Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μλέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Aug 4, 2017

368 – Μεταξᾶς ὁ ἀδικημένος

Μεταξᾶς καὶ Ἀτατούρκ

368 – Μεταξᾶς ὁ ἀδικημένος

(Ἡ νεοελληνικὴ Ἱστορία ἀπὸ τὸ 1821 εἶναι καθ΄ὁλοκληρίαν μία τεραστία ἀπάτη. Ἐγράφη ἀπὸ μία καὶ μοναδικὴ ξενοκίνητη παράταξη, τὴν φιλελεύθερη, καὶ παρουσιάζει μία τελείως ψευδῆ εἰκόνα τοῦ ἑλληνικοῦ προτεκτοράτου τῆς Δύσεως, τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν. Μόνον τὸ σημερινὸ Κόσοβο δύναται νὰ ταυτισθη  μὲ τὸ ἔκτρωμα αὐτὸ ποὺ οἱ Δυτικοὶ περιπαικτικὰ ὠνόμασαν συνέχεια τῆς Ἑλλάδος τοῦ Περικλέους καὶ ποὺ ἔκτοτε ἀποπνέει ἕναν ἐθνικισμὸ τὸν ὁποῖο καλύπτει μὲ γανίλα τὸ μυαλὸ τῶν κατοίκων τοῦ κρατιδίου. Ἔκτοτε ὁ σωβινιστικὸς ἐθνικισμὸς τῆς Μεγάλης Ἰδέας κατέστρεψε ἀκόμα καὶ τὴν οἰκουμενικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ὁ Ἑλληνολατῖνος Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἐπῆρε στὰ σοβαρὰ τὴν κολακεία τοῦ Ἄγγλου πρωθυπουργοῦ Λόϋδ Ντζώρζ, ποὺ τὸν εἶχε ἀποκαλέσει νέο Περικλῆ καὶ ὥρμησε στὴν Μικρασία πρὸς χάριν τῶν συμφερόντων τῆς Ἀγγλίας, ἀποδεκατίζοντας ὁλοσχερῶς 3000 χρόνια ἑλληνισμοῦ, τὸ ὁποῖο ἀντεπροσώπευε τὸ 90% τοῦ συνολικοῦ ἑλληνισμοῦ. Τεράστιο ἔγκλημα ποὺ ἀντεμείφθη μὲ πληθώρα ἀγαλμάτων καὶ ὀνομασιῶν «Ἐλευθέριος Βενιζέλος» σὲ ὅτι ἀπέμεινε ὄρθιο ἀπὸ τὸν ἑλληνισμὸ μετὰ τὸ 1922, μετὰ τὸ τεράστιο ἔγκλημά του κατὰ τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων. Ἐγὼ ὁ ἴδιος, γαλουχημένος σὲ βενιζελικὴ οἰκογένεια, μοῦ ἐπῆρε πολὺ χρόνο ὡς ἱστορικὸς γιὰ νὰ καταλάβω ὅτι σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν Ἀτατοὺρκ στὴν Τουρκία, ὁ Βενιζέλος ὑπῆρξε κατεδαφιστὴς τοῦ ἔθνους του. Ἀπέναντι του ὠρθώνετο ἡ συμπαθητικὴ μορφὴ ἑνὸς ἀνθρωπάκου ποὺ εἶχε τὸ 1919 προειδοποιήσει τὸ ἔθνος ὅτι ἡ ἀντιγραφὴ στὴν Μικρασία ἀπὸ τὸν Βενιζέλο τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ τῶν δυτικῶν δυνάμεων θὰ κατέληγε σὲ τραγωδία, ὅπως καὶ ἔγινε. Αὐτὸς ὁ φίλος τῶν Ἑβραίων ἐκατηγορήθη ἀπὸ τοὺς ἀντισημίτες βενιζελικούς,  ὅτι ἐχρησιμοποίει  τὸν   ῥωμαϊκὸ   χαιρετισμὸ, σύμβολο ἀγῶνος ἀντίστοιχο μὲ τὸν γρόνθο τῶν κομμουνιστῶν).

α) Μεταξικὴ ἰδεολογία

Ἡ ἰδεολογία τοῦ Μεταξᾶ ἦταν ξεκάθαρα ἀντικαπιταλιστικὴ ἀλλὰ συνάμα ἐβασίζετο στὴν βυζαντινὴ παράδοση ὡς γόνος ἑπτανησιακῆς ἀριστοκρατίας ῥωσικῆς παραδόσεως, με τὰ δύο σκέλη στέρεα βασισμένα στὸν βασιλικὸ θεσμὸ καὶ τὸν θεσμὸ τῆς Ὀρθοδοξίας.

Κάτι ἀληθινὸ καὶ γνήσιο δὲν πεθαίνει.Ἐνῷ  ὁ βενιζελισμὸς σήμερα στὸ πρόσωπο τοῦ γερμανοκινήτου φιλελευθερισμοῦ ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ μία γελοιογραφία τοῦ προπολεμικοῦ Βενιζέλου, τὸν Βαγγέλη Βενιζέλο, ἡ μεταξικὴ ἰδεολογία ἐνέπνευσε ἀνεπιτυχῶς διαφόρους κατὰ καιροὺς κύκλους, ὅπως τὸ καθεστὼς τῆς Ἑλλάδος Ἑλλήνων Χριστιανῶν τῆς 21ης Ἀπριλίου, τὸν διανοούμενο Κωνσταντῖνο Πλεύρη ποὺ ὅμως σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν Μεταξᾶ ὑπῆρξε σφόδρα ἀντισημίτης καὶ  τὸ κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς τοῦ Νίκου Μιχαλολιάκου, ποὺ καὶ αὐτός, ὅπως καὶ ὁ Πλεύρης, μὲ τὸν ὁποῖο ἀδυνατεῖ νὰ συμπλεύσῃ, βασίζεται στὸν ἀντισημιτισμὸ καί, πάλι σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν Μεταξᾶ, ὄχι στὴν ἀκραιφνῆ Ὀρθοδοξία ἀλλὰ σὲ ἕναν δυτικοῦ τύπου μυστικισμὸ καὶ σὲ ἕναν σωβινιστικὸ ἐθνικισμὸ βενιζελικοῦ τύπου Μεγάλης Ίδέας, ὅπου ἡ ἰδέα τῆς βασιλείας δὲν ἔχει σχέση μὲ τὴν βυζαντινὴ παράδοση.

