν τροῦλο τοῦ τζαμιοῦ ὑψηλότερο ἀπὸ αὐτὸν τῆς Ἁγιὰ Σοφιᾶς, ὁ Πορθητὴς τοῦ ἔκοψε τὸ χέρι. Ἀλλὰ ὁ Χριστόδουλος διεμαρτυρήθη γιὰ τὴν ἀδικία αὐτὴ στὸν καδῆ (μουσουλμᾶνο δικαστή) τῆς Πόλης ποὺ ἀπεφάσισε ὅτι ὁ Πορθητὴς εἶχε ἄδικο καὶ ἔδωσε τὴν ἄδεια στὸν Χριστόδουλο νὰ κόψῃ μὲ τὴν σειρά του τὸ χέρι τοῦ Πορθητοῦ! Ὁ Πορθητὴς ἐδήλωσε τότε ὅτι θὰ υπακούσῃ στὴν δικαστικὴ ἀπόφαση καὶ ἐπερίμενε τὸν Χριστόδουλο νὰ τοῦ κόψῃ τὸ χέρι! Ὁ τελευταῖος ὅμως, ἐντυπωσιασμένος ἀπὸ τὴν μουσουλμανικὴ δικαιοσύνη, συνεχώρεσε τὸν Πορθητὴ καὶ  ἀπεφάσισε ἀντ’ αὐτοῦ νὰ γίνῃ ὁ ἴδιος μουσουλμᾶνος. Ὁ Πορθητὴς εὐγνωμονῶν, ἀντέμειψε τὸν Χριστόδουλο δίδοντάς του σὲ πλήρη ἰδιοκτησία ἕναν ὁλόκληρο δρόμο.
Τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀβδοὺλ Χαμίτ, στὸ τέλος τοῦ ΙΘ΄ αἰῶνος, ὁ τάφος τοῦ Πορθητοῦ  ἠνοίχθη καὶ σὲ βάθος τριῶν μέτρων εὑρέθη σιδερένεια καταπακτὴ ἀπὸ ὅπου πέτρινη σκάλα ὁδηγοῦσε στὴν ὑπόγεια κρύπτη. Ἐκεῖ εὑρέθη ὁ πραγματικὸς μαρμάρινος τάφος ποὺ περιεῖχε τὸ ταριχευμένο σκήνωμα τοῦ Μωάμεθ, ἀποδεικνύοντας ὅτι ὁ Πορθητὴς εἶχε θελήσει ὡς Ῥωμαῖος αὐτοκράτωρ (σουλτάν-ἄλ-Ῥοὺμ καὶ Καῖσαρ-Κάϋσάρ) νὰ ταφῇ, κατὰ τὴν ἐπιθυμία τῆς χριστιανωρθοδόξου θετῆς μητέρας του, βυζαντινὸς βασιλεύς, ἐν μέσῳ τῶν ἄλλων βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων (κατὰ τὴν μαρτυρία τοῦ μεγάλου τούρκου πολιτικοῦ καὶ ποιητοῦ, Γιαχυὰ Κεμὰλ Μπεγιατλί).
Ὁ Θεσσαλονικιὸς ἀλεβῆς Μουσταφᾶ Κεμὰλ Ἀτατοὺρκ, γιὰ νὰ λύσῃ τὸν διαλεκτικὸ  γόρδιο δεσμὸ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς Ἁγιὰ Σοφιᾶς, ἀπεφάσισε νὰ τὸ μετατρέψῃ σὲ μουσεῖο. Ἀλλὰ οἱ ἐθνικισμοὶ καὶ τῶν δύο πλευρῶν ποὺ συνεχίζουν νὰ ὑποσκάπτουν τὴν ὀντότητα τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ, μὲ προβλεπόμενο ἀποτέλεσμα τὸν διαμελισμὸ καὶ τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἡσυχάζουν. Ἔτσι τὸ 2007, ἕνας ἑλληνοαμερικανὸς πολιτικός, ὁ Chris Spirou ἵδρυσε μία ὀργάνωση, τὴν «Free Agia Sophia Council”, γιὰ τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ κτίσματος σὲ χριστιανικὴ ἐκκλησία. Εἰς ἀπάντησιν, ὁ ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἔρντογαν, ὁ Τουρκοκρήτης, πρώην ἑλληνόφων μουσουλμᾶνος, Bulent Arinc, τὸν Νοέμβριο τοῦ 2013, ὅταν ἐξέσπασε ἡ ἀντιδικία Φετουλλὰχ Γκυλέν - Ἔρντογαν, ἐζήτησε ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ νὰ ἐπανέλθη ὡς μουσουλμανικὸ τέμενος. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ εἰσχωρήσῃ ὡς συνήθως, μεταξὺ τῶν δύο ἀντιμαχομένων ἀδελφῶν, Τούρκων καὶ Ἑλλήνων, οἱ Ῥῶσοι, οἱ ὁποῖοι γιὰ πολλοστὴ φορὰ ἐζήτησαν νὰ μεταφερθῇ ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ στὰ χέρια τους, ὡς ὀρθόδοξη ἐκκλησία, ὑποσχόμενοι νὰ ἀναλάβουν ὅλα τὰ ἔξοδα ἐπισκευῆς καὶ συντηρήσεως!

ζ) Ἐπάνοδος στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία μέσῳ Κύπρου
Ὁ ἐθνικισμὸς  κατέστρεψε τὴν Κύπρο καὶ τὴν κυπριακὴ Ὀρθοδοξία μέσῳ τοῦ ῥασοφόρου πολιτικοῦ Μακαρίου. Ὁ διεθνιστὴς κομμουνιστὴς πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας ὑπέκυψε καὶ αὐτός, χωρὶς νὰ δώσῃ λύση. Γιατί;
Ἡ ἑλληνικὴ διαλεκτικὴ σκέψη εἶναι θεϊκή. Οἱοσδήποτε τὴν ἀγνοήσει θὰ χάσῃ. Θέση, ἀντίθεση σύνθεση. Τόσο ἁπλὸ ἀλλὰ καὶ τόσο συμπαντικό. Σὰν τὸν Θεό. Ἄνδρας(θέση), γυναῖκα (ἀντίθεση), παιδί (συνθεση, ζωή). Ὅταν ἀγνοεῖται μὲ τὴν ὁμοφυλοφιλία, τὴν ἔλλειψη γάμου καὶ οἰκογενείας, τὶς ἐκτρώσεις, τὸν φεμινισμό, τὴν ἀθεΐα, ἐπέρχεται ἡ συρρίκνωση καὶ ὁ θάνατος.
Ὁ ἐθνικισμὸς καὶ ὁ διεθνισμὸς εἶναι ἀντιδιαλεκτικὲς ἰδεολογίες καὶ ἀναποφεύκτως μὲ τὸν καιρὸ ὁδηγοῦν στὴν ἀποτυχία. Καμμία ἀπὸ αὐτὲς δὲν προτείνει σύνθεση.Ἡ Ἑλλὰς κατεστράφη διότι ἐκκινήθη μεταξὺ ἐθνικισμοῦ καὶ διεθνισμοῦ.
Ἐπὶ δυόμισυ χιλιάδες χρόνια ὁ χῶρος τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς ἐστερεώνετο στὴν Αὐτοκρατορία, δηλαδὴ στὴν διαλεκτικὴ σύνθεση, στὴν ποιοτικὴ καὶ ὄχι τὴν ποσοτικὴ ὑπέρβαση τῶν ἀντιθέσεων, στὸν Σωκράτη. Τὸ 1821, οἱ Μεγάλες Δυνάμεις ἄρχισαν τὸ ξεχείλωμα τοῦ πουλόβερ τῆς Οἰκουμενικῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, τὴν Βυζαντινωθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, χάρι στὸν ἐθνικισμὸ τῆς μασονικῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας, Αὐτοκρατορία ποὺ εἶχαν ἀποτύχει νὰ ξηλώσουν τὸ 1453, χάρι στὸν Γεννάδιο.
Τὸ 1908 ἡ νεοτουρκικὴ μασονικὴ ἐπανάσταση καὶ τὸ 1909 τὸ Γουδί, ἔφεραν  τὸν ἀποσυνθετικὸ ἐθνικισμὸ στὴν καρδιὰ τῆς Αὐτοκρατορίας, καὶ στὴν Ἀθήνα τὸν μεγαλοφυῆ μασόνο ἐθνικιστὴ Ἐλευθέριο Βενιζέλο. Καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρὲς τοῦ Αἰγαίου τὸ σκηνικὸ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων εἶχε στηθῆ γιὰ τὴν κατακρήμνιση τῆς Αὐτοκρατορίας. Τραγικὸ τὸ διχασμένο πρόσωπο τοῦ Ἴωνος Δραγούμη μεταξὺ ἐθνικισμοῦ καὶ αὐτοκρατορίας, ἐνώπιον τῆς καταρρεύσεως τοῦ διαλεκτικοῦ συνόλου, ποὺ ἐπλήρωσε μὲ τὴν ζωή του τὸν θάνατο τῆς αὐτοκρατορικῆς διαλεκτικῆς.
Ὁ μεγαλοφυὴς Βενιζέλος ἐδιπλασίασε τὸ κρατίδιο ὑπὸ τὶς εὐλογίες τοῦ Λόϋδ Τζώρζ, ἐπέτυχε νὰ διαλύσῃ τὴν Αὐτοκρατορία πρὸς ὄφελος τῆς Ἀγγλίας καὶ τὸ 1922 ἐξηφάνισε τὴν ἑνότητα τοῦ ἑλληνισμοῦ στὸ Αἰγαῖο ποὺ ἐπὶ τρεῖς χιλιάδες χρόνια ἐδέσποζε στὶς δύο ὄχθες του. Εἶχε μεταφράσει τὸ ἔργο τοῦ  Θουκυδίδη ἀντὶ τοῦ Πλάτωνος.
Τέλη Μαΐου 2016, ὁ Ν. Ἀναστασιάδης εἶχε προσκληθῆ στὴ Τουρκία ὡς πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. «Δὲν ἀποκλείεται τὸ ἐνδεχόμενο συναντήσεώς του μὲ Τούρκους ἀξιωματούχους στὸ περιθώριο τῆς Ἀνθρωπιστικῆς Συνόδου», ἐδήλωνε στὶς 7 Ἀπριλίου 2016, ἡ τουρκικὴ ῥαδιοτηλεόραση TRT. Ἐπίσης, μέχρι τὸ καλοκαίρι  τοῦ 2016, προεβλέπετο ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν εἴσοδο στὴν Τουρκία Ἑλληνοκυπρίων πολιτῶν, χωρὶς βίζα, μὲ διαβατήριο τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Ἀλλὰ ἐμεσολάβησε τὸ ἀποτυχὸν πραξικόπημα τοῦ Ἰουλίου.
Ὁ ἐθνικιστὴς Τάσσος Παπαδόπουλος ἔχει πεθάνει. Οἱ σχέσεις μεταξὺ τῶν δύο κοινοτήτων ἔχουν βελτιωθῆ. Κάλλιο τώρα παρὰ ποτέ, ὁ ἐκατέρωθεν ἐθνικισμὸς ἀπεδείχθη ἐπιζήμιος. Τώρα ἦλθε ἡ στιγμὴ οἰκοδομήσεως μίας ἐλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας στὴν Κύπρο, πυρὴν μίας πιὸ εὐρείας Ἐλληνοτουρκικῆς συνομοσποδίας στὸ Αἰγαῖο μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ Ἀγκύρας γιὰ ἐπανασύσταση τῆς Βυζαντινωθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀποικιοκρατικὴ Εὐρώπη.
Ναί, τὰ ἀνατολικὰ κουρδικὰ ἐδάφη τῆς Αὐτοκρατορίας  θὰ ἀποσχισθοῦν ἀλλὰ θὰ ἐπανέλθουν ὑπὸ μορφὴν αὐτονόμου κράτους στὰ πλαίσια τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας. Τὰ πρώην δυτικὰ ἐδάφη τῆς Αὐτοκρατορίας, ἡ Ῥούμελη, θὰ ἐπαναφέρουν τὴν ἑνότητα τοῦ Αἰγαίου. Τὰ ὅμορα κράτη τῶν Βαλκανίων, ὅπως καὶ τὸ Κουρδιστὰν καὶ ἡ Ἀρμενία στὴν Ἀνατολή, θὰ προσδεθοῦν στὴν ἑλληνοτουρκικὴ αὐτοκρατορία ὡς αὐτόνομα καὶ ἡ Πόλη (Εἰς-τήν-Πόλη-Κωνσταντινούπολη) θὰ ξαναγίνη ἡ αὐτοκρατορικὴ πρωτεύουσα ὑπὸ τὴν ὀμπρέλλα τῶν δύο ἀντιμαχομένων Μεγάλων Δυνάμεων στὸ Αἰγαῖο, τῶν ΗΠΑ καὶ τὴν Ῥωσία ὑπὸ νέα Γιάλτα.
Ὁ αὐτοκράτωρ-καίσαρ-Κάϋσαρ, βασιλεύς-σουλτάνι ῥούμ, θὰ βασιλεύσῃ καὶ πάλι στὸν Βόσπορο, μὲ Ὀρθοδοξία καὶ Ἰσλάμ, μὲ οἰκουμενικὸ πατριάρχη ποὺ θὰ ἐπιβλέπη ὁλοκλήρου τῆς πλανητικῆς Χριστιανοσύνης καὶ χαλίφη ποὺ θὰ ἐπιβλέπη ὁλοκλήρου τοῦ πλανητικοῦ Ἰσλάμ. Ἡ παλαιὰ διαμάχη Γκυλέν-Ἔρντογαν θὰ ξεπερασθῆ μὲ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ πνεύματος τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ τῶν σουφήδων. Ἡ ἐπέκταση τοῦ τεραστίου πολιτισμοῦ τῆς Κίνας στὴν Εὐρώπη μέσῳ τῆς Ὁδοῦ τῆς Μετάξης καὶ τοῦ λιμένος Πειραιῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τὴν συμμαχία ΗΠΑ-Ῥωσίας καὶ τὸ φράγμα τῆς ἑλληνοτουρκικῆς αὐτοκρατορίας, καὶ ἡ Εὐρώπη θὰ συγκυβερνηθῇ ἀπὸ τὸ Ἰσλὰμ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία, μετὰ τὴν πτώση τοῦ Βατικανοῦ.
Τὰ ἐθνικιστικὰ φασιστικὰ κόμματα στὴν Εὐρώπη θὰ ὁλοκληρώσουν τὸν διαμελισμὸ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ὁ ἄθεος κομμουνιστικὸς διεθνισμὸς θὰ ἀντικατασταθῇ ἀπὸ τὸν θρησκευτικὸ ὀρθοδοξοϊσλαμιστικὸ κοινοτισμὸ ποὺ ἀποδέχεται μὲν τὸν παραγωγικὸ βιομηχανικὸ καπιταλισμό, ἀλλὰ ἐχθρεύεται τὸν ἄθεο τραπεζικὸ τοκογλυφικὸ καπιταλισμό. Καὶ γιὰ τοὺς ῥεαλιστὲς μία παρατήρηση:  Μόνον ἡ οὐτοπία γίνεται πραγματικότης. Ὁ ῥεαλισμὸς καταλήγει σὲ σκουπιδότοπο ψυχῶν.