Πέραν τῶν πολιτικῶν ἰδεολογιῶν τοῦ φιλελευθερισμοῦ, τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ Μεταξᾶς ἐπεδίωξε νὰ πραγματοποιήσῃ μία πολιτισμικὴ ἐπανάσταση ποὺ ἀπεκάλεσε τρίτο ἑλληνικὸ πολιτισμό, ξεπερνῶντας τὸν ἀρχαῖο πολιτισμὸ καὶ τὸν βυζαντινό, βασισμένο στὶς ἑλληνικὲς ἀντιατομικιστικές, κοινωνικὲς ἀξίες καὶ φυσικὰ στὸν ἀντικομμουνισμό, ἐφ’ὅσον ὁ κομμουνισμὸς ἦταν ἐπισήμως ἄθεος καὶ βασισμένος, ὅπως καὶ ὁ φιλελευθερισμός, στὶς ἀξίες τοῦ γαλλικοῦ Διαφωτισμοῦ.

β) Ἀπόλυτη μοναρχία

Στὸ προσωπικό του ἡμερολόγιο, τόμος 1ος, σ.527, ὁ Μεταξᾶς δηλώνει: «Εἶμαι στρατιώτης καὶ εὐγενὴς καὶ θέτω εἰς τὴν ὑπηρεσία τοῦ Βασιλέως μου τὸ ξῖφος μου...Ἡ θέλησίς του εἶναι δι’ἐμὲ νόμος... Ἀνήκω εἰς τὴν ἀριστοκρατίαν ἐκείνην ἥτις ἐπολέμησεν ἤδη ὑπὲρ τοῦ Βασιλέως της καὶ ὑπὲρ τοῦ Κράτους πολὺ πρὶν ἤ γεννηθῇ ἡ νέα Ἑλλάς».

γ) Πλατωνικὴ ἀριστοκρατία τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ πνεύματος

Γιὰ τὴν ίσότητα γράφει τὰ ἑξῆς, τόμος 2ος, σ. 461: «Ἡ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων ἀνισότης εἶναι φυσικὴ κατάστασις τῆς κοινωνίας. Πᾶν μέτρον ἀντιτιθέμενον εἰς τὸν φυσικὸν τοῦτον καὶ στοιχειώδη νόμον, κατ’ ἀνάγκην θὰ ἔχῃ βλαβεράς, ἴσως δὲ καὶ ὀλεθρίας συνεπείας».

Στὸν πρῶτο παγκόσμιο πόλεμο τάσσεται ἐναντίον τῶν ἀστικῶν Δημοκρατιῶν, οἱ ὁποῖες κυβερνῶνται ἀπὸ «πάπας τῆς ἰσότητος» καὶ τάσσεται ὑπὲρ τῶν «ἀριστοκρατουμένων κρατῶν» ὅπως ἡ Γερμανία.

Ἕνας πρέσβυς του καὶ μέγας θαυμαστής του, ὁ Βασίλειος Παπαδάκης, σὲ βιβλίο του ἀφιερωμένο στὸν Μεταξᾶ, Ἡ χθεσινὴ καὶ ἡ αὐριανὴ Ἑλλάς (Κάϊρο, 1946), τὸν ἐχαρακτήριζε μὲ τὰ ἑξῆς λόγια: «Ἀριστοκράτης γνήσιος ὁ Μεταξᾶς, καὶ δι’αὐτὸ γνήσιος δημοκράτης, γνήσιος φίλος τοῦ λαοῦ, ἀπεχθάνετο βαθέως τοὺς πλουτοκράτας»(σ.43).

δ) Ἀπέχθεια τοῦ χρήματος

Ὁ Μεταξᾶς ἀγαπᾷ τὸν καλὸ λαό, ὅπως ἕνας ἄρχων τοῦ φεουδαρχικοῦ καθεστῶτος. Ἀνήκει στὴν κατηγορία αὐτὴν ποὺ ὁ Μὰρξ ἀπεκάλει φεουδαλικὸ σοσιαλισμό, πρὸ τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1789. Διαφέρει συνεπῶς ἀπὸ τὸν φασιστικὸ μικροαστισμὸ τοῦ Χίτλερ, τοῦ Μουσσολίνι ἤ τοῦ σημερινοῦ Νίκου Μιχαλολιάκου τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς.

Ὁ Μεταξᾶς ἀπεχθάνεται τοὺς ἀστούς, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θεμελιώνουν τὴν ὑπόστασή τους στὸ χρῆμα. Αὐτὸ έξηγεῖ γιατὶ τὸ καθεστώς του ἦταν σχετικὰ ἀνεπηρέαστο   ἀπὸ τὴν συνήθη διαφθορὰ ποὺ  γνωρίζουν τὰ μικροαστικὰ σοσιαλδημοκρατικὰ καθεστῶτα, ὅπως αὐτὸ ποὺ ἐνεκαθίδρυσε στῆν Ἑλλάδα, μετὰ τὸ 1981, ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου ἀπελευθερώνοντας τὴν βουλιμία τῶν Ἑλλήνων μικροαστῶν ποὺ εἰσῆλθαν στὴν πολιτική, ὑπὸ τὴν πρόφαση τῆς κοινωνικῆς ἰσότητος, πεινασμένοι σὰν λύκοι, γιὰ νὰ πλουτίσουν καὶ μόνον, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἄνευ προηγουμένου διαφθορὰ ταξιτζίδικης νοοτροπίας.