η) Ἡ «Διδασκαλία Πατρική» τοῦ 1798 κατευθύνει καὶ σήμερα τὸ Ἅγιον Ὄρος
            Τὸ 2005 εἶχα λάβει γράμμα ἀπὸ ἕνα δεξὶ χέρι τοῦ οἱκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, τὸν μοναχὸ τοῦ Ἁγίου Ὄρους (τοῦ κελλίου τοῦ Ἁγίου Τρύφωνος καὶ τοῦ Ἀγίου Γεωργίου τοῦ Κουδουνᾶ στὴν Πρίγκηπο τῆς Κωνσταντινουπόλεως), πατέρα Ἐφραίμ, μὲ τίτλο: «Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία. Τὸ ἰδανικὸ κρατικὸ πλαίσιο γιὰ τὸ γένος τῶν Ῥωμηῶν». Ἰδοὺ μερικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν ἐπιστολή του αὐτή:
«Καὶ μόνον ὁ τίτλος θὰ ἦταν ἀρκετὸς γιὰ νὰ ζητηθῆ ἡ κεφαλή μου ἐπὶ πίνακι, καθ'ὅτι Ἕλλην ὑπήκοος καὶ δὴ μοναχός. Παρ' ὅλα αὐτὰ ὅμως θὰ ἐπιχειρήσω νὰ κάνω μιὰ μικρὴ  ἀναδρομὴ στὰ 644 χρόνια τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας (1280-1924), γνωστῆς καὶ ὡς "τουρκικὸς ζυγός" στοὺς Νεοέλληνες, γιὰ νὰ δοῦμε ἦταν πράγματι ζυγός, σὲ σχέση μὲ τὴν πρὸ καὶ μετὰ περίοδο τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορόας ἤ ἦταν μία κατάσταση προτιμητέα ἀπὸ τὴν σημερινὴ καὶ πρὸ τῆς Ἁλώσεως, ὅσον ἀφορᾶ τοὺς Ρωμηούς.
»Σήμερα ὅλοι γνωρίζουμε πὼς ἡ τετάρτη σταυροφορία τῶν Φράγκων (τῶν σημερινῶν  Εὐρωπαίων, ὅπως θὰ ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος π. Ἰωάννης Ρωμανίδης) διέλυσε στὴν κυριολεξία τὴν πρωτεύουσα τῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, τὴν Κωνσταντινούπολη. Ὅ,τι κινητό, ἅγια λείψανα, ἱερὰ σκεύη, χρυσός, ἔργα τέχνης κ.ἄ. μετεφέρθησαν στὴν Δύση. Τὰ ἀκίνητα, ναοὶ καὶ μοναστήρια κατεστράφησαν καὶ ἐβεβηλώθησαν μὲ αἰσχρὸ τρόπο. Ἡ χιλιόχρονη Βασιλεύουσα εἰσήρχετο στὴν ὀδυνηρότερη περίοδο τῆς ἱστορίας της. Πενῆντα ἑπτὰ χρόνια ἀργότερα, θὰ ἐπανέλθη ὁ βασιλεὺς τῶν Ρωμαίων, μὲ τὴν δυναστεία τῶν Παλαιολόγων, ἀλλὰ δυστυχῶς οἱ Παλαιολόγοι δὲν θὰ σταθοῦν στὸ ὕψος τῶν προκατόχων των. Ἡ ρωμαϊκότητά τους θὰ εἶναι ἀπὸ χλιαρὴ ὥς ἀνύπαρκτη. Δύο ἐξ αὐτῶν, ὁ πρῶτος τῆς δυναστείας, Μιχαὴλ Η΄ καὶ ὁ προτελευταῖος, Ἰωάννης Η΄,  θὰ ἐπιχειρήσουν τὶς ἰσάριθμες ἑνωτικὲς συνόδους μὲ τὸν πάπα καὶ αὐτὸς ὁ Κωνσταντῖνος ΙΑ΄ ὁ τελευταῖος, ὁ ὁποῖος κατὰ κόρον μνημονεύεται ἀπὸ τοὺς Νεοέλληνες στοὺς ἥρωες, ἀκόμη, φεῦ!  καὶ στοὺς ἁγίους, θὰ δέχεται ἐπὶ ἕξι περίπου μῆνες τὸν καρδινάλιο Ἰσίδωρο, ὁ ὁποῖος εἶχε φραγκέψει ὀλίγα χρόνια ἐνωρίτερα, νὰ λειτουργῆ μὲ τὴν λατινικὴ συνοδεία του σ' αὐτὴν τὴν Ἁγία Σοφία καὶ νὰ προκαλῆ τὴν ἀγανάκτηση ὄχι μόνον τοῦ ἁπλοῦ λαοῦ,  ἀλλὰ καὶ ἀνδρῶν ὅπως τοῦ πρωθυπουργοῦ του Λουκᾶ Νοταρᾶ, τοῦ Γεωργίου (Γενναδίου) Σχολαρίου κ.ἄ. Σ' αὐτὴν τὴν θλιβερὴ περίοδο καταλαμβάνει ὁ Μωάμεθ ὁ Πορθητὴς τὴν Βασιλεύουσα. Μετὰ τοὺς ἐπινικίους πανηγυρισμούς, ἀφοῦ ἐπετεύχθη ὄνειρο δεκαετιῶν γιὰ τοὺς Ὀθωμανούς, προσπαθεῖ νὰ συγκροτήση τὴν αὐτοκρατορία του. Ἀπὸ τὶς πρῶτες του ἐνέργειες, νὰ ὁρίση πατριάρχη γιὰ τοὺς ὀρθοδόξους χριστιανούς. Ἐπὶ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, τὰ τελευταῖα τρισήμιση χρόνια, πατριάρχης δὲν ὐπῆρχε στὴν Κωνσταντινούπολη.  Κάτω  ἀπὸ  τὴν  πίεση  τοῦ πάπα, μιὰ καὶ γιὰ τοὺς Λατίνους -κανονικοὺς καὶ οὐνίτας-ἡ κεφαλὴ εἶναι γιὰ ὅλους ὁ πάπας, δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ ὑπάρχη πατριάρχης ὀρθόδοξος.
»Ψάχνοντας ὁ Μωάμεθ νὰ εὕρη τὸν καταλληλότερο γιὰ πατριάρχη, φθάνει στὸν  Γεννάδιο Σχολάριο, μοναχὸ ὁμολογουμένης πνευματικότητος καὶ μορφώσεως. Εἶναι ἐκφραστὴς τῆς ἡσυχαστικῆς παρατάξεως, ἡ ὁποία καὶ ἀποτελεῖ τὴν ραχοκοκκαλιά, τὴν βάση τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἡ Ἐκκλησία τῶν Ρωμηῶν ἀρχίζει νὰ ἀναπνέη, νὰ ξαναζῆ : "Ἡ 29η Μαΐου -ἔγραψε ὁ πατὴρ Ἰωάννης Ῥωμανίδης- εἶναι ἡμέρα ἀποφράς, διότι κατελύθη ἡ ἐναπομείνασα Αὐτοκρατορία, ἀλλὰ ὅμως ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῆ καὶ ὡς ἡμέρα τῆς Ὀρθοδοξίας, διότι ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἀπηλλάχθη ἀπὸ τὶς ἐκκοσμικευμένες προσμίξεις της καὶ διετήρησε τὴν ἡσυχαστικὴ παράδοση".
»Μὲ τὴν ἐνθρόνιση τοῦ Γενναδίου στὸν πατριαρχικὸ θρόνο ἀπεγκλωβίσθη ἡ  Ἐκκλησία ἀπὸ τὸν θανατηφόρο κλοιὸ τῶν παπικῶν. Ὅταν δὲ παραχωροῦνται ἀπὸ τὸν Πορθητὴ τὰ προνόμια πρὸς τὸν Πατριάρχη τοῦ Γένους, ἀρχίζει ἡ Ἐκκλησία νὰ ὀρθοποδῆ ἀπὸ τὴν ἡμιθανῆ κατάσταση στὴν ὁποία εὑρίσκετο.
»Ἕνα ἄλλο σπουδαῖο ζήτημα ἦσαν τὰ σχίσματα καὶ οἱ αἱρέσεις. Σήμερα, μόνον στὴν  Ἑλλάδα ὑπάρχουν 7-8 ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες οἱ ὁποῖες δὲν ἔχουν κοινωνία οὔτε μὲ τὴν ἐπίσημη ἐκκλησία ἀλλὰ οὔτε καὶ μεταξὺ των. Στὴν Νέα Ὑόρκη τῆς Ἀμερικῆς ὑπάρχουν 11 ὀρθόδοξοι μητροπολῖτες. Εἶναι νὰ γελάῃ κανεὶς ἀλλὰ μᾶλλον νὰ κλαίῃ. Ἐξ  ἄλλου καὶ ἡ Ἑλλαδικὴ καὶ ἡ Βουλγαρικὴ Ἐκκλησία -οἱ ἐπίσημες- μὲ σχίσματα ἐγεννήθησαν καὶ σχησματικῶς ἔζησαν τὶς πρῶτες δεκαετίες τῆς ζωῆς των. Κάτι τέτοιο  ἦταν ἀδύνατον στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία. Ἡ μόνη ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἡ ὁποία ἀνεγνωρίζετο ἀπὸ τὴν Ὑψηλὴ Πύλη ἦταν τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινουπόλεως-Νέας Ρώμης μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα τρία πρεσβυγενῆ Πατριαρχεῖα, Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων, μὲ τὰ ὁποῖα ὑπῆρχε πάντοτε συνεχὴς κοινωνία καὶ συνεργασία. Ὅ,τι ἄλλο ἐνεφανίζετο, σχῖσμα ἤ αἵρεσις, δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπιζήση ἤ τοὐλάχιστον δὲν θὰ ἦτο μία ἀνεγνωρισμένη θρησκευτικὴ κοινότης (millet),  μὲ τὰ προνόμιά της.
»Ἄς ἔλθουμε τώρα σὲ ἕνα ἄλλο, ἀκόμη σπουδαιότερο, θέμα. Τὸ θέμα τῆς  στρατεύσεως, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ταπεινή μας γνώμη, εἶναι καὶ τὸ σοβαρώτερον σὲ μία χριστιανικὴ κοινότητα. Ὁ Χριστὸς ὅταν ἔζησε εἰς τὴν Γῆ, ἐπανειλημμένως ἐφρόντιζε νὰ μᾶς δίδῃ τὸν τρόπο μὲ  τὸν ὁποῖον  πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζουμε  τοὺς  ἐχθρούς  μας.   "Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμῖν... τῷ τύπτοντί σε ἐπὶ τὴν σιαγόνα πάρεχε καὶ τὴν ἄλλην... καὶ ἀπὸ τοῦ αἴροντος τὰ σᾶ μὴ ἀπαίτει... πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε... καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς". Τὰ παραπάνω μᾶς διδάσκει ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλία (Λουκ., στ΄27-35). Ὅταν δὲ ὁ ἀπόστολος Πέτρος ἐτράβηξε τὸ μαχαίρι του καὶ ἔκοψε τὸ αὐτί τοῦ Μάλχου, ὁ Κύριος τῆς ἀγάπης τὸν ἐπετίμησε λέγοντάς του: "Πάντες γὰρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανοῦνται" (Ματ., κστ΄ 52) καὶ ὅταν ὁμιλοῦσε ὁ Χριστὸς ἀπευθύνετο σὲ  ὅλους  ἐμᾶς, ὅσοι "καυχόμεθα ἐν τῷ ὀνόματί του", καὶ ὄχι μόνον στοὺς μαθητάς του καὶ ἐννοοῦσε τὸν κάθε χριστιανό, τὴν κάθε χριστιανικὴ οἰκογένεια, τὴν κάθε χριστιανικὴ πόλη, τὸ κάθε χριστιανικὸ κράτος. Τὴν ἐποχὴ ποὺ ὁ Χριστὸς ἔζησε στὴν Γῆ, ἡ "πατρίδα" του ἦταν ὑπόδουλη στοὺς Ρωμαίους. Πουθενὰ δὲν ἀκοῦμε οὔτε Αὐτόν, οὔτε καὶ τοὺς μαθητάς του νὰ ἀναφέρονται σ'αὐτὴν τὴν δουλεία, πολὺ περισσότερο δὲ νὰ παροτρύνουν τοὺς ὁμοεθνεῖς των νὰ πάρουν τὰ ὅπλα καὶ νὰ ἐκδιώξουν τοὺς κατακτητάς. Ἀντιθέτως μάλιστα ὅταν ἠρωτήθη γιὰ τὶς σχέσεις ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν μὲ τὴν ἐξουσία, εἶπε τὸ γνωστόν: "Ἀπόδοτε τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ" (Μαρκ. ιβ΄-17). Βλέπουμε ἑπομένως πὼς ἀκόμη καὶ στὴν δουλεία ὁ Χριστὸς δὲν ἐγκρίνει τὴν χρήση βίας, δηλαδὴ τὸν ἀμυντικὸ πόλεμο, ὅταν μάλιστα μὲ πληρωμὴ τῶν φόρων  ἐπιτυγχάνεται ἀναίμακτη. 
           »Στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, ὡς γνωστόν, οἱ Ρωμηοὶ δὲν ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ ὑπηρετοῦν στὸν στρατό. Ἀντ' αὐτοῦ ἐπλήρωναν τὸν κεφαλικὸ φόρο (haraç) καὶ ἀπηλλαγμένοι ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴ θητεία τους, ἐπεδίδοντο στὸ ἐμπόριο, τὴν ναυτιλία ἤ τὶς τέχνες ἀπὸ τὴν ἐφηβεία τους, ἐξασφαλίζοντας μ' αὐτὸν τὸν τρόπο πολλὰ περισσότερα ἀπὸ τοὺς φόρους των, σὲ σχέση μὲ τοὺς μουσουλμανόπαιδες εοῦ τῷ οἱ ὁποῖοι ἐστρατολογοῦντο ὄχι βάσει μιᾶς ὁρισμένης θητείας ἀλλὰ ὅσο διήρκουν οἱ πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις, οἱ ὁποῖες καὶ συχνότατες καὶ μακροχρόνιες ἦσαν.
»Ὁ πόλεμος γιὰ τὸν χριστιανὸ εἶναι ἀνεπίτρεπτος. Οὔτε ὁ ἀμυντικὸς, πολὺ δὲ περισσότερο ὁ ἐπιθετικός. Βεβαίως, ὅταν λέμε χριστιανὸ ἐννοοῦμε τὸν ὀρθόδοξο χριστιανό, διότι γιὰ τοὺς παπικοὺς καὶ τοὺς προτεστάντας ὁ πόλεμος εἶναι τρόπος ζωῆς. Ἄς μὴν ἐπεκταθοῦμε ὅμως σχετικὰ μὲ αὐτοὺς καὶ ἄς μείνουμε σὲ μᾶς τοὺς ὀρθοδόξους. Ὁ Γέρων Σωφρόνιος τοῦ Essex, ἡ μεγάλη αὐτὴ μορφὴ τοῦ Κ΄ αἰῶνος, τὸν πόλεμο τὸν ἐθεώρει ὡς τὴν μεγαλύτερη πτώση τοῦ ἀνθρώπου : Οἱ πόλεμοι "σχεδὸν ἀνεξαιρέτως παρασύρουν πάντας εἰς ἠθικὴν συμμετοχὴν εἰς τοὺς φόνους. Δὲν ὑπάρχει μεγαλυτέρα ἁμαρτία ἐκείνης τοῦ πολέμου" (βλ. Ὀψόμεθα τὸν Θεὸν καθὼς ἐστι, σ.170). Ἐπίσης στὸ βιβλίο του Περὶ πνεύματος καὶ ζωῆς, σελ. 20,  διαβάζουμε ὅτι "μετὰ ἀπὸ δύο παγκοσμίους πολέμους, καὶ ὁ πόλεμος εἶναι ἡ κατ' ἐξοχὴν ἁμαρτία, ὁ σύγχρονος κόσμος ἔχασε τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος".  Ὁ μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος,  μᾶς πληροφορεῖ πὼς στὴν Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία (τὸ λεγόμενο Βυζάντιο) δὲν ἐπετρέπετο γιὰ τὸν χριστιανὸ ὁ ἐπιθετικὸς πόλεμος. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸν ἀμυντικὸ, "ἔχριζε μετανοίας" ὁ λαμβάνων μέρος σ'αὐτόν.
»Ἔχουμε πάρα πολλὰ παραδείγματα γιὰ τὴν ἄνευ ὅπλων σωτηρία τοῦ γένους μας. Τὸ μεγαλύτερο εἶναι αὐτὸ τοῦ Ἀκαθίστου, ὅταν ἐνῷ ἔλλειπε ὁ αὐτοκράτωρ Ἡράκλειος μὲ τὸ στράτευμά του ἀπὸ τὴν Βασιλεύουσα, τὸ ἔτος 620, ὁ Πατριάρχης μαζὶ μὲ τὸν ὐπόλοιπο κλῆρο καὶ τὸν λαὸ τῆς Πόλεως μὲ μόνην τὴν προσευχὴ ἐξεδίωξαν τοὺς Ἀβάρους,οἱ ὁποῖοι ἐπολιόρκουν τὴν πρωτεύουσα, καὶ ἐσώθησαν. Γιὰ νὰ ἀποδώσουν τότε "τῇ Ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λητρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια" ἔμειναν ὄρθιοι σὲ μία ὁλονύκτια ἀκολουθία, εἰς τὸν ναὸν τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνῶν, ψάλλοντας τὸν ἀνεπανάληπτον Ἄκάθιστον Ὕμνον, γνωστὸν καὶ ὡς "Χαιρετισμοὶ τῆς Θεοτόκου". Δὲν νομίζω ὅτι χρειάζεται νὰ ἀναφερθοῦμε καὶ σὲ ἄλλες παρόμοιες τέτοιες περιπτώσεις, οἱ πιὸ πολλοὶ τὶς γνωρίζουμε.
»Ἔτσι ἔζων καὶ ἐμαγαλούργουν οἱ Ρωμηοὶ στὴν Ὀθωμανία ἕως τὸν ΙΘ΄ αἰῶνα, ὅταν ἐζήλεψαν τὴν "εὔκολη καὶ πλατειὰ ὁδόν", δηλαδὴ τὸν "πολιτισμὸν" τῶν Φράγκων -πολέμους, ἐπαναστάσεις, διαφωτισμούς-  καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ἀπὸ συνεταίρους μίας μεγάλης αὐτοκρατορίας μᾶς κατήντησαν "ἀφεντικὰ" ἑνὸς ἀμερικανοευρωπαϊκοῦ προτεκτοράτου.
»Οἱ ἐπίσκοποί μας στήνονται στὶς ἐξέδρες καὶ παρελαύνουν τὰ τὰνκς καὶ τὰ πυροβόλα ἐνώπιόν τους, ξεχνῶντας προφανῶς ὅτι δὲν εἶναι στρατηγοὶ ἀλλὰ λειτουργοὶ τοῦ Ὑψίστου. Οἱ ἱερεῖς εὐλογοῦν τὰ ὅπλα γιὰ νὰ ἔχουν "νικηφόρους ἀγώνας", λὲς καὶ τὸ "ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτὸν" εἶναι γιὰ τοὺς μουσουλμάνους ὄχι γιὰ μᾶς καὶ τέλος ὅλοι μαζὶ ἑορτάζουμε "τὰς ἐπετείους τῶν νικῶν μας" ἐπὶ ἀλλοφύλων. Τοὐλάχιστον νὰ πάψωμε νὰ ὀνομάζωμε ἑαυτοὺς χριστιανοὺς ὀρθοδόξους. Ἴσως παπικούς, προτεστάντας, μουσουλμάνους ἤ ἀκόμη καλλίτερα ὀπαδοὺς τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ τῆς Ἄρτεμης καὶ τῶν λοιπῶν πολεμοχαρῶν θεῶν. Θὰ εἴμαστε πιὸ κοντὰ στὴν ἀλήθεια».

θ) Ἀπάντηση στὸ πρωταρχικὸ ἐρώτημα: Ναί, εἶναι ἐφικτή, ἀλλὰ προσαρμοσμένη, ἡ ἐπάνοδος τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας
            Ἀπὸ τὸ ταξίδι μου στὴν Τουρκία, τοῦ Ἀπριλίου 2016, γιὰ πολιτικὲς καὶ πολιτιστικὲς ἐπαφές, ἀπεκόμισα τὶς ἑξῆς ἐντυπώσεις γιὰ τὴν μελλοντικὴ πορεία τῆς γείτονος χώρας, ὅσο εἶναι δυνατὸν νὰ κάνῃ κανεὶς προβλέψεις:
1 – Μέχρι τὸ τέλος τοῦ 2018 ὁ Ἔρντογὰν θὰ ἀνατραπῇ ἤ καὶ θὰ χάσῃ τὴν ζωή του καὶ στὴν Ἄγκυρα θὰ κυβερνήσῃ τὸ ἐθνικιστικὸ φασιστικὸ κόμμα ΜΗΡ ποὺ εἶχε ἱδρύσει ὁ μακαρίτης Ἀλπαρσλὰν Τουρκές. Πρωθυπουργὸς ἐνδέχεται νὰ γίνῃ γυναῖκα τοῦ κόμματος αὐτοῦ, ἡ Meral Akşener, ἱδρυτρίας νέου κόμματος, τοῦ İyi Parti.
2 - Ἡ κοινὴ πορεία Ἑλλάδος-Τουρκίας θὰ ξεκινήσῃ ἀπὸ μία κυπριακὴ συνομοσπονδία δύο ἰσοτίμων κρατῶν τοῦ ἑλληνοκυπριακοῦ καὶ τοῦ τουρκοκυπριακοῦ, ποὺ θὰ δώσῃ τὸ πρότυπο τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ κράτους τοῦ Αἰγαίου.
3 – Τὸ κράτος τοῦ Αἰγαίου δύναται νὰ τὸ ἀντιληφθῇ κανεὶς ὡς ἕνα ἀνθρώπινο σῶμα μὲ τοὺς δύο πνεύμονες νὰ τροφοδοτοῦνται μὲ ἀναπνοὴ ἀπὸ τὴν τραχεία. ὁ ἀριστερὸς πνεύμων νὰ εἶναι ἡ Ῥούμελη-Ἑλλὰς καὶ ὁ δεξιὸς πνεύμων νὰ εἶναι ἡ Ἀνατολία-Τουρκία, ἡ δὲ τραχεία νὰ εἶναι τὸ ἑνιαῖο Αἰγαῖο. Μέχρι στιγμῆς οἱ προσπάθειες διεκδικήσεως μέρος ἤ ὁλοκλήρου τοῦ Αἰγαίου ἀπὸ τὸν δεξὶ ἤ τὸν ἀριστερὸ πνεύμονα ἔχει πληγώσει σοβαρὰ τὴν τραχεία ποὺ ἀδυνατεῖ νὰ ἀναπνεύσῃ καὶ ὁδηγεῖ πρὸς τὸν διαμελισμὸ καὶ τὸν θάνατο καὶ τῶν δύο πνευμόνων.
4 - Ὁ ἐθνικισμὸς καὶ τῶν δύο ὀχθῶν τοῦ Αἰγαίου, μέσῳ τῆς κοινῆς ἰδεολογίας τοῦ φασισμοῦ θὰ ἐπιφέρῃ περιέργως τὴν διαλεκτικὴ ἑνότητα τοῦ χώρου στρεφομένη, ὄχι ἐναντίον τῆς Ῥωσίας ἀλλὰ ἐναντίον τῆς Κίνας, μὲ δόρυ τὴν ἑλληνοτουρκικὴ ἐπέκταση στὰ τουρκογενῆ κράτη τῆς Κεντρικῆς Ἀσίας μέχρι καὶ τὴν ἀπόσχιση τοῦ Σιντζιὰνγκ (Κινεζικοῦ Τουρκεστάν) ἀπὸ τὴν Κίνα, πόσῳ μᾶλλον ποὺ εἶναι σχέδιο τοῦ πρόεδρου τῶν ΗΠΑ ὁ φίλος τῆς Ῥωσίας καὶ ἐχθρὸς τῆς Κίνας Τράμβιος. Ἤδη, σὲ δισέλιδη συνέντευξή μου, τὸ 1992, ὡς σύμβουλος τοῦ προέδρου Τουργκοὺτ Ὀζάλ, τὸ τουρκικὸ περιοδικὸ Aktuel,ἐτιτλοφόρει μὲ τεράστια γράμματα τὴν δήλωσή μου: «Νὰ πᾶμε μαζί [Ἑλλὰς καὶ Τουρκία] στὴν Κεντρικὴ Ἀσία!»

Δημήτρης Κιτσίκης                                                2 Μαΐου 2018

69 comments:

  1. Απίστευτο φαντάζει το ενδεχόμενο συμπραξίας Ελληνικού και Τουρκικού Εθνικισμού με Μιχαλολιάκο και Ακσενέρ. Οι πρώτοι είναι φοβερά υπέρ της Ρωσίας-Κίνας σε βαθμό που να υφίστανται γεωπολιτικά μεσάνυχτα ενώ οι δεύτεροι είναι φανατικά Αγγλοσαξωνιστές και φιλο-Ευρωπαίοι μίας νεκροζώντανης Ε.Ε.

    Αλλά το σχέδιο του Κυρίου ουδείς το γνωρίζει. Ίδωμεν!

    ReplyDelete
  2. Το άρθρο αας πολύ διαφωτιστικό και σημαντικό.

    Μας έχουν λέιψει τέτοιου είδους άρθρα μακροσκελή από εσάς, Καθηγητά.

    ReplyDelete
  3. Γιαννης ΑποστολοπουλοςMay 2, 2018 at 7:26 PM

    Τον Ιούλιο του 2016 σε συνέντευξη σας στον Κ. Σαχίνη είχατε πει πως πριν το τέλος του ιδίου χρόνου ο Ερντογαν θα δολοφονείτο από τους Αμερικανούς μετά το πραξικόπημα. Βέβαια κανείς σοβαρος άνθρωπος δεν θα μπορούσε να σας κατηγορήσει για το ότι αυτό δεν έγινε πραγματικότητα μέχρι τώρα, καθώς κανένας δεν είναι προφήτης να μπορεί να δει το μέλλον και να κάνει ακριβή διάγνωση. Τώρα παλι λέτε πως μέχρι το τέλος του 2018 ο Ερντογαν θα έχει εγκαταλείψει την εξουσία.
    Σε περίπτωση δολοφονίας του Τραμβιου - αν και κάτι τέτοιο θα ήτανε πολύ δύσκολο διότι κατά τη γνώμη μας το μέρος του Αμερικάνικου βαθύ κράτους που στηρίζει τον Τραμβιο, Henry Kissinger που ως γνωστόν ανήκει στο clan των Rockefeller ,είναι πιο δυνατό από το τμήμα εκείνο που είναι εναντίον του οπότε μάλλον θα υπερτερήσει – όλα αυτά τα σχέδια περι συνομοσπονδίας Ελλάδας Τουρκίας, κοινο έλεγχο των στενών Αμερικής Ρωσίας και επέλαση στην κεντρική Ασια, πάνε περίπατο ? Φιλικά, Γιάννης Αποστολοπουλος.

    ReplyDelete
  4. Μοῦ κάνει ἐντύπωσι πὼς κάθεσαι καὶ λὲς ὅτι τὸ 2016 ἔπεσα ἔξω καὶ δὲν ἐδολοφονήθη ὁ Ἔρντογαν. Δὲν ἔπεσα καθόλου ἔξω ἐφ'ὅσον ἐγνώριζα ἀπὸ πρῶτο χέρι ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ ἀπὸ τὴν βάσι τοῦ Ἴντζιρλικ ἐτοίμαζαν τὸ πραξικόπημα γιὰ νὰ τὸν δολοφονήσουν, ἁπλῶς τὸ πραξικόπημα ποὺ πράγματι ἐξεδηλώθη ἀπέτυχε. Ἐνοχλοῦμαι ἀπὸ τὴν τάσι τῶνν Ἑλλήνων, χωρὶς νὰ γνωρίζουν, νὰ θέλουν νὰ προβλέπουν, ὅπως σὲ στοίχημα ἀλόγων, καὶ ἐὰν τύχῃ νὰ πέσουν μέσα κορδόνονται ὅτι τὸ εἶχαν προβλέψει! Ἐγὼ σὲ αὐτὸ σὲ τίποτα δὲν εἶμαι Ἕλλην: Ὅταν προβλέπω γνωρίζω ὅτι ὑπάρχει σχέδιο. Τὸ ἴδιο καὶ γιὰ τὸ τέλος τοῦ 2018. Σᾶς βαρέθηκα ἐπιτέλους μὲ τὴν νοοτροπία σας τοῦ τζογαδόρου.Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
  5. Γιαννης ΑποστολοπουλοςMay 2, 2018 at 10:52 PM

    Παρακαλώ όταν κάποιος γράφει ένα μήνυμα προς εσάς να το διαβάζετε προσεκτικά αν θέλετε κατόπιν να απαντήσετε και να μην προσάπτετε κατηγορίες τζογαδόρικης συμπεριφοράς όταν δεν υπάρχουν τέτοιες.
    Στην συνέντευξη σας Ιουλίου 26 2016 εδώ  https://www.youtube.com/watch?v=VHA37yoFoSA, έχει ήδη εκδηλωθεί το πραξικόπημα όταν μιλάτε με τον Σαχίνη.

    Από το λεπτο 9.45 του βίντεο κλιπ μέχρι το 10.55 - αμα θέλετε ακουστε το συγκεκριμένο τμήμα για να καταλάβετε που αναφερόμουνα - λέγατε ΜΕΧΡΙ το τέλος του 2016 , ΜΕΤΑ αφού είχε εκφραστεί το αποτυχημένο πραξικόπημα, ότι θα έμπαιναν Αμερικανοί και Ρώσοι μαζί και θα έσφαζαν τον Ερντογαν ΜΕΧΡΙ το τέλος του 2016. Κάτι τέτοιο δεν διαδραματίστηκε. Και οι λεπτομέρειες που δίνατε ήταν συντριπτικές. ( μέσω Αρμενίας οι Ρώσοι, μέσω σύριας οι Αμερικανοί κοκ )

    Ως επι το πλείστο, ΔΕΝ σας κατηγόρησα πως δεν έγιναν τα γεγονότα έτσι γιατί ακριβώς ανέφερα πως κανείς δεν μπορεί να διαγνώσει το μέλλον και να ξέρει ακριβώς πως θα εξελιχθούν τα γεγονότα, οπότε οι αναφορές σας ότι χρησιμοποιήσαμε τζογαδόρικη νοοτροπία πρέπει να θεωρούνται λανθασμένες.

    Για την ακρίβεια προσωπικά δεν κάναμε καμία πρόγνωση για την έκφανση των γεγονότων οπότε δεν πέσαμε ούτε μέσα ούτε έξω, αρα και παλι να μας κατηγορείται για τζογαδόρικη συμπεριφορά είναι μάλλον άσκοπο.
    Η τελευταία ερώτηση που κάναμε ήταν για το εάν τον Τραμβιο τον δολοφονήσουν, σημαίνει πως όλα αυτά τα σχέδια για την κοινή δράση Ελλήνων και Τούρκων να φτάσουν μέχρι την κεντρική Ασια θα πάψουν αμέσως να υφίστανται, και απάντηση δεν λάβαμε

    Παρακαλώ, εάν αποφασίζεται να απαντάται στα σχόλια να τα διαβάζετε προσεχτικά και να μην διακατέχεστε από μια διάθεση ότι απαντάται σε τζογαδόρους που προσπαθούν να σας αποδείξουν λάθος. Η δική μας διάθεση ΔΕΝ ήταν αυτή. Τα κίνητρα, του γιατί λέει ο καθένας αυτό που λέει μας ενδιαφέρουν, και τίποτα άλλο. Φιλικά, Γιάννης Αποστολοπουλος.

    ReplyDelete
  6. Πές τα δάσκαλε, οι νεοέλληνες(κ γω μαζί) όλα τα ξέρουμε όλα τα προβλέπουμε...Σαν σήμερα πέθανε ο ΤΙ-ΤΑ-ΝΟ-ΜΕ-ΓΙ-ΣΤ-ΟΣ Θανάσης Βέγγος.Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει. Απολαύστε τον σε μία από τις κορυφαίες του ερμηνείες με την επιτυχία της εποχής , Monsieur Cannibal !! https://www.youtube.com/watch?v=x_osHc3YRaM

    ReplyDelete
    Replies
    1. Φοβερός φίλε!

      Έχω ρίξει τα γέλια με τον Τρισμέγιστο Βέγγο!

      Έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί στο βιβλίο του Καθηγητού "Περί Ηρώων" διότι αποτελεί τον μέσο λαϊκό τίμιο ήρωα σε μία κοινωνια κτηνώδη και αδίστακτη που ομοιάζει ζούγκλα!

      Ένα Φασιστικό καθεστώς οφείλει να ηρωιποιήσει τον Θανάση Βέγγο για την προσφορά του στον Ελληνισμό!