ε) Φίλος τῶν Ἑβραίων

Ἄν καὶ οἱ μικροαστοὶ ἀναπτύσσουν τὸν ἀντισημιτισμό, διότι βλέπουν τὸν ἑβραῖο ἐπιχειρηματία, ὡς σκληρὸ ἀνταγωνιστή, οἱ ξεπεσμένοι ἀριστοκράτες σὰν τὸν Μεταξᾶ εἶναι ἀπηλλαγμένοι ἀπὸ τὸ μῖσος κατὰ τῶν Ἑβραίων. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ ὄχι μόνον μεταξὺ τοῦ ἀστοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου καὶ τοῦ πτωχοῦ ἀριστοκράτου Μεταξᾶ, ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τῶν μικροαστῶν Χίτλερ καὶ Μιχαλολιάκου ἀπὸ τὴν μία καὶ τοῦ Μεταξᾶ ἀπὸ τὴν ἄλλη. Φυσικά, αὐτὲς οἱ διαφορὲς εἶναι ψιλὰ γράμματα γιὰ τὴν σημερινὴ ἑλληνικὴ γνώμη μὲ τὴν μηδενικὴ κοινωνικὴ παιδεία της.

Jewish Chronicle τοῦ Λονδίνου ποὺ δὲν εἶχε παύσει νὰ κατηγορῇ τὸν βενιζελισμὸ γιὰ ἀντισημιτισμό, ἦταν ἐνθουσιασμένη γιὰ τὴν ἄνοδο στὴν ἀρχὴ τοῦ Μεταξᾶ (σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ἐχθρικὴ στάση τῶν Ἑβραίων ἔναντι τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς) τὸν ὁποῖο θὰ θεωρήσουν μέχρι τέλους ὡς μέγα φίλο τῶν  Ἑβραίων.

Ἑβραϊκὸ Τηλεγραφικὸ Πρακτορεῖο -30 Ἰανουαρίου 1941

«Ἀθήνα, 29 Ἰανουαρίου 1941 - Ὁ ἑβραϊκὸς πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδος σήμερα ἐθρήνησε τὸν θάνατο τοῦ πρωθυπουργοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴν ἀναρρίχησή του στὴν ἐξουσία τὸ 1936 ἐπέδειξε ἐπανειλημμένως καὶ δημοσίως τὰ αἰσθήματά του ὑπὲρ τῶν Ἑβραίων καὶ ἐπαίνεσε ἀνοικτὰ τοὺς Ἕλληνες Ἑβραίους γιὰ τὸν πατριωτισμό τους στὴν διάρκεια τοῦ παρόντος πολέμου. Ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ στρατηγοῦ Μεταξᾶ οἱ ἀνθεβραϊκὲς ταραχὲς στὴν Ἑλλἀδα ἀνεχαιτίσθησαν μὲ νόμο «ἀπογορεύσεως ὑποκινήσεως τῶν πολιτῶν, μὲ ἄμεσο ἤ ἔμμεσο τρόπο, σὲ ἀλληλοπεριφρόνηση καὶ μῖσος καὶ σὲ διχασμὸ καὶ στὴν ἔξαρση θρησκευτικῶν καὶ πολιτικῶν παθῶν». Αὐτὸς ὁ νόμος ἔβαλε τέλος στὴν ἀντισημιτικὴ προπαγάνδα τῶν Βενιζελικῶν.»


στ) Γεωπολιτικὸς ῥεαλισμός

Ἄν καὶ ἀπὸ νεωτάτης ἡλικίας γερμανόφιλος, ὅπως ὅλοι οἱ ἠπειρωτικοὶ ποὺ εἶχαν περάσει ἀπὸ τὴν ῥωσοφιλία στὴν ὑποστήριξη τῆς Γερμανίας, ἀπὸ τότε ποὺ ἡ Ῥωσία, μετὰ τὴν ἧττα της τὸ 1856 στὸν Κριμαϊκὸ πόλεμο, εἶχε στραφῇ πρὸς τοὺς Σλαύους τῶν Βαλκανίων,ὁ Μεταξᾶς  ἐβάσιζε   τὴν   ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος, ὅπως καὶ ὁ Βενιζέλος μετὰ τὸ 1929, στὴν ἑλληνοτουρκικὴ ἕνωση (ἤδη ἀπὸ τὸ 1919-22 εἶχε χαρακτηρίσει τὴν ἑλληνικὴ ἐπέμβαση στὴν Μικρασία ὡς ἰμπεριαλιστική), ἕνωση πρὸς χάριν τοῦ ἑνιαίου αἰγαιακοῦ χώρου καὶ στὴν θαλασσοκρατικὴ  ἀγγλοσαξωνικὴ δύναμη ποὺ ἀπέτρεπε ὄχι μόνον τὴν κάθοδο τῆς Ῥωσίας στὸ Αἰγαῖο ἀλλὰ καὶ στὴν ἐπέκταση τοῦ ἰταλικοῦ Μάρε Νόστρουμ τοῦ Μουσσολίνι.

Μετὰ τὴν κατάλυση τῆς ἀβασιλεύτου Δημοκρατίας καὶ τὴν παλινόρθωση τῆς μοναρχίας στὴν Ἑλλάδα, ὁ βασιλεὺς Γεώργιος Β’ εἶχε ἐπιστρέψει τὴν 25η Νοεμβρίου 1935 ἀπὸ τὸ Λονδῖνο, ὅπου ἔμενε ἐξόριστος, διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὸν θρόνο. Ἡ ἐπάνοδος αὐτὴ ἱκανοποιοῦσε τὴν Ἀγγλία, ἡ ὁποία ἐφοβεῖτο μήπως ὁ Μουσσολίνι τῆς φράξη τὸν δρόμο τῆς Μεσογείου μετὰ τὴν κατάκτηση τῆς Αἰθιοπίας. Παρόμοιες σκέψεις κάνουν σήμερα οἱ ΗΠΑ μετὰ τὴν κάθοδο τῆς Ῥωσίας στὴν Συρία, γι’αὐτὸ καὶ προετοιμάζουν τὸ ἔδαφος γιὰ ἐνδεχομένη παλινόρθωση τοῦ μοναρχικοῦ θεσμοῦ στὴν Ἑλλάδα ἀκόμη καὶ μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς.

Ὁ γεωπολιτικὸς αὐτὸς ῥεαλισμὸς τοῦ Μεταξᾶ ποὺ ἄν καὶ Γερμανόφιλος ἐγνώριζε ὅτι ὑποχρεωτικὰ ἡ Ἑλλάς, ὡς θαλασσία χώρα ἔπρεπε νὰ εὐθυγραμμισθῇ μὲ τὴν θαλασσία ἀγγλοσαξωνικὴ Δύναμη, ἠγνοήθη ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ἱστοριογραφία μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τοποθετηθῇ ὁ Μεταξᾶς πότε στὸ ἀγγλικὸ στρατόπεδο και πότε στὸ γερμανικό.

Ὁ Βρεταννὸς ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν Ἦντεν ἔγραφε στὰ Ἀπομημονεύματά του γιὰ τὸ 1935, τὰ ἑξῆς: «Ἡ θέσις μας εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ τὴν Ἐγγὺς Ἀνατολὴν ἐπροστάτευε τὰς συγκοινωνίας μας μὲ τὴν Ἰνδίαν καὶ τὴν Αὐστραλίαν. Ἦτο λοιπὸν θέμα οὐσιώδους σημασίας δι’ἡμᾶς νὰ μὴν ἀποκτήσῃ ὁ Μουσσολίνι τὸν ἔλεγχο τῆς Μεσογείου...Ἔπρεπε [οἱ μικρὲς Μεσογειακὲς Δυνάμεις] νὰ ἐνθαρρυνθοῦν».

Ἡ Ἑλλάς, ποὺ ὡς καὶ σήμερα, εὑρίσκετο σὲ πλήρη πιστωτικὴ καὶ οἰκονομικὴ κρίση, σὲ παρακμὴ καὶ πολιτικὴ ἀστάθεια, ἔπρεπε ἐπιτέλους νὰ σταθεροποιηθῇ γιὰ νὰ προστεθῇ στὰ ἀγγλικά (σήμερα στὰ ἀμερικανικά) προπύργια τὴς Ἀνατολικῆς Μεσογείου. Τὴν σταθερότητα αὐτὴ θὰ τὴν προσέφερε ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ Βασιλέως ἀπὸ τὸ Λονδῖνο μὲ δικτατορικὴ ἔστω καὶ φασιστικὴ διακυβέρνηση τῆς χώρας. Τὸ 1935 ὡμοίαζε μὲ τὸ 2017 μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι σήμερα δὲν ἔχει ἀκόμη ἐμφανισθῆ ἕνας Μεταξᾶς.

ζ) Ἀντικαπιταλισμὸς

Σὲ ἕνα «Τετράδιο σκέψεων» ποὺ ἐτήρει παραλλήλως   πρὸς   τὸ   ἡμερολόγιό   του,   ὁ Μεταξᾶς ἐσημείωνε, τὴν 22α Ἰανουαρίου 1940: «Ἡ δημοκρατία εἶναι τὸ παιδὶ τοῦ καπιταλισμοῦ. Εἶναι τὸ ὄργανο μὲ τὸ ὁποῖο ὁ καπιταλισμὸς κυριαρχεῖ ἐπάνω στὴν λαϊκὴ μᾶζα. Εἶναι τὸ ὄργανο μὲ τὸ ὁποῖο κατορθώνει ὁ καπιταλισμὸς νὰ παριστάνῃ τὴν θέλησή του ὡς τὴν λαϊκὴ θέληση. Αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς δημοκρατίας χρειάζεται ἐκλογὲς καθολικῆς μυστικῆς ψηφοφορίας, ἄρα ὠργανωμένα κόμματα καὶ συνεπῶς μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται γιὰ τὸν ἴδιο λόγο ἐφημερίδες, ἄρα μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται ἐκλογικὴ ὀργάνωση, κάθε φορὰ καὶ ἐκλογικοὺς ἀγῶνες, ἄρα χρήματα. Καὶ τόσα ἄλλα ποὺ ἀπαιτοῦν κεφάλαια...

«Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ὁ καπιταλισμὸς, γιὰ νὰ συσσωρεύσῃ τὰ κεφάλαια στὰ χέρια ἐκείνων ποὺ   τὸν   ἐκπροσωποῦν  καὶ  νὰ  κάμῃ  ὅλον τὸν ἄλλον  κόσμο σκλάβους  του –μὰ σκλάβους ποὺ νὰ νομίζουν πὼς εἶναι ἐλεύθεροι- ἔχει  ἀνάγκη τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας... Κράτη ποὺ ἐπικρατεῖ ἡ διευθυνομένη οἰκονομία, ὅσον καὶ ἄν εἶναι δημοκρατικά –καὶ ἐννοοῦμε τέτοια ποὺ ἀποσκοποῦν τὸ γενικὸν συμφέρον τοῦ λαοῦ-  δὲν συμφέρουν στὸν καπιταλισμό. Γιατί μέσα σὲ τέτοια κράτη δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκμετάλλευση τοῦ συνόλου τοῦ λαοῦ ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ καπιταλισμοῦ... Ἀλλὰ ὁ καπιταλισμὸς τὰ ὀνομάζει τυραννίες –φασιστικές, χιτλερικές κ.τ.λ.... Ὥστε δὲν πρόκειται γιὰ ἰδανικά».