      Delete
  7. Ἀγαπητὲ Γιάννη, Ῥῶσοι καὶ Ἀμερικανοὶ ἤθελαν τὸ τέλος τοῦ Ἔρντογαν, ἀλλὰ οἱ δύο αὐτὲς Μεγάλες Δυνάμεις ἐφοβοῦντο μήπως ἡ πτώσις τοῦ Τούρκου ἡγέτου γίνει πρὸς ὄφελος τοῦ ἄλλου. Γι'αὐτὸ καὶ ὀλίγες ὧρες πρὸ τοῦ πραξικοπήματος ὁ Πούτιν ἐπώλησε ἐξυπηρέτησιν στὸν Ἔρντογαν τηλεφωνῶντας του ὅτι ἐπίκειτο πραξικόπημα, κάτι ποὺ ὁ Ἔρντογαν ἐγνώριζε. Τὰ γαλλικὰ ἄρθρα μου στὸ Huffington Post Québec (βλέπε παραπάνω) ἦσαν ὅλα κατὰ τοῦ Ἔρντογαν μετὰ τὸ ἀποτυχὸν πραξικόπημα. Ἀλλὰ ὡς πληγωμένος μαινόμενος ταῦρος ὁ Ἔρντογαν ἠμύνθη ἡρωϊκὰ καὶ ὑπεχρέωσε τοὺς Ῥώσους καὶ τοὺς Ἀμερικανούς, ὁ καθεὶς γιὰ τὸ συμφέρον του, νὰ ἀλλάξῃ προσωρινὰ τὰ σχέδια ἐξοντώσεώς του. Καὶ ἐγὼ προσωπικά, ἐντυπωσιάσθηκα ἀπὸ τὸ κουράγιό του καὶ ἤλλαξα στάσι ἔναντι του καὶ τώρα τὸν ὑποστηρίζω ὡς παλικάρι ποὺ ἀπέδειξε πὼς εἶναι.Καὶ πάλι Γιάννη, τίποτα δὲν προβλέπω μέσῳ τοῦ καφέ.Ὅτι λέω εἶναι βάσει ἀντικειμενικῶν στοιχείων.Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
    Replies
    1. Γιαννης ΑποστολοπουλοςMay 3, 2018 at 9:03 AM

      Δεν ισχυρίστηκα ποτέ ότι διαβάζετε τον καφέ και λέτε ιστορίες. Τουναντίον οι προσεγγίσεις σας υπήρξαν παρα πολύ σωστές σε πολλά γεγονότα, τουλάχιστον ποιο σωστές από πολλούς « ειδικούς» ντόπιους και ξένους. Το πρόβλημα είναι – όχι για εμάς- αν και προσωπικά δεν είμαστε καθόλου σύμφωνοι με το φασισμό και τις παραλλαγές του, αλλά για το ευρύ κοινο ότι αρχίζετε τις περιγραφές με την φασιστική θεωρία και τον φασισμό, και τη φασιστική ιδεολογία και οι λιγοστοί που σας διαβάζουν, λαμβάνοντας τα γεγονότα του παρελθόντος και εχοντας περιορισμένες γνώσεις γενικά, καθώς λίγοι ασχολούνται με τα βιβλία στην Ελλάδα, ακούνε εσάς να μιλάτε για φασισμό, αυτοί σκέφτονται κρεματόρια και θαλάμους αερίου, είναι και που είμαστε και πολύ θαρραλέοι ως λαός, και γρήγορα γρήγορα σας προσπερνούν και μενεται στην αφανεια. Αν αυτος είναι ο στόχος σας να παραμένετε αφανείς, τότε τα καταφέρνετε περίφημα. Φιλικά Γιάννης Αποστολοπουλος.

      Delete
  8. Η επάνοδος της Οθωμανίας με Συνομοσπονδιακή Ελληνοτουρκική μορφή οφείλει να συμπεριελάβει και δύο άλλους λαούς, δικούς μας, του αίματός μας.

    Οι δύο λαοί αυτοί δημιουργούν μία τανάλια ασφαλείας, ο ένας από Νόττον και ο άλλος από Βορρά, παγιδεύοντας την Σλαυική πλημμυρίδα που πιέζει τον Ελληνισμό προς τα παράλια και του στερεί την γλωσσική και εδαφική κυριαρχία της Βαλκανικής ενδοχώρας.

    Μιλώ πρώτον για τους Αλβανούς-Αρβανίτες (Νότια) και τους Ρουμάνους (Βόρεια). Τα δύο αυτά παιδιά έχουν την ιδία μάνα (Ρωμανία) και τον ίδιο πατέρα (Οθωμανική Αυτοκρατορία). Οι πρώτοι ως Τουρκαλβανοί και Αρβανίτες, αμφότεροι προσέφεραν τεράστιες υπηρεσίες τόσο την Πύλη μέσω τοποεπιτηρήσεως της Ρούμελης όσο και στην οικοδόμηση του συγχρόνου Ελληνικού κράτους μέσω των Αρβανιτών. Ας παραδεχθούμε επιτέλους ότι το 1821 υπήρξε επί το πλείστον επανάσταση Ορθοδόξων Αλβανών με μασονικό Φιλικό δάκτυλο βέβαια. Ύστερα από την ίδρυση του νεοελληνικού κρατιδίου, οι Αρβανίτες της Ελλάδος πλείστες φορές καλούσαν για ομοσπονδία Ελλάδος (Αρβανιτιάς) και Αλβανίας (Τουρκαλβανών) με βάση την ιδία εθνολογική ρίζα. Δυστυχώς βέβαια κάτι τέτοιο δεν συνέβη και τα δύο κράτη κατατρώει ο Εθνικισμός για λογαριασμό τρίτων δυνάμεων, ενώ δε οι "Έλληνες" με φανατισμό αρνούνται τις καθαρότατες Αλβανικές ρίζες του 1/3 των σημερινών Ελλήνων λόγω Αρβανιτιάς.
    Ο ρόλος τους ως σφήνα από Νόττον στην καταστροφική Σλαυική πλημμυρίδα για τον Ελληνισμό είναι τεράστιος καθώς και η λειτουργία τους τους ως γέφυρα επεκτάσεως του Ελληνισμού στα (Δυτικά) Βαλκάνια.

    Οι Ρουμάνοι έχουν πάμπολλα κοινά με τους Έλληνες. Το όνομά των το πήραν από την Ρωμανία/Ρώμη ενώ η Εθνική και πολιτισμική των συνείδησις έχει ως κεντρικό άξωνα την Ορθοδοξία. Εάνη γλώσσα τους ήταν τα Ελληνικά αντί των Λατινικών, σίγουρα θα λογίζονταν Έλληνες. Γνωστοί ως Μολδοβλάχοι κατά τα Οθωμανικά χρόνια, οι σχέσεις τους με τον Ελληνισμό και την Πύλη ήτο στενότατες, σε βαθμό που οι Φαναριώτες να αποτελούν τοποτηρητές εκεί για λογαριασμό του Σουλτάνου. Η γεωπολιτική των σημασία είναι τεράστια. Κόβουν στην μέση (μαζί με την Ουγγαρία στα Δυτικά), την Σλαυική κάθοδο, ελαφρύνοντας έτσι την πίεση των Σλαύων στα βόρεια του Ελληνισμού και κάθίστωντας την ενωποίησή των σε μία ενιαία κρατική οντότητα αδύνατη. Για αυτό και άλλωστε αποτελούν άριστο σύμμαχο του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Μία μελλοντική Ελληνοτουρκική Συνομοσπονδία οφείλει πάσει θυσία να τους περιλάβει στους κόλπους της ως ακρίτες των βορείων συνόρων μας αλλά και ως ασπίδα προστασίας ενάντια στο Καθολικό δόρυ της Δύσεως στην Βαλκανική, την Ουγγαρία.

    Επίσης οι Ρουμάνοι μπλοκάρουν το πολύ επικίνδυνο Σλαυικό σχέδιο Πολωνών και Ουκρανών Εθνικιστών, ονόματι Intermarium, ήτοι την ένωση Βαλτικών και Βαλκανικών χωρών με πρωταγωνιστές Πολωνούς και Ουκρανούς σε μία κοινή Σλαυική επί το πλείστον κρατική οντότητα που θα ενώνει την Βαλτική θάλασσα με την Βαλκανική και τον Εύξεινο Πόντο, έχοντας φυσικά ως τελικό στόχο την έξοδο στο Αιγαίο μέσω του Σκοπιανού ή Βουλγαρικού Εθνικισμού. Το σχέδιο αυτό είναι πολύ επικίνδυνο εάν υλοποιηθεί και η Ρουμανία ως αίμα μας ακριτικό το διαλύει και αυτό τεμαχίζοντάς το στα δύο.

    Ναι σε συμμαχία, Ελλάδος-Τουρκίας-Αλβανίας-Ρουμανίας λοιπόν!

    ReplyDelete
  9. Υ.Γ.

    Ο Καθηγητής στο βιβλίο του "Ελλάς και Ξένοι" γράφει ότι στον Μεσοπόλεμο οι προσπάθειες συγκροτλησεως Βαλκανικής Ομοσπονδίας απέτυχαν αφού οι δύο κυρίαρχες Σλαυικές οντότητες Γιουκοσλαυία και Βουλγαρία είχαν μυστικά σχέδια συνεργασίας εις βάρος του Ελληνισμού και των γύρω κρατών στην περιοχή, χάριν του Σλαυισμού τον οποίον αντιπροσώπευαν αμφότερα κράτη.

    Συνεπώς η επιτακτική ανάγκη συνεργασίας Ελλάδος, Αλβανίας και Ρουμανίας εντείνεται.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Αν γνωρἰζω σωστἀ η πλεονὀτητα των Βουλγἀρων δεν εἰναι Σλαύοι, άσχετα αν ομιλοὐν σλαυικἠ γλὠσσα. Εἰναι μογγολικἠς καταγωγής ὀπως και οι Ούγγροι, οι Φίννοι.

      Delete
    2. Τὰ φυλετικὰ ὑπάγονται στὰ γλωσσικα, ὅπως καὶ στὴν δική μας ῥωμέικη περίπτωση. Σλαῦοι ὑπὸ τουρκομογγολικὴ ἐλίτ. Οἱ Οὔγγροι καὶ οἱ Φινλανδοὶ ἀνήκουν στὰ Οὐραλικὰ φύλα.

      Delete
    3. Μέγα λάθος Κωσταντή.

      Τα Ρομαντικά φυλετικά ναι, τα επιστημονικά όχι.

      Η Βουλγαρία έχει πολύ Ελληνικό αίμα στον Νότο της όπως και Τουρκικό. Το να διαμελισθεί είναι προς το συμφέρον αμφοτέρων, Τούρκων και Ελλήνων.

      Οι Βούλγαροι είναι επί το πλείστον Αλπικοί, με επιδράσεις Διναρικές στα Δυτικά, Βαλτικές στα βόρεια και αρκετές Μεσογειακές (σ.σ. Ελληνικές) στην Νότια Βουλγαρία, δηλαδή πρώην Ανατολική Ρωμυλία. Τα Τουρκο-Μογγολικά φυλετικά ίχνη είναι μικρά σε ποσοστό κυρίως στα βορειο-ανατολικά.

      Delete
  10. Κος Παλῃός - Αλλά το σχέδιο του Κυρίου ουδείς το γνωρίζει.

    Τὀ σχέδιο τοῦ Κυρίου εἶναι φανερὀ στὀν καθένα. Λέγεται μορφὴ ἤ μορφές. Δἐν πρέπει κανεἰς νἀ τὶς σπάει, αϋτὀ εἶνι ὅλο.

    ReplyDelete
  11. Υγ. Τὸ παραπάνω ἄρθρο δἐν ξέρω ἄν εἶναι φρέσκο. Εἶναι διαχρονικἀ ὁλόφρεσκο, καθαρό, διαυγές, σωστό, καἰ λέει τὀ ὁλοφάνερο. Ὁ πόλεμος γιὰ τὸν χριστιανὸ εἶναι ἀνεπίτρεπτος. Οὔτε ὁ ἀμυντικὸς, πολὺ δὲ περισσότερο ὁ ἐπιθετικός. Βεβαίως, ὅταν λέμε χριστιανὸ ἐννοοῦμε τὸν ὀρθόδοξο χριστιανό, διότι γιὰ τοὺς παπικοὺς καὶ τοὺς προτεστάντας ὁ πόλεμος εἶναι τρόπος ζωῆς. Τὸ ἄρθρο εἶναι ἄρθρο ἑνὸς σημαντικοῦ ἱστορικοῦ.

    ReplyDelete
  12. Υγ2. Ὑπενθυμίζω ὅτι δύο σημαντικοἰ βυζαντινολόγοι, ὁ Ζακυθηνὀς καἰ ὁ Σβορῶνος δὲν ἀποτίναξαν τὀν δυτικόφερτο ἐθνικισμὀ στὶς μελέτες τους. Ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ μιλοῦν περἰ ἑλληνικῶν πληθυσμῶν πολλοἰ ἀναλυτές, ἀναφερόμενοι στοὐς Ποντίους, λόγου χάρη. Θεωρῶ πὼς οἱ Ἕλληνες ἱστορικοὶ θὰ ἔπρεπε νὰ γράφουν Ῥωμαϊκἠ Αύτοκρατορία ἁντἰ γιὰ Βυζάντιο (βασιλεία Ῥωμαίων τἠν λένε οἱ ΠΗΓΕΣ, ποὺ ζητοῦσε νἀ ἀκολουθοῦμε ὁ Σβορῶνος) ἔχοντας ἐπίγνωσι πὼς ἡ ἀναβίωση τῆς Ἑλλάδος ἔγινε ὅχι μὲ ἀρχαιοελληνικὸ ἀλλὰ μασώνικο, μαφιόζικο καἰ καπιταλιστικὸ τρόπο. Δὲν πρέπει νὰ ντρεπόμαστε νὰ λέμε τοὺς Ποντίους Ῥωμαίους ὡς πρὸς τὸ κρατικό τους ἀνήκειν, μαζἰ μὲ τοὺς Πελοποννησίους (γιὰ τοὺς ῥουμελιῶτες περιττεύει...).

    Ὄχι Ἀνατολικἠ ῥωμαϊκὴ αὐτοκρατορία. Αὐτοκρατορία νέτα σκέτα ῥωμαϊκή. Ἁμέσως νὰ δῆτε πῶς μαζὶ μὲ τὸ πολυτονικό, τὰ κείμενα τἀ ῥωμαϊκὰ διαβάζονται νεράκι.... φεύγει τὸ ἄχαρο μιξολύδιο καπέλο βυζαντινὸς καὶ ἐπιτέλους ἀνοίγεται ἡ πόρτα στὴν ἀνάπτυξι τοῦ κολοβωμένου μας, πολύπαθου λαοῦ. Ἡ ἱστορία μας εἶναι μινωική, ἑλληνική, ῥωμαϊκή, ὀθωμανολατινικὴ καὶ Φραγκοκρατία. Αὐτὴ εἶναι ἡ περίοδος ποὺ διανύουμε. Φραγκοκρατία. Ἁπλῶς δὲν τὀ συνειδητοποιούσαμε, διότι δύσκολα συνειδητοποιοῦσε καὶ ὁ άγρότης ὅτι εἶχε τουρκοκρατία.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Πολύ ενδιαφέροντα τα όσα λες και εδώ και στα υστερόγραφά σου.

      Delete
  13. Υγ3. Στἠν ῥωμαϊκὴ ἱεραρχία οἱ βάρβαροι εἶναι κατἀ κατιούσα σειρὰ βαρβαρότητος οἱ Ἄραβες, οἱ Σλαῦοι, οἱ Τοῦρκοι καὶ οἱ Φράγκοι. Βαρβαρότητα γιὰ ἕναν μεσαιωνικὸ Ῥωμαῖο εἶναι ἡ ἄλογη χρήση βίας. Γιἀ ἕναν χριστιανὸ ἡ βία εἶναι μία.

    ReplyDelete
  14. Yγ4 τελικόν. Οἱ Ῥωμαῖοι θεωροῦσαν λοιπὸν σαφέστερα πιὸ πολιτισμένους τοὺς Ἅραβες ἁπὸ τοὐς Φραγκους (ἴσως καὶ τοὐς Τούρκους ἀπὸ τοὺς Σλάβους). Ἀπόδειξη τρανή -ἡ διαθρυλούμενη ἐλευθερία τῶν Φράγκων εἶναι ἐμεῖς οἱ βλάχοι ὅπως λάχει - ὁ φράγκος ἐπίσκοπος Λιουτπράνδος ἐκνευριζόταν μὲ τὸ τυπικὸ στὴν αὐλὴ τῆς Κωνσταντινούπολης ὅπως ἐκνευρίζεται ὁποιοσδήποτε ἀμύητος ἀπὸ τἠν πειθαρχία. Ἥθελε νἀ κάνει ὁ καθένας "ὅπως γουστάρει".