η) Ἀδιάφθορος

Τὸ 2017, ἡ Ἑλλὰς ἐγνώρισε τὸ ἀποκορύφωμα τῆς πολιτικῆς ἀλητείας, τοῦ πλήρους ἐμπαιγμοῦ τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὴν ψευδῆ προπαγάνδα τῶν πολιτικάντηδων καὶ χαρακτηριστικὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ Ἀλέξη Τσίπρα ποὺ ὑπέγραψε μὲ τὶς Βρυξέλλες τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ εἶχε μετὰ φορτικότητος ἐξαγγείλει. Κάτι τέτοιο εἶχε συμβῆ μετὰ τὶς ἐκλογὲς τοῦ 1920 στὶς ὁποῖες εἶχαν κερδίσει οἱ ἀντιβενιζελικοί. Ὅμως ἡ στάση τοῦ Μεταξᾶ ὑπῆρξε παραδειγματικὴ σὲ ἐντιμότητα καταδικάζοντας τὴν ἴδια τὴν παράταξή του.

Πράγματι, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐκλογικῆς μάχης τοῦ 1920, οἱ Κωνσταντινικοὶ εἶχαν καταδικάσει τὴν μικρασιατικὴ ἐκστρατεία ὡς ἀποικιακὴ περιπέτεια. Τὸ ἴδιο εἶχε κάνει καὶ τὸ ΚΚΕ ἄν καὶ σήμερα ἡ ἐπίσημη ἱστοριογραφία ἐνθυμεῖται μόνον τὴν ἀντιπολεμικὴ στάση τῶν κομμουνιστῶν κατηγορῶντας μάλιστα τὸ ΚΚΕ γιὰ ἐθνικὴ προδοσία ὑπὲρ τῶν Τούρκων.

Μόλις ὅμως οἱ Κωνσταντινικοὶ ἐκέρδισαν τὶς ἐκλογὲς ἐδήλωσαν ὅτι θὰ ἐσυνέχιζαν τὸν πόλεμο ἒναντίον τῶν Τούρκων. Ὁ Μεταξᾶς ὅμως, ἄν καὶ ἀπολύτως βασιλικός, ἐφάνη συνεπὴς καὶ ἠρνήθη νὰ συνεργασθῇ μὲ τὶς κυβερνήσεις τοῦ Κωνσταντίνου. Τὴν 29η Μαΐου 1921 ἔγραφε στὸ ημερολόγιό του (τόμος 3ος, σ. 107-108): «Ἡ ἐθνική μας δρᾶσις ἔλαβε τὴν μορφὴν κατακτητικῶν ἀγώνων καὶ οὐχὶ δημιουργίας πολιτισμοῦ». Τὴν δὲ 6η Φεβρουαρίου 1922 ἀπεκάλει (τόμος 3ος, σ.155) τὴν κυβέρνηση τοῦ Κωνσταντίνου «ἀπατεῶνες».

Τὸ 2017, οἱ  σημερινοὶ  πολιτικοὶ   ἀπατεῶνες τοῦ ἑλληνικοῦ κοινοβουλευτισμοῦ ἀρέσκονται νὰ καταδικάζουν τὴν μεταξικὴ Χρυσῆ Αὐγὴ ὡς ναζιστικὴ καὶ ἐγκληματική. Ἀλλά, ἀπὸ τοὺς τρεῖς πλέον ἐπιφανεῖς ὁλοκληρωτικοὺς ἡγέτες τοῦ Κ΄ αἰῶνος ὁ Χίτλερ ὑπῆρξε ὁ ὀλιγώτερο ἐγκληματικός. Ὁ Στάλιν, ὑποστηριζόμενος ἀπὸ τὸ σημερινὸ ΚΚΕ, ἐσκότωσε δύο φορὲς περισσοτέρους  πολῖτες ἀπὸ τὸν Χίτλερ καὶ ὁ Μάο ποὺ συνεχίζω ἐγὼ νὰ ὑποστηρίζω ξεπέρασε τρεῖς φορὲς σὲ ἐγκληματικότητα τὸν Γερμανὸ ἡγέτη. Ἡ δολοφονία τοῦ Φύσσα τῆς ὁποίας ὁ Μιχαλολιᾶκος ἀνέλαβε τὴν πολιτικὴ εὐθύνη καὶ ποὺ θυμίζει τὴν δολοφονία τοῦ Γρηγόρη Λαμπρἀκη ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τῆς καραμανλικῆς ΕΡΕ, σφυροκοπεῖται ἀνηλεῶς κατὰ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ἐνῷ ἀποσιωπῶνται οἱ δύο δολοφονίες Χρυσαυγιτῶν ἀπὸ ἀριστεριστὲς ποὺ ἠκολούθησαν. Οἱ   ἱστορικοὶ τοῦ Κατεστημένου  τῶν  ἑλληνικῶν Πανεπιστημίων συνεχίζουν καὶ σήμερα νὰ μεροληπτοῦν καὶ νὰ συγχέουν τὴν πολιτικὴ ἐγκληματικότητα μὲ τὴν ἐγκληματικότητα κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου.

θ) Φασιστικὸς σοσιαλισμός

Τὸ κοινωνικὸ ἔργο τοῦ Μεταξᾶ ὑπῆρξε ἐντυπωσιακὸ καὶ πρωτοπόρο καὶ ἠκολούθησε τὰ πρότυπα τοῦ Μεσοπολέμου τῶν ὁλοκληρωτικῶν σοσιαλιστικῶν καθεστώτων τοῦ Μουσσολίνι, τοῦ Χίτλερ καὶ τοῦ Στάλιν.

1 - Καθιερώθη τὸ 8ωρο ἡμερησίως καὶ τὸ 48ωρο ἑβδομαδιαίως, καθὼς καὶ ἡ πληρωμὴ τῶν ὑπερωριῶν. 2- Καθιερώθη ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀργία τῆς Κυριακῆς. 3- Ἀπηγορεύθη αὐστηρῶς ἡ παιδικὴ ἐργασία. 4 - Καθωρίσθησαν κατώτατα ὅρια μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων καὶ ὑπεγράφησαν οἱ πρῶτες συλλογικὲς συμβάσεις ἐργασίας. 5- Ἱδρύθη τὸ ΙΚΑ. 6- Ἱδρύθη ἡ Ἐργατική Ἑστία, μὲ ηὐξημένες δραστηριότητες γιὰ «μετὰ τὴν ἐργασίαν ψυχαγωγίαν τῶν ἐργατῶν» καὶ «ἐξασφάλισιν στέγης εἰς αὐτούς». 7- Καθιερώθη ἡ ὑποχρεωτικὴ διαιτησία μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων. 8- Καθιερώθη ἡ ἄδεια μετ’ ἀποδοχῶν. 9- Ἱδρύθησαν κρατικοὶ παιδικοὶ σταθμοί. 10- Ἡ ανεργία σχεδόν ἐξηφανίσθη.  Γιὰ τοὺς ἐλαχίστους ἀνέργους ἐδημιουργήθη ἡ «Ἐργατικὴ Ὀργάνωσις Μετακινήσεως καὶ Προστασίας Ἀνέργων» (πρόδρομος του ΟΑΕΔ), ἡ ὁποία παρεῖχε ἐπιδόματα ἀνεργίας καὶ ἐφρόντιζε γιὰ τὴν ὀργανωμένη μετακίνηση τῶν ἀνέργων σὲ περιοχὲς ποὺ ὑπῆρχε ἐργασία.

 Δημήτρης Κιτσίκης                                             4 Αύγούστου 2017

           




67 comments:

  1. Σήμερα, 4η Αὐγούστου, ἡ σκέψη τῆς συζύγου μου Ἄντας καὶ ἐμοῦ πηγαίνει στὴν ἀξέχαστη φίλη μας, τὴν κόρη τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, τὴν Λουκία, τὴν Λουλού, ποὺ ἀφιέρωσε τὴν ζωή της στὴν μνήμη τοῦ πατέρα της. Η Λουκία, ἀρχηγὸς τῆς ΕΟΝ γυναικῶν, ἀπεβίωσε τὸ 1995 καὶ ἐθάφτη δίπλα στὸν πατέρα της, ἀκριβῶς τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς του, στὶς 7 Ιανουαρίου, ὅταν ὡλοκλήρωσε ὅλη τὴν οἰκογενειακὴ καὶ χριστιανικὴ ἀποστολή της, ζῶντας ὅλα τὰ τελευταῖα χρόνια ἀπομονωμένη στὸν Πόρο Τροιζινίας, σὲ ἕνα ἁπλό σπίτι καὶ ἔχοντας μοιράσει τὴν περιουσία της σὲ ἀναξιοπαθοῦντες. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς ὁπαδοὺς τοῦ Μεταξᾶ, γεμάτοι μῖσος γιὰ τοὺς γείτονές μας Τούρκους καὶ Ἑβραίους, δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ καταλάβουν τὸ μεγαλεῖο τῆς οίκογενείας τοῦ Μεταξᾶ. Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
  2. Μερικὲς συζητήσιμες ἑνστάσεις. Παρακαλῶ τονίζω ὅτι τὶς θέτω ὄχι ὡς ἁλήθειες ἀλλὰ ὡς ἁντεπιχειρήματα ἄγνοια περιέχοντα.

    1) Ἀριστοκρατισμός. Ἐλάχιστοι (ὅπως ὁ πρόγονος τοῦ Ἰωάννη, Ἀνδρέας Μεταξᾶς κράτησαν μετὰ τὴν κήρυξη τῆς Ἐπανάστασης τοὺς προεπαναστατικούς τους τίτλους εὑγενείας, γιὰ δύο λόγους. α) Ἡ ἐπανάσταση τοῦ 21 ἦταν φιλελεύθερου τύπου καὶ αὐτὸ οὐδεὶς ἱστορικὸς δύναται νὰ τὸ ἀμφισβητήσηι, μποροῦμε νὰ συζητήσουμε ὅμως γιὰ τὶς ὑπόγειες δυνάμεις καὶ τὶς παραλλαγές. Ἄρα, δὲν ἀναγνώριζε ἀριστοκρατία. 2) Ἡ ΒΥΖΑΝΤΙΝῊ (κρατῶ τὸ ὅνομα Βυζαντινὸς ἄν καὶ μεταγενέστερο τοῦ φαινομένου διότι μοῦ ἀρέσει τὸ πρῶτο ψευδοσυνθετικὸ τῆς λέξης Βυζάντιο 0-0) καὶ ἡ τουρκικὴ κληρονομιὰ δὲν ἀναγνωρίζουν κληρονομική, μόνο λειτουργικὴ καὶ στρατιωτικὴ ἀριστοκρατία. Αὐτὴ ἡ διαφορὰ σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση εἶναι κεφαλαιώδους σημασίας.

    Κάποιοι κόντηδες εἶχαν ἄλλα μυαλὰ (π.χ. μετὰ ὁ ἴσως ζάμπλουτος Ῥοδοκανάκης κ. ἄ. ἀλλὰ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὴν πατήσανε ὅπως τὴν πάτησε κι ὁ Ὑψηλάντης. Νωρὶς κατάλαβε ὁ Μαυροκορδᾶτος ὅτι δὲν τὸν ἔπαιρνε νὰ κρατήσηι τὸ Ἑκλαμπρότατε!!! γιὰ πάρα πολὺ καὶ τὸ Πρίγκηψ τὸ ἄφησε νὰ σβήσηι ἁφοῦ τὸ ἐκμεταλλεύτηκε στὸ ἔπακρο. Τέλος πάντων, ἁριστοκρατία μὲ τίτλους σημαίνει δυτικὸ φεουδαρχικὸ βασιλιά. Οἱ τίτλοι τοῦ πατριαρχείου (ὀφφίκια, π.χ. Λογοθέτης) εἶναι ἄλλη ἱστορία καὶ τὰ τούρκικα ἁξιώματα (μπέης, μπεγιόπουλο κ.λπ. ἄλλη).