    ReplyDelete
  15. Η Βρετανία βρίσκεται στα πρόθυρα Σοσιαλιστικής εξεγέρσεως ή μου φαίνεται;;

    Οι χθεσινές τοπικες εκλογές στην Βρετανία επιβεβαίωσαν την πρωτιά των Εργατικών στην χώρα, οι οποίοι καθοδηγούνται από τον Τζέρεμυ Κόρμπυν, ο οποίος φαίνεται να αποτελεί τον Λυτρωτή που ψάχνουν τα εργατικά στρώματα και οι μικρομεσαίοι αφού ο Φάρατζ απέτυχε παταγωδώς να εκμεταλλευθεί την νίκη του στο Μπρέξιτ, εγκαταλείποντας μάλιστα και το ίδιο του το παλιό κόμμα! Ειλικρινά δεν κατανοώ τα μυαλά του, εκτός και εάν περιμένει να αποτυχούν οι 2 μεγάλοι (Συντηρητικοί Φιλελεύθεροι και Εργατικοί Σοσιαλδημοκράτες) ώστε να έρθει αυτός σαν από μηχανής Θεός...

    Πάντως για την ώρα ο Κόρμπυν με ορισμένες αντισυστημικές μάλιστα θέσεις δύναται κάλλιστα να λάβει τις μάζες με το μέρος του ακόμη δε και να κυβερνήσει Σοσιαλιστικά πέραν των σοσιαλδημοκρατικών ορίων, καθώς τα τελευταία χρόνια η Αγγλία εμφανίζει φοβερή αυξητική τάση Τροτσκυστικών, Λενινιστικών ακόμα και Σταλινικών τάσεων στις σοσιαλιστικές νεολαίες.

    Το χάσμα πάντως εντός της χώρας εντείνεται, και όπως φαίνεται ο Κόρμπυν δεν μοιάζει να είναι Μπλέρ.

    ReplyDelete
  16. Ἔφθασα Ἑλλάδα ἀπὸ Καναδᾶ.Ἀπαντῶ στὶς πολὺ ἐνδιαφέρουσες παρατηρήσεις τοῦ Γιάννη γιὰ τὴν στάσι μου.Τοῦ ὑπενθυμίζω ὅτι ἔχω φθάσει, κατόπιν δεκάδων ἐτῶν ἀγώνων, στὸ σημεῖο ἀπεξαρτήσεως ἀπὸ κάθε ἀνάγκη καὶ ὄχι ἁπλῶς χρηματικῆς, δηλαδὴ στὸ ἐπίπεδο τῶν ἀρχαίων διανοουμένων τῆς ἀριστοκρατικῆς σχολῆς. Ποσῶς δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν οἱ κλακαδόροι. Εἶμαι ἀπολύτως σίγουρος ὅτι ἡ σκέψις μου θὰ ἐπιβιώσῃ ὡς κυρίαρχη μετὰ τὸν θάνατό μου. Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
  17. Εμείς όμως σας θέλουμε ζωντανό ώστε να μας διαφωτίζετε όσο πιο πολύ μπορείτε και κυρίως να διεξάγουμε διάλογο μαζί σας.

    Και τί δεν θα έδιναν πόσοι άνθρωποι στον κόσμο για να διεξάγουν διάλογο με τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα...

    ReplyDelete
  18. Ὁ ζητῶν εὐρήσεται καὶ ὁ εὑρῶν ἀμειφθήσεται.

    ReplyDelete
  19. Συνοπτικὰ ἡ δική μου ἀντίδραση στὴν φοβερή, πρέπει νὰ τὸ ξαναπῶ, ἀνάρτηση. Τὸ Βυζάντιο προσπάθησε νὰ γίνηι ἡ χριστιανικὴ κοινωνία. Τὸ μισό, τὸ πέτυχε, τὸ ἄλλο μισὸ τὸ πῆραν οἱ Τοῦρκοι. Οἱ ἠλιθιοι θέλουνε νὰ διωξουμε τοὺς Τούρκους. Οἱ σοφοί, νὰ γίνουμε ἐμεὶς ὁ Χριστός. Αύτο σημαίνει ὅτι τὸ πολίτευμα μας εἶναι ἡ θεία Πρόνοια.

    ReplyDelete
  20. υγ. Θυμίζω ὅτι τὸ Βυζάντιο ξεκίνησε μὲ ἐμφύλιο πόλεμο καὶ κατεκτήθη πάλι ὲν μέσωι ἐμφυλίου πολέμου. Ἡ Ὀθωμανικὴ δυναστεία κατάφερε νὰ βαστηχτῇι. Εἶναι ἀνόητος ὁ ἄκριτος βυζαντινισμός.

    ReplyDelete
  21. Αυτό που στην ουσία προτείνει ο αγαπητός μας ιστοδεσπότης είναι η νεκρανάστασις του φαναριώτικου (αντισλαυϊκού) Ελληνωθωμανισμού του τέλους του 19ου αιώνος. Της ιδεοληψίας του Δραγούμη και του Σουλιώτη-Νικολαΐδη, της αποτυχημένης οικονομικής πολιτικής του Σκουλούδη (που είναι ακριβώς η ίδια που εφαρμόζει το γραικοφραγκικό κράτος και που έφερε και φέρνει καθημερινά τα ίδια αποτυχημένα αποτελέσματα) και της εξωτερικής πολιτικής του Αλέξανδρου Καραθεοδωρή πασά (η οθωμανική αυτοκρατορία ως φραγμός τότε της Ρωσίας, τώρα της Κίνας).
    Ο μεθερμηνευόμενον: η ενότητα του Αιγαίου ως αποτελεσματικότερον εργαλείο εξυπηρέτησης της δυτικής πολιτικής.
    Όμως οι Φαναριώτες και η πολιτική τους όπως επέδειξε ο Στήβεν Ράνσιμαν αποτελούν το πρόβλημα και μάλιστα την ρίζα του προβλήματος της ενδιάμεσης περιοχής.
    Και εφόσον είναι η ρίζα του προβλήματος της διαιρέσεως της ενδιάμεσης περιοχής πως είναι δυνατόν να αποτελέσουν την λύση του;
    Διότι ο Γραικοφραγκισμός ξεκίνησε από τους Φαναριώτες. Και είναι η αντίθετη πολιτική, από την πολιτική του Μεγάλου Φωτίου, που ακολούθησε ακριβώς ο Μεχμέτ Φατίχ, ήτοι η ενσωμάτωση των Σλαύων στο ρωμαίϊκο πολιτισμό.
    Και ο Ελληνοτουρκισμός δημιουργεί το ίδιο πρόβλημα με τον Γραικοφραγκισμό, διασπά την ενότητα της Βαλκανικής Ορθοδοξίας όπως διασπά και την ενότητα της Μουσουλμανικής Μέσης Ανατολής (Ανατολίας, Συρίας και Αιγύπτου).
    Τα σχόλια των λιβανιζόντων(εις πολλά έτη δέσποτα) γενικιστών, που έπονται της αναρτήσεως το αποδεικνύουν.
    Πρέπει επίσης κανείς να αναλογιστεί την απροθυμία των βαλκανικών λαών να ακολουθήσουν το οπερετικό κίνημα του Υψηλάντη.
    Όπως επίσης το έγκλημα του Σουλτάνου Μαχμούτ να κρεμάσει το μοναδικό εργαλείο, που θα μπορούσε αποδεδειγμένα (βλέπε υπόστήριξη των Επτανησίων στην Ρωσσοτουρκική Συμμαχία) να του εξασφαλίσει την αναίμακτη λύση του αποσχιστικού κινήματος των Πελοποννησίων προυχόντων, τον Πελοποννήσιο λαϊκό ηγέτη και εθνάρχη Γρηγόριο τον Ε΄.
    Διότι δεν υπάρχουν μόνον Γραικόφραγκοι, υπάρχουν και Τουρκόφραγκοι, με πρώτον τον Σελίμ τον Γ΄και δεύτερον τον Μαχμούτ το Β΄.
    Που δεν του έφτανε η μαλακία του να εξοντώσει τον πατριάρχη, εξόντωσε και τους Γενιτσάρους γιατί του στέκονταν εμπόδιο στο να γίνει Λουβοβίκος (ελπιδοφόρο γεγονός το ονόμασαν οι δυτικοί).
    Με αποτέλεσμα ο (καβαλιώτης) Μεχμέτ Αλής να φτάσει μέχρι την Μικρά Ασία και να του προστατεύσουν την πρωτεύουσα οι Αγγλόφραγκοι.
    Ή να διαπιστώσει το μίσος των λαών της βαλκανικής αλλά και της Συρίας και της Παλαιστίνης εναντίον των σημερινών Γραικών, που δεν είναι Γραικύλοι είναι Γραικόφραγκοι (ακριβής απόδοση του κοραϊτικού Γραικογάλλοι διότι οι άνθρωποι ονομάζουν τους εαυτούς των Φράγκους-ελευθέρους και όχι Γάλλους-κοκόρια) και ιδιαίτερα εναντίον της σημερινής γραικικής γλώσσας.
    Ή να δει τις αντιδράσεις των Παλαιστινίων Ορθοδόξων εναντίον του Γραικοφραγκικού καθεστώτος του πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Π.χ. Τι δουλειά έχει η γραικοφραγκική σημαία της Βαυαρίας να αναρτάται στα Ιεροσόλυμα; Δεν έχει το πατριαρχείο την σημαία την δική του; Γιατί δεν υπάρχει έστω ένας γηγενής Παλαιστίνιος επίσκοπος στο πατριαρχείο Ιεροσολύμων;
    Πως είναι δυνατόν λαοί και γένη που έχουν ταυτιστεί με τον ελληνισμό, που κοσμούνται από ελληνικά καλλιτεχνικά δημιουργήματα, που μιλάνε γλώσσες πολύ συγγενείς με την ελληνική (όπως οι Αιγύπτιοι Κόπτες), που ζουν έλληνα βίον, που έχουν την αυτήν οικονομική και πολιτική συμπεριφορά με τους Έλληνες, να τρέφουν τέτοια απέχθεια και μίσος εναντίον των Γραικών;
    Αυτό το μίσος δεν έχει αιτίες;
    Και εάν έχει, ποιές είναι;
    Δεν σας προβληματίζει αυτό το ζήτημα;
    Αν δεν λυθεί αυτό το πρόβλημα θα κτίζετε ανώγεια και κατώγια μόνο με τα λόγια.

    ReplyDelete
  22. Δράττομαι της ευκαιρίας της (γονίμου πιστεύω) αναρτήσεως περί της ιστορίας και της δυναμικής της ενδιάμεσης περιοχής να γράψω τα εξής :
    Κωνσταντινούπολις 10 Απριλίου 1821. Ο πατριάρχης της Οικουμένης απαγχονίζεται στην κεντρική πύλη των πατριαρχίων. Θύμα της οργής (ή του φόβου) του Σουλτάνου Μαχμούτ του Β΄. Η εκτέλεσις του πατριάρχου υπήρξε πολιτικό έγκλημα πρώτου μεγέθους και το πλήρωσε και ακόμη το πληρώνει όλη η ενδιάμεση περιοχή και ακόμη περισσότερο ο ίδιος ο σουλτάνος Μαχμούτ ο Β΄ και η Οθωμανική δυναστεία. Γιατί; Διότι κατέστρεψε την ενότητα της ενδιάμεσης περιοχής.
    Το ποιός ήταν ο Γρηγόριος το εγνώριζε κάλλιον παντός άλλου ο ίδιος ο σουλτάνος, εκτός των άλλων, από την υπόθεση των Επτανήσων. Όπου ήρκεσε μία και μόνη πατριαρχική εγκύκλιος του Γρηγορίου, ώστε να μεταστραφεί ο (ορθόδοξος) λαός των Επτανήσων υπέρ της Ρωσσοτουρκικής Συμμαχίας ( δεν συμμαχούν πρώτη φορά με τους Πούτιν και Ερντογάν οι Ρώσσοι και οι Τούρκοι) και εναντίον του Ναπολέοντος (παρά το πλευρόν του οποίου ετάχθη ο αρχηγός των Γραικόφραγκων Αδαμάντιος Κοραής). Αυτό ήταν το κύρος και η επιρροή του Γρηγορίου του Ε΄ στα εκατομμύρια του (ορθοδόξου) λαού όλης της ενδιάμεσης περιοχής.
    Και ποιός ήταν ο σουλτάνος Μαχμούτ ο Β' είναι γνωστό. Μεταρρυθμιστής (και αυτός) αρνούμενος τις παραδοσιακές (ορθές) βάσεις του οθωμανικού πολιτεύματος κατάφερε στην ενδιάμεση περιοχή δύο αποφασιστικά πλήγματα στην προσπάθειά του να ομοιάσει στην ... απολυταρχία με τους .... πεφωτισμένους. Το ένα είναι ο απαγχονισμός του πατριάρχου και το δεύτερο η εξόντωσις των γενιτσάρων. Γιαυτό το ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΓΕΓΟΝΟς (για τους δυτικούς) ίσως μας δοθεί η ευκαιρία να μιλήσουμε άλλη φορά.
    Τι σκοπούσε να πετύχει. Να πνίξει το κίνημα του Υψηλάντη. Τι επέτυχε; Να του δημιουργήσουν οι Αγγλοφραγκορώσσοι το βασίλειον της Γραικίας.
    Πού; Στην Πελοπόνησο. Στο τόπο καταγωγής του πατριάρχου Γρηγορίου του Ε΄. Εάν το κύρος του Γρηγορίου ήταν τέτοιο στα Επτάνησα, που κατάφερε, με μια μόνον εγκύκλιο, να μεταστρέψει τον ορθόδοξο λαό υπέρ της Ρωσσοτουρκικής Συμμαχίας, αμφιβάλλει κανείς ότι στην Πελοπόννησο η επιβολή του Γρηγορίου ήταν απόλυτη, καθότι Πελοπονήσσιος, γέννημα και θρέμμα της Δημητσάνας. Ούτε πασάς ήταν ο Γρηγόριος, ούτε κοτσάμπασης. Ήτο υιός πτωχής και πολυτέκτου ορθοδόξου οικογενείας. Η επιβολή του επί του ορθοδόξου λαού ήτο απόλυτος, διότι εθωρείτο και ήτο σάρξ εκ της σαρκός του ορθοδόξου λαού. Πραγματικός λαϊκός ηγέτης, τύποις και ουσία Εθνάρχης, τέτοιου κύρους και τέτοιας επιβολής, που οι σημερινοί ηγετίσκοι, που φαντασιώνονται ότι είναι εθνάρχες, (βλέπε το σύνθημα που ηρέσκετο να του φωνάζουν ο "μεγάλος απών", ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ) ούτε μπορούν καν να ονειρευτούν.
    Εάν ο Μαχμούτ είχε στα χέρια του το εργαλείο (που ο ίδιος κατέστρεψε) και ελέγετο Γρηγόριος, δεν θα πάθαινε το στραπάτσο που έπαθε και μαζί του και όλη η ενδιάμεση περιοχή. Δεν θα υπήρχε λόγος ούτε για ... Δράμαλη, ούτε... για Ιμπραήμ, ούτε βεβαίως για... Ναυαρίνο, το αποτέλεσμα της δράσεως των οποίων άλλωστε είναι γνωστό. Αμφιβάλλει κανείς ότι εαν κατήρχετο άοπλος και μόνος ο πραγματικός ηγέτης του ορθόδοξου λαού μέχρι των ... Θηβών, θα έσπευδε σύμπας ο λαός και ο κλήρος να ΤΟΥ ΦΙΛΉΣΕΙ τα πόδια (όπως του τα φιλάει μέχρι και σήμερα στην Μητρόπολη Αθηνών) και ούτω πως θα έληγε αναιμάκτως όλη ... η φασαρία. Ποιός θα πολεμούσε στο πλευρό των κοτσαμπασαίων ... όταν απέναντι θα ευρίσκετο μόνος ο πραγματικός αρχηγός του λαού. Ο απαγχονισμός όμως του Γρηγορίου ενίσχυσε τα παραμύθια της Φιλικής εταιρείας ότι πίσω από την εξέγερση ήταν ο Γρηγόριος και χαλίβδωσε το φρόνημα του ορθόδοξου λαού, που πολεμούσε πλέον με λύσσα, να ξεπλύνει το αίμα του ηγέτη του (όπως παραδέχεται και αυτός ακόμα ο μεγάλος πολιτικός αντίπαλός του, ο Κοραής).

    ReplyDelete
  23. Ο Σουλτάνος Μαχμούτ με την βιαστική και άφρονα απόφασή του κατέστρεψε την πολιτική του Μεχμέτ του Πορθητού (ενότητα Ισλάμ-Ορθοδοξίας) και έτρωσε (αναπανόρθωτα μέχρι και της σήμερον) την ψυχική ενότητα του ενιαίου λαϊκού σώματος της ενδιάμεσης περιοχής. Κανενός δεν πρέπει να διαφεύγει ότι τότε (ακόμα) οι ορθόδοξοι αποτελούσαν το μισό πληθυσμό της αυτοκρατορίας. Χάσμα μέγα στην ψυχική ενότητα της ενδιάμεσης περιοχής ήτο και είναι η αγχόνη του Γρηγορίου.
    Ακόμα και ένοχος να ήτο ο Γρηγόριος των κατηγοριών που τον οδήγησαν στην αγχόνη, εξακολουθούσε να είναι το αποτελεσματικότερο εργαλείο στα χέρια του Σουλτάνου. Συνεπώς ο ανοήτως βιαστικός (ένα μήνα αν ανέβαλε την εκτέλεση θα καταλάβαινε ότι δεν τον συμφέρει, αφού η εξέγερση περιορίστηκε στην Πελοπόνησο) Σουλτάνος, έβγαλε το (ένα) μάτι του μοναχός του, κατέστρεψε ο ίδιος το μέλλον της δυναστείας του και άνοιξε με τα χέρια του το δρόμο της διαλύσεως της ενδιάμεσης περιοχής.
    Αυτήν την τρωθείσαν ενότητα της καθ ημάς Ανατολής συμβολίζει (για μας τους Ορθόδοξους Ρωμηούς) η κλειστή κεντρική πύλη των Πατριαρχείων. Και αυτή την πύλη όλοι εμείς οι επιγενόμενοι και καθημερινώς βιούντες το δράμα της διαλύσεως της ενδιάμεσης περιοχής, καλούμεθα να την ανοίξουμε, τιμώντας έργοις την μνήμη του εν Αγίοις Πατρός υμών Γρηγορίου του Ε΄, εργαζόμενοι αδιαλείπτως υπέρ της οικοδομήσεως μιας νέας ενότητος του ενιαίου σώματος της ενδιάμεσης περιοχής. Διότι ο Γρηγόριος δεν υπήρξε γενομάρτυς (ιεροσυλία), αλλά ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ της ουσιαστικής (πολιτικής και πνευματικής) ενότητος της ΕΝΔΙΑΜΕΣΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ, για την οποίαν εργάστηκε "Ὅλῃ ψυχῇ καὶ διανοίᾳ, καὶ καρδίᾳ καὶ χείλεσι" καθ΄ όλην την διάρκειαν της ζωής του.
    Αυτά τα (παιδαριώδη) λάθη τα δικά μας, των ηγετών της ενδιάμεσης περιοχής, πρέπει να τα λέμε, να τα αναδεικνύουμε, να τα μελετούμε και να μην βρίζουμε ολημερής και ολονυκτής μόνον ... τους δυτικούς ή τους λιμπεραλιστάς. Αυτοί βρήκαν και τα έκαμαν. Βρίσκουν και τα κάνουν. Και μπράβο τους. Εμείς πρέπει να κοιτάξουμε να αναδείξουμε τα λάθη μας, να διδαχθούμε από τα σφάλματά μας ... ώστε να μην αποτελέσουμε ποτέ πια τα ... θύματα και τα ... σφάγια της ιστορίας. Για να μην μπορούν οι κάθε λογής ... Μακρονοτράμβιοι να βομβαρδίζουν τα χωριά μας, να σκοτώνουν τα παιδιά μας, να ερημώνουν τις πόλεις μας.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Με την ίδια λογική του "βρίσκουν και τα κάνουν" και τα μπράβο τους, το ίδιο μπορεί να πει κανείς και για τους μουσουλμάνους που τους σφάζουν στις πόλεις των ως οργή Θεού.

      Ο εγκληματίας οφείλει να θανατωθεί, ειδάλλως το έγκλημα συνεχίζεται. Η Δύση τα άρχισε, αυτή τα πληρώνει.

      Οι μόνοι μαλάκες (συγγνώμη για την λέξη αλλά αυτοί είμαστε) είμαστε εμείς που δεν κάνουμε στην Γερμανία και τις Βρυξέλλες ανάλογες επιθέσεις να τρέμουν όταν μας βλέπουν όπως τρέμουν όταν βλέπουν τους ακολούθους του Αλλάχ. Χθες σε Γερμανικη εκπομπή έβλεπα τα κάθε κουλτουρε παρτάλια να συζητούν για την Συρία και τί πολιτικη θα πράξει η Γερμανία ώστε να αντισταθεί στον Ασαντικό και Ρωσσικό παράγοντα!!!! Τα άτομα δεν παίζονται και τους αξίζουν 1000% ό,τι τους συμβαίνει. Μπροστά στις ορδές της Μέσης Ανατολής καταλαβαίνει η Δυτική Ευρώπη στην βαρβαρική ολότητά της των Γερμανικών στιφών, πόσο κατώτερη, κενή, σάπια, εκφυλισμένη και βάρβαρη είναι. Άλλωστε στις περισσότερες Δυτικές χώρες οι ντόπιοι άντρες δεν βρίσκουν καν μία της ράτσας των γυναίκα της προκοπής με αποτέλεσμα να συνουσιάζονται με αλλόφυλλες, ύστερα να είναι υποχρεωμένοι να τις παντρευτούν (Ασιάτισσες και μαύρες δεν έχουν και το φεμινιστικό μικρόβιο), αλλάζοντας ριζικά το φυλετικό υπόβαθρο στην Δυτική Ευρώπη. Δείγμα αυτοκτονίας, τίποτε περισσότερο. Όταν ζεις σε μία κοινωνία τελείως ΚΕΝΗ ψυχικά, μισώντας την ύπαρξή σου, στην τελική δε σου μένει τίποτε να υπερασπιστείς από την κληρονομια σου. Αυτός είναι και ο λόγος που σε λίγο στις μεγάλες Ελβετικες πόλεις θα ψάχνεις τον γνήσιο Ελβετό με το κυάλι, ενώ όλοι οι τριτοκοσμικοί πληθυσμοί αυξάνονται φοβερά ιδίως δε τα αδέρφια μας οι Αλβανοί.

      Οι Ελβετοί δυστυχώς δεν έχουν κατανοήσει ότι δεν φτάνει να ελισαι οικονομικά ανεξάρτητος για να παράξεις Όραμα και Πολιτισμό αλλά κυρίως Πνευματικά, κάτι που δυστυχώς η Ελβετία δεν είναι.

      Μόνον οι Έλληνες μένουν οι καλλίτεροι υπηρέτες των Δυτικοευρωπαίων. Καμάρι το έχουν να εγκαταλείπουν την χώρα τους, να απαρνούνται την ταυτότητά τους και να θέλουν με το ζόρι να γίνουν Γάλλοι, Ελβετοί κλπ!
      Και η μεγαλύτερη αποβλάκωση είναι να είσαι στα ανώτερα στρώματα στην χώρα σου και στην ξενιτιά να είσαι ένας κοινός σαν τους άλλους δίδοντας τα διπλάσια λεφτά για ένα διαμέρισμα/σπίτι μισό από αυτό που έχεις στην Ελλάδα. Όσο για τα λεφτά να ζήσεις, ζεις 3 ζωές, ζωάρες κάτω, συν του δεν δουέύεις για να ζεις αλλά ζεις για να δουλεύεις, στην απόλυτη κυριολεξία. Πού να βρουν χρόνο για Φιλοσοφία και Σκέψη μετά;;

      Μήπως λοιπόν έχουν δίκαιο Τούρκοι, Αλβανοί και Σκοπιανοί που μας βλέπουν ως σφουγγοκωλάριους των καθαρμάτων και θέλουν να μας διαμελίσουν;;

      Υ.Γ. Είναι μετά να μην απορεί κανείς πώς την πρωτιά έχει η Αμερική και η Αυστραλία;; Εκεί με ένα εκατομμύριο είσαι ο απόλυτος άρχοντας και ανεξάρτητος, στην δήθεν ανεπτυγμένη τριτοκοσμική ημι-μπαλκανίκ Δυτική Ευρώπη τρως την κάθε βλακεία και την κάθε μιζέρια στην μούρη. Ευτυχώς ο Τράμβιος την θεραπεύει από την Ευρωπαιο-γεννή σοσιαλδημοκρατική μαλάκυνση και την καθιστά δυναμη και πάλι. Θα χαρώ πολύ να διπλομεταναστεύσω εκεί, από το να παραμείνω στην μιζέρια της Δυτικής Ευρώπης που έχει χίλια δύο προβλήματα και αρρώστιες. Εάν πρέπει να ζήσεις καπιταλιστικά και αστικά στην τελικη πήγαινε εκεί που θα ζήσεις καλλίτερα...Άλλωστε στις άνωθεν χώρες για να πεις και δύο κουβέντες δεν χρειάζεται να στραμπουλήξεις την γλώσσα σου ή να ματώσει το αυτί σου από την βάρβαρη φωνολογία των βορειο-Ευρωπαϊκών διαλεκτών.

      Delete
  24. Δὲν καταλαβαίνετε ῥε παιδί μου ὅτι στὴν Τουρκία ὑπάρχουν αὐτὴν τὴν στιγμὴ πάρα πολλοὶ ποὺ περιμένουν νὰ τοῦς πέσῃ ἡ Θράκη στὰ χέρια σὰν ὥριμο φροῦτο. Αὐτοὶ βρίσκουν πάτημα στοὺς κρετίνους τοὺς δικούμας ποὺ θέλουνε νὰ ζωνταέψηι ὁ Μαρμαρωμένος Βασιλῃᾶς. Καταλάβετε τί σᾶς λέει ὁ Πατήρ. Ὁ Χριστιανὸς κινεῖται ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Η Θράκη είναι Ελληνοτουρκική γέφυρα.

      Από δική μας βλακεία, Έλληνες και Τούρκοι χάσαμε το βόρειο τμήμα της στους Βουλγάρους.

      Με την Μακεδονία έγινε το ίδιο. Αυτό κατάλαβε εγκαίρως ο Δραγούμης. Γιατί είπε να την πάρουν οι Έλληνες και όχι οι Σλαύοι;; Για να μην αλλάξει αυτοκρατορικά χέρια. Τούρκοι και Έλληνες ήσαν ένα για αυτόν, ως δείχνει ο Ελληνοτουρκισμός του που με μανία, λύσσα και φανατισμό θάβουν, αγνοούν και πολεμούν οι δήθεν "Εθνικιστές" που τον διαβάζουν και τον "τιμούν".

      Delete
  25. ...Ὁ Μαχμοὺτ ἦταν Σουλτᾶνος πολὺ μεγαλυτέρου διαμετρήματος ἀπὸ τὸν Πορθητή. Ὁ Πορθητὴς ἦταν ἄσχετος. Τὸν Πατριάρχη τὸν κρέμασε Ὁ Μαχμοὺτ γιὰ νὰ μὴν τὴν πατήσηι σὰν τὸν Λουδοβῖκο τὸν ΙΣΤ. τῆς Γαλλίας. Ἄν δὲν κρεμοῦσετὸν Γρηγόριο θὰ τὸν τουφέκιζαν ἠ θᾳ τὸν δολοφονοῦσαν. Ἡ θέση τοῦ Πατριαρχου μας εἶναι ἐπικίνδυνη. Ὁ Βαρθολομαῖος κινδυνεύει.

    ReplyDelete
  26. Υγ2. Ἡ Ἑλλάδα στηρίζεται σὲ μιὰ τηλεπαθητικὴ συμφωνία τῶν κοινωνούντων. Ὁποιαδήποτε φραγκοκίνητη προώθησις κάποιου βλακὸς (τοῦ Ὑψηλάντη,γιὰ παράδειγμα, μὲ σεβασμὸ στὴν λεβεντιά του βεβαια) σπάει τὴν ἐνότητα τῆς τηλεπαθητικῆς αὐτῆς μετοχῆς στὰ κοινὰ καὶ μάλιστα γίνεται γιὰ αὐτὸν τὸν σκοπό. Δῆτε πῶς τῃν πάτησε ὁ Ἰωαννίδης τὸ 1974. Θεωησε πὼς εἶναι μπόυσκαουτ ποὺ πάει μπροστά, ΛΟΚατζῆς. Μὴν ξεχνᾶμε πὼς ἔχουμε ὁμήρους στὰ χέρια τοῦ Σουλτάνου.

    ReplyDelete
  27. Ο Τράμβιος έχει επιστρέψει στις τελευταίες του ομιλίες.

    https://www.youtube.com/watch?v=Wck_uEOKN6s

    Εδώ υπέρ των όπλων και στο Μίσσιγκαν προ μίας εβδομάδας μιλούσε υπέρ του τείχους.

    Εύχομαι να έκανα λάθος που τον κατέκρινα. Το θέμα βέβαια είναι να γίνεται και πράξη τα όσα λέει στα πλήθη. Εκεί τον κατέκρινα εγώ. Πάντως θυμίζει τον μαγικό τρόπο που ο Χίτλερ μαγνήτιζε τα πλήθη!

    ReplyDelete
  28. -ΠΡΟΠΟΣΗ- ντιν-ντίν, τὸ βυζαντινὸ διχαλωτὸ πηροῦνι πάνω στὸ πιάτο μὲ τὴν σάλτσα ψαριοῦ (μπλιαχ!).

    Θέλω νὰ συγχαρῶ τὸν δυνατὸ κύρ-Παλαιὸ τὸν Παληατζούρα (στὸ Βυζάντιο βγάζουμε σκωπτικὰ ὀνόματα) διότι εἶχε τὴν ὀξυδέρκεια νὰ καταλάβηι κάτι ποὺ δὲν εἶχα.

    Οἱ ἀστοὶ (μπουρζουάδες) δὲν εἶναι ὅπως νόμιζα ὑψηλὴ κοινωνία. Τὸ ἀληθινὸ περιεχόμενο τῆς λέξεως ἀστὸς εἶναι μειωτικό, ὅπως στὸν κακῶς μεταφρασμέο ἔτσι Ἀρχοντοχωριάτη τοῦ Μολιέρου. Ὁ μπουρζουᾶς (ἡ σωστὴ μετάφραση εἶναι ἁρχοντομπουρζουᾶς) εἶναι ἀπὸ τότε καὶ μέχρι σήμερα δυστυχῶς ἕνας συνωμότης, ἕνας μαφιόζος, ἕνας δολοφόνος ὅταν ὀργανώνεται κοινωνικοπολιτικά.

    Αὐτὸ ποὺ δὲν εἶχα καταλαβηι εἶναι πὼς λαὸς καὶ ἀριστοκρατία εἶναι πολὺ πιὸ φίλοι μεταξύ τους ἀπὸ ὅσο νόμιζα. Ὁ μπουρζουᾶς ἔχει ἕνα πρόγραμμα - νὰ τουφεκίσηι καὶ τοὺς δύο, καὶ μάλιστα θέλει νὰ τουφεκίσηι συμβολικά, ἀκριβῶς ὅπως ὁ μαφιόζος. Ψάχνει νὰ βρῇι θύματα, προκειμένου διὰ τοῦ τυφεκισμοῦ ἀγροτῶν καὶ ἀριστοκρατῶν νὰ γίνηι δεκτὸς καὶ νὰ παραμείνηι στὶς τάξεις τῆς βρωμερῆς μαφίας τῶν μπουρζουάδων.

    Τὰ ἐγκλήματα τοῦ Μάο, τοῦ Χίτλερ καὶ τοῦ Στάλιν εἶναι πταίσματα σὲ σχέση μὲ τὴν μαφία ποὺ λέγεται ἀστικὴ τάξη. Σὰν ἐλαφρυντικὸ δέχομαι ὅτι 1. δὲν μοροῦσα νὰ φανταστῶ ὅτι τόσοι φίλοι μου καὶ γνωστοί μου εἶναι μαφιόζοι δολοφόνοι 2. τὸ Βυζάντιο δὲν εἶχε ἀριστοκρατία τύποις, καὶ ἡ παράδοσή μας εἶναι Βυζαντινή. Ἐπίσης ἡ ἀστική μας παραδοση εἶναι πολὺ παλαιότερη τῆς δυτικῆς. Δὲν μποροῦσα λοιπὸν νὰ κατανοήσω τὸ βάθος τῆς ἀχρειότητας τῆς μαφιόζικης μπουρζουαζίας εὔκολα.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Εύγε!

      Έτσι ακριβώς είναι ακριβώς όπως τα λες.