    2). Τρίτος ἑλληνικὸς πολιτισμός. Ἁπλὴ ἀντιγραφὴ τοῦ Τρίτου Ῥάιχ, ποὺ κι αὐτὸ νομίζω ἐκ τοῦ Μουσολίνι προέρχεται. Κόπυ-πέηστ ἀπὸ τὸ ῥομαντικὸ σχῆμα τοῦ 19ου αἰῶνα ποὺ ἀναγνωρίζει πλεόν τἠν μεσαιωνικὴ ἐποχή. Τὸ τραιδικὸ σχῆμα στὴν πρώτη φάση τῶν ἀστικῶν ἑπαναστάσεων βρίσκεται ἐν ὑπνώσει. Ἐκεῖ (π.χ. στὸ 21) τὸ σχῆμα εἶναι δυαδικό, ἐλευθερία ἤ θάνατος, Ἑλλὰς καὶ Τυραννία.

    3) ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ-ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ. Ὁ Μεταξᾶς ἀνήκει μᾶλλον στοὺς δεύτερους. Ἡ τομὴ εἶναι ἀνάμεσα στὴν πολεμικὴ ὀρθοδοξία (αὐτὴν τὴν προβάλανε νομίζω οἱ χουντικοὶ τοῦ 67 πολὺ μετά) καὶ τὸ ἁγνωστικιστικὸ πρότυπο. Ὁ Μεταξᾶς δὲν ἀνήκει μοῦ φαίνεται στὸ ὀρθόδοξο κόμμα κι ἄς κατάγεται ἀπὸ ῥωσσόφιλη οἰκογένεια. Ἔνδειξη - πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὁπαδοὺς τοῦ Μεταξᾶ, παρὰ τὸ ἀντικομμουνιστικὸ κυνῆγι ποὺ εἶχε αὐτὸς ἑξαπολύσηι, περάσαν μὲ κάποιον παράξενο τρόπο στὸ ΕΑΜικὸ στρατόπεδο, τουλάχιστον ἡ νεολαία (ὁ Πλεύρης δὲν χάνει εὐκαιρία νὰ ὑπενθυμίζει στοὺς κους Θεοδωράκη καὶ Γλέζο τὴν θηητεία τους στὴν ΕΟΝ). Ποιὰ εἶναι ἡ μεγάλη διαφορά. Ἡ σημασία ποὺ δίνεται στὴν ὁρθοδοξία εἶτε ἕναντι τοῦ κράτους εἶτε ὡς πρωταρχικὸ συστατικὸ τοῦ κράτους. Γιὰ τὸν Μεταξᾶ μοῦ φαίνεται ΔΕΝ εἶναι ἡ ὀρθοδοξία τὸ πρωτεῦον. Ποιὸ εἶναι;

    4) ΑΝΑΞ. Ὁ Μεταξᾶς ὅπως καὶ ὁ Γρίβας κατόπιν εἶναι πιστοὶ ἄν ὄχι φανατικοὶ μοναρχικοί. Αὐτὸ εἶναι ἐνδεχομένως τὸ βασικώτερο. Μὴν ὑπερτονίζονται λοιπὸν ὑπάρχει ὁ φόβος τὰ δικά τους ἔργα ἔναντι τοῦ Παλατιοῦ.

    5) ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Στὰ κοινωνικὰ ὁ Μεταξᾶς ἀκολούθησε τὸ πρόγραμμα Βενιζέλου.

    6) ΜΙΚΡΑΣΙΑ. Αὐτοὶ ποὺ τὰ κάνανε... (ἕνα μαλακὸ μέρος τοῦ σώματος στὴν ὀνομαστικὴ) στῆν ΜΑ ἐκστατεία ἦταν οἱ βασιλικοί, πράγμα ποὺ τὸ θεωροῦσαν ἔτσι ὅλοι οἱ πρόσφυγες, ποὺ ψηφίζανε εἶτε βενιζελικοὺς εἴτε ΚΚΕ καὶ ἀκόμα καὶ σήμερα ἔτσι ψηφίζουνε, παρέα μὲ τοὺς Κρητικούς. Βενιζέλος καὶ Βασιλέας μοιράζονται τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν καταστροφὴ καὶ μᾶλλον τὴν μεγαλύτερη τὴν ἔχουν οἱ Βασιλικοί. ἙΠειδὴ ὄμως ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἴμαστε στὴν οὐσία Βασιλικοὶ καὶ Σουλτανικοὶ ποτὲ δὲν ῥίχνουμε τὴν εὐθύνη στὸν Πατισάχ ἁλλὰ πάντοτε στὸν Βεζύρη του.

    ReplyDelete
  3. Ἄν καὶ μεμονωμένες δύο ἀντιδράσεις στὸ Facebook στὸ παραπάνω ἄρθρο μὲ κάνει νὰ διερωτῶμαι ἐὰν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσω τὴν συμβουλὴ φίλου καθηγητοῦ νὰ ἀποκλείσω σχολιαστὲς ποὺ ἀποκαλοῦν τὸν κυβερνήτη τοῦ ΟΧΙ βατραχοειδῆ νάνο ἤ αὐτὸν ποὺ χωρὶς ἐπιχειρήματα δηλώνει ὅτι τὸ παραπάνω κείμενο εἶναι ἀπαράδεκτο καὶ ντροπιαστικό. Λογικὸ θὰ ἦταν ἕνα μέλος τοῦ ΚΚΕ νὰ ἐπικρίνῃ τὴν κοινωνικὴ πολιτικὴ τοῦ ἀντικομμουνιστοῦ Μεταξᾶ διότι οἱ κομμουνιστὲς εἶναι μελετημένοι καὶ ἔχουν σοβαρὰ ἐπιχειρήματα. Δὲν κραυγάζουν ὡς γραικύλοι.Τὸ ὅτι δὲν ἀρέσει σὲ μερικοὺς ὁπαδοὺς τοῦ μεταξικοῦ φασισμοῦ ὅτι ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΩΣ ὀ Μεταξᾶς ἦταν φίλος τῶν ἑβραίων καὶ θαυμαστὴς τοῦ Ἀτατοὺρκ ἀλλὰ καὶ (κοιμώμενος) μασόνος ἀποδεικνύει τὴν ἄγνοια καὶ ἀμορφωσιὰ πολλῶν Ἑλλήνων. Ἐὰν ἐπαναληφθοῦν τέτοια ἀστήρικτα σχόλια θὰ ὑποχρεωθῶ νὰ ἀποκλείσω τοὺς ὑπογράφοντάς τα. Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
  4. YΓ. Ξέχασα μιὰ τελευταία ἔνσταση αρ.5, 6 ;;. Ὁ ῥωμαϊκὸς χαιρετισμὸς δὲν εἶναι ἁκριβῶς ρωμαϊκός, περισσότερο εἶναι μιὰ ἁναβίωση ποὺ σὰν πρότυπό της ἔχει τὸν πίνακα τοῦ Νταβίντ (ὁ ὁποῑος ἔγινε μετὰ τελετάρχης τοῦ Ῥοβεσπιέρρου) ὁ ὄρκος τῶν Ὁρατίων. Ἁναρωτιέμαι ἄν χρησιμοποιήθηκε γενικεύομενος στὶς θεατρικὲς παραστάσεις μὲ ῥωμαϊκὰ θέματα.