      Φυσικά και η Εωσφορική μας Παράδοση είναι πολύ παλαιοτέρα της Αριστοκρατικής Βασιλικής Χριστιανικής. Η αρχαία Αθήνα, με ξεκάθαρο χρηματικό εωσφορικό πνεύμα, ομοιάζοντας πολύ την καπιταλιστική Βρετανία και Αμερική του σήμερα, από τέτοια σιχάματα εκυβερνήτο, άλλωστε από τότε ακριβώς όπως γίνεται σήμερα στους διαδόχους της, την Δύση δηλαδή, η αρχαία Αθήνα ΘΑΝΑΤΩΝΕ ή ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΖΕ κάθε φιλόσοφο που τολμούσε να αντιτεθεί στο σύστημά της. Το ίδιο γίνεται και σήμερα με τους Φιλελευθέρους και την "Ελευθερία του Λόγου". Όχι μόνον δεν την τηρούν, την καταπατούν και εξοστρακίζουν ή θανατώνουν όποιον τολμά να αντιτεθεί στην Δημοκρατική "ελευθερία" τους. Τότε υπήρξε θύμα ο Σωκράτης και πολλοί άλλοι φιλόσοφοι. Σήμερα οι εκφραστές του Συντηρητισμού κσι του Φασισμού, σαν τον Μίλλο Γιαννόπουλο, την Κούλτερ, τον Paul Joseph Watson, τον Ντούγκιν και άλλους.

      Delete
    2. This comment has been removed by the author.

      Delete
    3. Υ.Γ. 2

      Ξέχασα να αναφέρω ότι ο πονηρός αστός ανήγαγε την έννοια της δουλείας-δουλειάς σε έννοια αντάξια της "εργασίας" (παράγω έργο). Αυτό αποτελεί ίσως την φοβεροτέρα πλεκτάνη της συχγρόνου κοινωνίας.

      Μπορεί να πει κανείς ποίο το νόημα του να "δουλευώ" ή να "βρω μια δουλειά". Οι Προτεστάντες Γερμανογεννείς λαοί έχουν ανάγει την δουλειά σε αξία!! Μα είναι δυνατόν;;! Τί κερδίζει η Ανθρωπότητα από την έννοια της δουλειάς-δουλείας;; Τίποτα. Μονάχα ο αστός δίδει νόημα στην κενή ύπαρξή του διότι εξαργυρώνει έτσι στον ιδρώτα του άλλου, τον οβολό του που του έδωσε ο Διάβολος, κερδίζοντάς τον είς βάρος του συνανθρώπου του.

      Φταίω εγώ μετά που σκέπτομαι ώρες-ώρες να γίνω τζογαδόρος ή να κάνω κομπίνες είς βάρος των απλήστων χρηματικά αστών, αντί να πάω να "βρω μια δουλειά".

      Θυμίζω ότι σε όλους τους προ-αστικούς/προκαπιταλιστικούς λαούς η δουλειά είχε μία πολύ άσχημη και αρνητική έννοια, ενώ η Φιλοσοφία την ανωτέρα αξία. Σήμερα βέβαια όπως προείπα η διαστροφή είναι τέτοια ώστε η δουλειά να ανυψώνεται σε...αγαθό!


      Τέλος, διαφωνώ με τον Καθηγητή. Όχι κύριε Καθηγητά η Ελλάς των Φιλοσόφων και των Φαναριωτών δεν μπορεί και δεν πρέπει να καταντήσει δουλοπαροική Κίνα χάριν εθνικομπολσεβικικού κρατικού καπιταλιστικού πολιτεύματος. Δεν θα αποβλακωθούμε εμείς σαν τα μεσοαστικά Κινεζικά στρώματα που πάσχουν από φοβερή Δυτικολαγνεία και τεχνολογικό καταναλωτισμό επειδή η ηγεσία της Κίνας θέλει να εκδικηθεί την Δύση με τα ίδια της τα όπλα, ήτοι τον χρηματικό τραπεζικό καπιταλισμό. Όχι, Έλληνες και Τούρκοι των παραλίων δεν θα ασχολούνται με τις δουλειές-δουλείες. Αυτά είναι για Μεσανατολίτες και Σλαύους. Εμείς είμαστε πολύ ανώτεροι ως Σκέψη και Πνεύμα για τέτοιες ποταπές ασχολίες. Άλλωστε θυμηθείτε την θέσιν των Ελλήνων/Ρωμηών στην Οθωμανία: Έμποροι, Διπλωμάτες, Γενίτσαροι και Κυβερνητικοί Αξιωματούχοι. Ποτέ εργάτες ή δούλοι. Αυτό ίσχυε μέχρι το 1923 βάσει των μαρτυριών Ποντίων, Κωνσταντινουπολιτών και Καππαδόκων όπου είχαν τους Τούρκους για χαμάληδες. Συνεπώς, όχι ο Έλλην δεν δύναται, δεν μπορεί και δεν πρέπει να δουλέψει ποτέ.

      Ο σημερινός ραγιαδισμός του Έλληνα τον κάνει να χαίρεται που γίνεται χαμάλης προλετάριος των Δυτικοευρωπαίων και σαν δούλος και...κνέχτης (Knecht) προσπαθεί να εντυπωσιάσει τον αφέντη του. Ε, όχι λοιπόν Προτεστάντες βάρβαροι! Εσείς θα εντυπωσιάσετε εμάς, όχι εμείς εσάς και τις βαρβαρικές σας αιμοβόρες διαλέκτους!

      Μέχρι στιγμής βέβαια πολύ περισσότερο εντυπωσιάζουν Άραβες, Τούρκοι, Ιρανοί και Ρώσοι. Ιδίως οι 3 πρώτοι.

      Delete
  29. Διαβάζοντας τα σχόλια κάτω από τις αναρτήσεις του Καθηγητού στο φέισμπουκ, έχω να πω ένα μεγάλο εύγε στους συμπατριώτες μου για το γνωσιακό τους επίπεδο και την ασταμάτητη δίψα τους για Γνώση. Οι απόψεις που εκφράζουν αρκετοί σχολιαστές, παρότι απλοί καθημερινοί άνθρωποι μακρυά από "μορφωτικά" ιδρύματα, είναι κατά πολύ ανώτερες και πιο ουσιώδεις από πολλές απόψεις "μορφωμένων", "καθηγητών" ή απλών ποπολάριων στην Δυτική Ευρώπη.

    Άντε, σιγά σιγά αρχίζουμε να υφιστάμεθα πνευματικά και πάλι! Όπως έχω ξαναγράψει μαγιά υπερ-υπάρχει στην Ελλάδα (εν αντιθέσει με την λοβοτομημένη Δυτική Ευρώπη) αλλά δυστυχώς ελλέιπεται οξυγόνου ώστε να πραγματωθεί η Πολιτική Ζύμωσις...Επί αυτού, Ελλάς και Τουρκία σε πνευματικό αντι-αστικό/αντιφιλελεύθερο επίπεδο παρουσιάζουν φοβερό πλούτο σκέψεων και επαναστατικών απόψεων αλλά δυστυχώς η τωρινή πολιτική ηγεσία στην περίπτωση της Ελλάδος και η προηγούμενη Κεμαλική στην Τουρκία, τις χαντακώνουν ωθώντας τες στην αφάνεια. Πάντως, ο Ερντογάν αφότου έγινε πρόεδρος έχει απελευθερώσει πολλές τέτοιες τάσεις και αυτό μονάχα προς όφελός του είναι. Το Κουρδικό μονάχα να έλυνε με Τουρκική-Κουρδική Συνομοσπονδία στα ανατολικά του και το Αιγαιακό ζήτημα με Ελληνοτουρκική και θα εξελισσόταν σε δεύτερο Μωάμεθ Πορθητή.

    Υ.Γ. Σε όποιο βιβλιοπωλείο και να πατήσει κανείς στην Ελβετία θα δει ότι η συγγραφική τέχνη έχει ξεπέσει στο επίπεδο ενός ακόμη καταναλωτικού προϊόντος μην πρεσεβεύοντας πλέον τίποτα ουσιώδες και αξιακό. Η πτώσις είναι τόσο τραγική ώστε τα κλασσικά και πολυαγαπημένα κόμιξ των Αστερίξ και Οβελίξ να περιέχουν κατά πολύ ανώτερες φιλοσοφικές έννοιες από πλείστα "συγγράματα" αστικής φιλοσοφικής μαγειρικής και σαλατοτεχνίας. Εν αντιθέσει, το Ελληνικό βιβλιοπωλείο "Πολιτεία" οφείλει να ανακηρυχθεί σε μνημείο παγκοσμίου πολιτιστικής κληρονομιάς λόγω του πλούτου Γνώσεως που εμπεριέχει στα ράφια του!

    ReplyDelete
  30. Το Ινστιτούτο Gatestone έχει ξεσκισθεί στην αντι-Τουρκική προπαγάνδα τελευταία...

    ReplyDelete
  31. Ξέχασα να αναφέρω ότι ο πονηρός αστός ανήγαγε την έννοια της δουλείας-δουλειάς σε έννοια αντάξια της "εργασίας" (παράγω έργο). Αυτό αποτελεί ίσως την φοβεροτέρα πλεκτάνη της συχγρόνου κοινωνίας.

    Γειὰ στό... χέρι σου. Δὲν εἶναι ἁπλῶς πλεκτάνη, δέν ὐπάρχει ἐργασία. Εἶναι εἰδωλολατρία.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ακριβώς!

      Και συνεπώς, ερώτηση κρίσεως:

      Αφού ο κάθε καπιταλιστής εγκληματεί, γιατί είναι έγκλημα να ληστέψεις τον εγκληματία;;

      Απαντήσεις παρακαλώ!

      Γιατί να μπει φυλακή ο Παλαιοκώστας και όχι ο Βαρδινογιάννης, ο Μαρινάκης και οι λοιποί;;

      Delete
    2. Κωσταντή η σύγχρονη (Δυτική) κοινωνία είναι κάργα ειδωλολατρική. Υλισμός, χρηματολαγνεία, σαρκολαγνεία, βλασφημία ως "μαγκιά" καθώς και πλήθος ερωτικών φετίχ συνθέτουν μία τέλεια σατανιστική ψευτο-κοινωνία.

      Και ο Χίτλερ ήτο δεν λέω, αλλά κατ'εμέ το καθεστώς του υπήρξε μοναδικό παράδειγμα δημιουργικού Εωσφορικού πνεύματος, καθώς εβασίσθη στον φιλοσοφικό Εωσφορισμό του Νίτσε και τον βιολογικό Εωσφορισμό του Νορδικισμού.

      Ο Ελληνισμός ως Συμπαντικός, ως Πάν, συμπεριλαμβάνει μέσα του και το Εωσφορικό πνεύμα, το οποίο καλλίτερα εξεφράσθη στους συγχρόνους καιρούς από τον Νίτσε, τον Χιτλερισμό και μεταπολεμικά τον Γάλλο Louis-Ferdinand Céline. Αρκετές φιλοσοφικές θέσεις των αρχαίων Ελλήνων βαίνουν προς την φιλοσοφική Εωσφορική κατεύθυνση. Η σύγχρονη κοινωνία ως χρηματοκεντρική, έχουσα ως πρότυπο την αρχαία Αθήνα, και ειδωλολατρική και Εωσφορική είναι, μάλιστα του χειρίστου είδους. Διότι τίποτα δεν δημιουργεί και όλα τα καταστρέφει.

      Κατά μία έννοια ο αρνητικός Εωσφορισμός, υποπέφτει σε Σατανισμό, έχοντας δύναμη να καταστρέφει μονάχα. Ο θετικός εν αντιθέσει, σε υγιή παγανιστική κοινωνία, η οποία δημιουργεί. Ο Εωαφορισμός δεν συμπίπτει πάντα με τον Σατανισμό. Επί αυτού εάν ρωτούσε το 1500 κανείς τους καημένους ιθαγενείς της Αμερικής, αυτοί στο σλυμβολο του Ιησού, θα βλέπαν τον χειρότερο Διάβολο. Τόση υπήρξε η παραποίηση των διδαγμάτων του Κυρίου, από τα Δυτικά ψευδοχριστιανικά καθάρματα. Κατά τα άλλα τους φταίγαν οι τελετουργικές θυσίες των Αζτέκων! Αυτοί τουλάχιστον, υποκριτές Ευρωπαίοι, είχαν το θάρρος να δείχνουν φανερότατα την ωμοτάτη ανθρωπίνη φύση των, σε κοινή θέα! Δεν ήσαν υποκριτές σαν εσάς, με τον μισανθρωπικό ανθρωπισμό σας!

      Delete
    3. Ο Χίτλερ ήταν σατανιστής διότι έπαιρνε μέρος σε τελετές μαγείας. Κατά την ορθόδοξη παράδοση αυτές είναι ασύμβατες με την Χριστιανική πίστη και λατρεία καθώς και με το γράμμα και το πνεύμα του Ευαγγελίου. Οποιαδήποτε εκδήλωση λατρείας σε άλλη δύναμη εκτώς του Χριστού πάει στο ταμείου του σατανά. Δεν θα αναλύσω εδώ ότι κάποιος μπορεί να είναι σατανιστής, και Αν έχεις πρόβλημα με αυτό μην την "πέσεις" σε μένα. Το ευαγγέλιο το λέει. Αν θες βρες κάπου στο Ευαγγέλιο που να αναφέρει κάτι διαφορετικό.

      Delete
    4. Και καλά έκανε, εφόσον ο ψευδο-Χριστιανισμός γύρω του ήτο σάπιος και εφόσον δημιούργησε στο παρά πέντε μία κοσμοκρατορία, η οποία στοιχειώνει ακόμα τους κοινούς μακρονικούς θνητούς.

      Delete
    5. Υ.Γ.

      Στη μεταφυσική σφαίρα υπάρχουν πολλά μονοπάτια. Όποιος ενδισφέρεται για την μαγεία δεν καθίσταται αυτομάτως...σατανιστής! Άλλωστε ο Χίτλερ υπήρξε κυρίως Εωσφοριστής ως πνευματικό παιδί του Νίτσε και του Ρόζενμπεργκ. Από τον πρώτο κράτησε τον φιλοσοφικό και από τον δεύτερο τον βιολογικό Εωσφορισμό. Η μαγεία αποτελεί τεραστίο κομμάτι της Ελληνικής και Ελληνιστικής προ-Χριστιανικής παραδόσεως. Συνεπώς οφείλει και αυτό ενδελεχώς να ερευνηθεί.

      Αποτελεί ολιγομυαλία να τεμαχίζεται ο Ελληνισμός βάσει ψεύτικων ηθικιστικών κριτηρίων. Αντιθέτως ό,τι περιέχει οφείλει εξονυχιστικά να μελετηθεί, συν τοίς άλλοις και το ανώτερο Νιτσεϊκό πνεύμα.

      Delete
  32. ...ἡ συνείδηση εῖναι παθητικὸ πρᾶγμα. Οἱ δυτικοὶ έχουν μαῦρα μεσανυχτα ἀπὸ τὴν σοφία τοῦ Βυζαντίου.

    ReplyDelete
  33. ...ἡ δὲ ἔννοια τοῦ Γένους περιλαμβάνει μιὰ θεολογικὴ γνώση ποὺ ἀποκτᾶται ἀπὸ τὴν ἔνωση ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς γιὰ τὴν τεκνοποιία. Ὅλο λένε γιὰ τὸ ἀνατολίτικο στοιχεῖο οἱ Δυτικοί. Ἡ ὀρθοδοξία ὅμω εἶναι τίγκα στὴν μητρότητα. Οἱ δυτικοὶ ὑπερτονίζουν τοὺς εύνούχους καὶ τὶς τελετὲς τοῦ παλατιοῦ, παραβλέπουν ὅμως τὶς εἰκόνες καὶ τοὺς ἁγίους.

    Ἡ βάση τοῦ οἱκοδομήματος κ. Κιτσίκη εἶναι άπαρασαλευτη. Ἀπὸ τὸν Ὅμηρο, δὲν νοεῖται ῥωμηοσύνη δίχως τὴν Μικρὰ Ἀσία. Καμία ἀνάλυση δὲν στέκει δίχως τὴν Ἰωνία. Ὅμως πρὸς τὴν κορφὴ τῆς πυραμίδος βρίσκεται κινέζικος νεφρίτης λίθος.

    ReplyDelete
  34. Yγ2. Τὸ ΝΑΤΟ δὲν εἶναι ἠλίθιο συνδικᾶτο. Ἔχει γίνι ἀκόμα καὶ στὸ ΚΚΕ πεποίθηση ὅτι ναὶ μὲν εἶναι ἰμπεριαλισμός, εἶναι ἀποικιοκρατία, πάλι καλὰ ὅμως ποὺ είμαστε στὸ ΝΑΤΟ. Καὶ ῥωτῶ. Ποιός μπορεῖ νὰ πῆι στὸ παιδί του, παιδί μου, σοῦ παραδίδω τὸ ΝΑΤΟ καὶ νὰ τὸ παραδώσηις καὶ ἐσὺ ἀτόφιο στὰ ἐγγόνια μου; Ὅποιος έδῷ μέσα τὸ λέει, ΝΑΤΟν παραδεχτῶ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Γιαννης ΑποστολοπουλοςMay 8, 2018 at 7:44 AM

      Μπορείς να αναρτήσεις ένα φιλμάκι από το YouTube, η έστω μια λεζάντα από τον ριζοσπάστη η όποιο άλλο όργανο του ΚΚΕ που να λέει « παλι καλά που είμαστε στο ΝΑΤΟ παρόλο που είναι ιμπεριαλιστικο αποικιοκρατικο κοκ….?» . Δεν αμφισβητούμε ότι μπορεί να είναι σωστο αυτό που λες απλά ζητούμε αποδείξεις απτές συγκεκριμένες και αδιαμφισβήτητες που να αποδεικνύουν αυτά που ισχυρίζεσαι για το ΚΚΕ και το ΝΑΤΟ. Φιλικά, Γιάννης Αποστολοπουλος.

      Delete
  35. Πολλά συγχαρητήρια στην Χεζμπολλάχ που κατέκλυσε εκλογικά τον Λίβανο!

    Αυτή και νόνον η εκλογική επιτυχία δείχνει πόσο ανώτερα σκέπτεται και πράττει η Σιιτική Ανατολή έναντι της καπιταλιστικής Δύσεως (Αγγλίας, Γαλλίας, Γερμανίας κλπ).

    ReplyDelete
  36. ...Θὰ ἠθελα νὰ προσθεσω ἕνα ταπεινὸ συμπλήρωμα στὴν ἀνάρτηση.
    Ὡς γνωστὸν τὸ Βυζάντιο ἀπαγόρεψε τὸ θέατρο. Ὁ τελευταῖος ἠθοποιὸς ποὺ παραδεχτηκε τὸ Βυζάντιο εἶναι ὁ μάρτυς ἐκεῖνος ποὺ φώναξε ἐπὶ σκηνῆς - εἶμαι χριστιανός- καὶ σφαγιαστηκε ἐπιτόπου.
    Ἀναρωτιέμαι ἄν τὸ θέατρο τῆς Δύσης εἶναι καὶ αὐτὸ παρῳδία τῶν χριστιανικῶν μυστηρίων, δηλαδὴ τῆς ὀρθοδοξίας.

    Ὅπως δηλαδὴ ὁ μάρτυς ἀντὶ νὰ κοροιδέψηι τὰ μυστήρια τῶν πρώτων χριστιανῶν προτίμησε νὰ βγάληι τὴν μάσκα καὶ νὰ θυσιαστῆι, οἱ Φράγκοι συνέχισαν τὸ σόου καὶ - δυστυχῶς - εἶναι ἀντιίχριστοι.Ἐπιπλεον δὲν κοροίδεύουν μόνο τὰ μυστήρια ἀλλὰ καὶ τὸν μάρτυρα (τῆς πίστης) ποὺ ἔχει προηγηθῆι.

    Ἡ κατηγορία εἶναι βαρειά, ἀλλὰ περιμένει τὴν διαδικασία ποὺ ὁ κατηγορούμενος - ὁ δυτικὸς πολιτισμός- ἔχει δικηγόρο.

    ReplyDelete
  37. Κάνω μία ερώτηση να μου πουν οι συνσχολιαστές την γνώμη τους:

    Σκέφτομαι να κάνω τεστ γενετικό για να δω εάν έχω εβραϊκό αίμα μέσα μου ή όχι.

    Τί προτείνετε;; Πιστεύω τα αποτελέσματα θα εξέπλητταν πολλούς.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Γιαννης ΑποστολοπουλοςMay 8, 2018 at 7:37 AM

      Γιατί ζητάς την γνώμη των συσχολιαστων του μπλογκ για να δεις ένα εχεις εβραίικο αίμα? Αυτό είναι κάτι εντελώς προσωπικο το αν εχεις η δεν εχεις που μάλλον δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει κανέναν ούτε μάλλον και εσένα τον ίδιο. Οι γονείς σου και οι δυο είναι Έλληνες? Εχεις αμφιβολίες για το αν πραγματικά οι γονείς σου είναι Έλληνες, οι εάν είσαι το προϊόν του καρπού αλλων ατόμων από αυτούς που γνωρίζεις για γονείς σου και πως ίσως ένας από αυτούς να είναι εβραίοι? Και στην τελική έστω και αν μπορούσες να αποδείξεις ότι όντως εχεις εβραίικο αίμα μέσα σου , σε τι θα άλλαζε αυτό την ζωή σου και πως θα την επηρέαζε θετικά η αρνητικά ? Φιλικά, Γιάννης Αποστολοπουλος.

      Delete
    2. Βρε Τζόννυ, η ερώτηση ήτο καθαρά φιλοσοφικού πνεύματος, προβοκατόρικη. Άλλωστε τί ερασιτέχνες φιλόσοφοι θα ήμασταν εάν δεν ήμασταν προβοκάτορες.

      Η ερώτηση έγινε κυρίως για να δω αντιδράσεις. Αστείες σαν του Κωσταντή, σοβαρές σαν του Γρηγόρη ή κακόβουλες σαν την δική σου που με ρωτάς εμμέσως εάν είμαι υιοθετημένος και αγανακτάς με το αναφαίρετο δικαίωμά μου να ρωτήσω ό,τι θέλω (εφόσον δεν υβρίζω και δεν χυδαιολογώ) τους συνσχολιαστές μου.

      Ο σκοπός επετεύχθη και μάλιστα πολύ αποδοτικά. Στο μέλλον θα γίνουν και άλλες αντίστοιχες...

      Delete
    3. Απαντώ μονάχα στο τελευταίο:

      Θα αποκτούσα μία δεύτερη πατρίδα. Το κράτος του Ισραήλ εξάλλου είναι φυλετικό.

      Delete
  38. Πολιτισμικὰ ἔχεις θέλεις δὲν θέλεις. Καὶ νεώτερες ἔρευνες ἀπέδειξαν ὅτι ὁ Λαμέρκ εἶχε δίκιο. Δηλαδὴ τὸ DNA ἀλλὰάζει μὲ βάση τὸν πολιτισμό.
    Μιλᾷς τὰ ἑλληνικὰ καὶ οχι ΤΑ ΧΕΛ-ΛΕΕ-ΝΙ-ΚΑ διότι εἶσαι Ἑβραῖος.

    ReplyDelete
  39. Υγ. Δηλαδὴ τὰ ἐπίκτητα χαρακτηριστικὰ κληρονομοῦνται, ὑπάρχει κυτταρικὸς μηχανισμὸς μεταγραφῆς ζῶντος τοῦ σπερματικοῦ φορέα. Γιὰ ἄλλη μιὰ φορά- βλ.τὸ θέμα τοῦ ἡμερολογιίου - ἡ κοινωνικὴ ἱδεολογία καθορίζει τὴν λεγομένη ἑπιστήμη. Μιὰ φεουδαλικὴ κοινωνὶα ἀναδεικύει τὴν μὴ κληρονομικότητα τῶν ἐπίκτηταων χαρακτηριστικῶν.

    ReplyDelete
  40. Υγ2. Στὴν θέση σου καὶ στοὺς καιροὺς ποὺ ζοῦμε δὲν θὰ τὸ ῥίσκαρα. Γιὰ τουρκομογγολικὰ ὅμως χρωμοσώματα εἶναι καλὴ κίνηση. Ἀν βρεθοῦν στὸ σπερματικό σου DNA θὰ πιάσηις τὴν καλὴ μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ Βαρθολομαίου.

    ReplyDelete
  41. Δεν υπήρξε μόνον ο πατριάρχης Γρηγόριος μάρτυς της ενότητος της ενδιάμεσης περιοχής.
    Μαζί του μαρτύρησε θύμα και αυτός της οργής, του φόβου, της ανασφάλειας και της ανοησίας του μεταρρυθμιστού (!) σουλτάνου Μαχμούτ, ο σεϊχουλισλάμης Χατζή Χαλήλ Εφέντης (αιωνία του η μνήμη).

    Παραδοσιακός Οθωμανός, άνθρωπος μεγάλης ευσεβείας, ακλόνητα πιστός στις διδασκαλίες του Ιερού Κορανίου, καταγόμενος από μεγάλη πολύ πιστή στο Ισλάμ οικογένεια, οπλισμένος με ισχυρές ηθικές αντοχές, που μόνον η ειλικρινής και ανυπόκριτος πίστις μπορεί να εξασφαλίσει, ηρνήθη να εκδόσει φετβά για γενική σφαγή των Ορθοδόξων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

    Ο ανασφαλής και άνομος (ως ενεργών αντιθετα από ότι ορίζει το Ιερόν Κοράνιον) Σουλτάνος, με πληγωμένο εγωισμό, οργισμένος, που ο θρησκευτικός υπάλληλός του στεκόταν εμπόδιο στην απόφασή του, καθαίρεσε τον Χατζή Χαλίλ από την θέση του και τον εξόρισε. Πριν αναχωρήσει όμως τον βασάνισαν και υπέκυψε στα τραύματά του, αφήνοντας έτσι την τελευταία του πνοή στην Προποντίδα, όπου τον καταπόντισαν.

    Τα άγια λείψανα και του Γρηγορίου και του Χατζή Χαλήλ εδέχθη ο Βόσπορος και η Προποντίδα αντιστοίχως.

    Και για αυτόν που μαρτύρησε αρνούμενος να νομιμοποιήσει την γενική σφαγή των Ορθοδόξων, διαλύοντας έτσι την ενότητα της ενδιάμεσης περιοχής, άκρα του τάφου σιωπή επικρατεί στο γελοίο Γραικοφραγκικό κράτος και στους ακόμη γελειοδέστερους γενικιστές και ελλαδοπώλες, που φοβούνται τι; Το Ισλάμ.

    Τι να περιμένει κανείς όταν επίσημοι ερμηνευτές του Ιερού Κορανίου στην Γραικοφραγκία, αυτοαναγορεύονται ο Πειραιώς Μεντζελόπουλος (που καλεί τον Ερντογάν δια ανοικτής επιστολής να αρνηθεί το Ισλάμ και να ασπαστεί το Φαρμακιδισμό και το Μακρακισμό) ή το Λυγερό που αφού έχασε την μάχη του Μάη του 68, του Πολυτεχνείου, του Ευρωπαϊσμού, δίδει σήμερον την μάχη για την (ξακουστή) Μακεδονία και καταγγέλει το Ισλάμ (με στοιχεία λέει από το Ιερό Κοράνιο, χωρίς βεβαίως να παραθέτει κανένα τέτοιο στοιχείο) για τρομοκρατία και για βαρβαρότητα, εναντίον ποιών; Tων χριστιανών.

    Όπως φιλοτεχνήθηκε η εικόνα του Φατίχ με τον Γεννάδιο, που αποτυπώνει την ενότητα της ενδιάμεσης περιοχής, την οποίαν ορίζει ρητώς το Ιερό Κοράνιο, έτσι πρέπει κάποιος να φιλοτεχνήσει την κοινή εικόνα και των δύο αυτών μαρτύρων της ενότητος του λαϊκού σώματος της ενδιάμεσης περιοχής του Γρηγορίου και του Χατζή Χαλήλ.

     κοινῇ γὰρ τὰ σώματα διδόντες ἰδίᾳ τὸν ἀγήρων ἔπαινον ἐλάμβανον καὶ τὸν τάφον ἐπισημότατον( ο Βόσπορος και η Προποντίς), οὐκ ἐν ᾧ κεῖνται μᾶλλον, ἀλλ’ ἐν ᾧ ἡ δόξα αὐτῶν παρὰ τῷ ἐντυχόντι αἰεὶ καὶ λόγου καὶ ἔργου καιρῷ αἰείμνηστος καταλείπεται. (Περικλέους Επιτάφιος)

    Δίκαιοι δὲ εἰς τὸν αἰῶνα ζῶσι, καὶ ἐν Κυρίῳ ὁ μισθὸς αὐτῶν, καὶ ἡ φροντὶς αὐτῶν παρὰ ῾Υψίστῳ. διὰ τοῦτο λήψονται τὸ βασίλειον τῆς εὐπρεπείας καὶ τὸ διάδημα τοῦ κάλλους ἐκ χειρὸς Κυρίου, ὅτι τῇ δεξιᾷ σκεπάσει αὐτοὺς καὶ τῷ βραχίονι ὑπερασπιεῖ αὐτῶν. (Σοφία Σολομώντος)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μου αρέσει πολύ που ασπάζεσαι την ενότητα Χριστιανοσύνης και Ισλάμ.

      Όσο για τα όσα λες, πρώτη φορά τα ακούω και χαίρομαι διότι ο χρόνος που αφιερώνω στο εδώ ιστολόγιο αποδεικνύεται θησαυρός γνώσεως.

      Delete
    2. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%B1%CF%84%CE%B6%CE%AE_%CE%A7%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%BB_%CE%95%CF%86%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%82

      Αξιοπερίεργο είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει άρθρο στα Τουρκικά για τον Χατζή Χαλίλ Εφέντη αλλά μονάχα στα Αγγλικά, Ρωσσικά και Ελληνικά. Μάλιστα κατά ανοδική σειρά μεγέθους τα άρθρα έχουν ως εξής:

      Αγγλικό, Ελληνικό, Ρωσσικό (το πιο μακροσκελές). Άρα αποτελεί ήρωα των Ρωμηών ο Χατζή Χαλίλ αφού ουδένα άρθρο μουσουλμανικής γλώσσης υπάρχει προς τιμήν του.

      Delete
  42. Replies
    1. Όχι μόνο μία, πολλές. Διαλέγεις και παίρνεις.

      Delete
  43. Εὖγε Ῥωμηὲ γιὰ τὸ μακροσκελῆ σχόλιο σου, λέγοντας μεταξὺ ἄλλων, τὰ ἀκόλουθα:
    "Δεν υπήρξε μόνον ο πατριάρχης Γρηγόριος μάρτυς της ενότητος της ενδιάμεσης περιοχής.
    Μαζί του μαρτύρησε θύμα και αυτός της οργής, του φόβου, της ανασφάλειας και της ανοησίας του μεταρρυθμιστού (!) σουλτάνου Μαχμούτ, ο σεϊχουλισλάμης Χατζή Χαλήλ Εφέντης (αιωνία του η μνήμη)". Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
  44. Δὲν συμμερίζομαι τὴν ἄποψη (ποὺ μοῦ φαίνεται τῆς γαλλικῆς νοσταλγικῆς ἀκροδεξιᾶς γαλλικῆ σχολῆς) ποὺ λέει, τί καλὰ ποὺ ἤμασταν μὲ τοὺς Τούρκους. Ὁ Γρηγόριος τὰ ἔλεγε ζῶντας τοτε, ἑμεῖς τὰ λέμε μὲ ἄλλον σκοπό.

    Ουτε τὸ Βυζάντιο οὔτε ἡ Τουρκοκρατία οὔτε βέβαια ὁ Δυτικὸς Μεσαίωνας δὲν ἦταν χριστιανικὲς κοιωνίες. Ὁ Χριστὸς ΖΕΙ, δὲν ἀνήκει στὸ παρελθόν. Ἡ ΔΙΚΗ μας κοινωνία εἶναι χριστιανική.

    Γιὰ τὴν Φαναριώτικη ἄποψη ὅτι καλὰ ἤμαστα ἐπὶ Τουρκοκρατίας ἑμεῖς καὶ οἱ συγγενεῖς μας στὰ ἱερατικὰ ἐξιώματα, παραπέμπω στὰ ἀφοδευτήρια.

    ReplyDelete
  45. παιρνε μέρος σε τελετές μαγείας. Κατά την ορθόδοξη παράδοση αυτές είναι ασύμβατες με την Χριστιανική πίστη και λατρεία καθώς και με το γράμμα και το πνεύμα του Ευαγγελίου. Οποιαδήποτε εκδήλωση λατρείας σε άλλη δύναμη εκτώς του Χριστού πάει στο ταμείου του σατανά. Δεν θα αναλύσω εδώ ότι κάποιος μπορεί να είναι σατανιστής, και Αν έχεις πρόβλημα με αυτό μην την "πέσεις" σε μένα. Το ευαγγέλιο το λέει. Αν θες βρες κάπου στο Ευαγγέλιο που να αναφέρει κάτι διαφορετικό.


    Προσοχή!!!!!! Ὁ Χριστὸς δἐν λέει γιἀ λατρεία.

    ReplyDelete