    ReplyDelete
  5. Το άρθρο για τον τελευταίο Εθνικό μας Κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά είναι άψογο. Ιδίως οι παραλληλισμοί των γεωπολιτικών τεκταινόμενων του τότε με του σήμερα.

    Μία ενσταση μόνον:

    Έχω βαρεθεί να ακούω τις αεναες κατινιάρικες κλάψες του πόπολου ότι τους "πρόδωσε" ο Τσίπρας. Το πολίτευμα αυτό, το οποίο παρά το βρίσιμο που δέχεται από το πόπολο, κατά βάθος αρέσει στο πόπολο διότι του δίδει την ψευδαίσθηση του "εξουσιάζειν", αναγκαστικά επιτάσσει την αρχή της πλειοψηφίας άνευ υπάρξεως έστω και ενός στοιχειώδους ποιοτικού κριτηρίου. Η ποσότης κυβερνά την ποιότητα, το πόπολο είς βάρος των Αρίστων, αυτή είναι η αστική φιλελεύθερη Δημοκρατία. Συνεπώς επιτακτικά, την εξουσία δεν την λαμβάνεις μονάχα με ατελείωτα ψεύδη και άπειρη οχλαγωγική δημαγωγία.

    Την στιγμή λοιπόν που από την μία αναγνωρίζουν το σάπιο πολίτευμα αυτό δίχως πρόθεση να το αλλάξουν οι κοινοί γραικύλοι, δεν έχουν κανένα δικαίωμα να κατακρίνουν τις ιδίες τις τακτικές του πολιτεύματος αυτού. Εάν επιλεξεις να παίξεις το παιχνίδι, αναγκαστικά οφείλεις και να ασπαστείς τους κανόνες του όσο σάπιο και να είναι αυτό. Ειδάλλως δεν το παίζεις καθόλου ή παίζεις άλλο παιχνίδι, αυτό της επαναστατικής βιαίας ανατροπής.

    Συνεπώς τα συγχαρητήριά μου στον Τσίπρα, που φέρθηκε και φέρεται στο πόπολο όπως του αρμόζει. Και να το ξανακάνει όποτε μπορεί! Μέχρι το πόπολο να βάλει μυαλό ή να παραιτηθεί από κάθε ψευδαίσθηση εξουσίας.

    Υ.Γ. Μαίνεται φοβερός πόλεμος παλαιών Βρυξελλικών και νυν ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ως Beobachter διασκεδάζω τα μεγιστα με το θέαμα και εύχομαι οι νυν κυβερνώντες μολονότι αστικότροποι, να ξηλώσουν τους παλιούς Σαμαροβενιζελους, ΝΔκράτες και ΠΑΣΟΚικούς ασχέτως του πώς θα είναι οι αντικαταστάτες των, πιστοί του νυν καθεστώτος. Παραδόξως εν μέρει τουλάχιστον, ό, τι ψηφίζαμε την Χρυσή Αυγή να κάνει τόσον καιρό βιαίως, το κάνει σήμερον ο...Τσίπρας!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κρίμα ποὺ δὲν τᾄπες αὐτὰ παλῃὲ στἠν φρουρὰ τοῦ Μεσολογγίου πρὶν ἁπὸ τὴν ἔξοδο. Θὰ σὲ εἶχαν ἁκούσηι καὶ θὰ σὲ εἶχαν ἁφήσηι νὰ βγῆις πρῶτος.

      Delete
    2. Λάθος.

      Οι γιδοβοσκοί Διναρικοί Μεσολογγίτες θα με είχαν πιθανότατα εκτελέσει.

      Delete
    3. Eἶναι περίπου τὸ ἴδιο.

      Delete
    4. Σωστά.

      Στην πρώτη έμμεση δολοφονία, στην δεύτερη άμεση.

      Delete
    5. Τὀ ἁνάποδο. Ἅν σὲ εἶχαν ἐκτελέσηι θὰ σὲ εἶχαν πάρηι στὰ σοβαρά, θὰ εἶχαν ξοδέψηι ἕνα βόλι τουλάχιστον καὶ θὰ εἶχαν νὰ ξεφορτωθοῦν τὸ πτῶμα σου. Ἅν καὶ νομίζω ἐσὺ εἰδικὰ στὴν πρώτη περίπτωση θὰ ἄνοιγες δρόμο καὶ θὰ σωζώσουν.

      Delete
  6. ΥΓ2.... ἀρ.7 ήτανε. Ὡς πρὸς τὸ 5, καὶ κρατῶντας ὅτι ἡ ἱστορία δὲν ἔχει ἄν (ἔτσι μοῦ εἶπε ὁ ἱστορικὸς Βασίλης Κρεμμυδᾶς) ἄν δὲν κάνω λάθος κοινωνικὴ πολιτικὴ ξεκίνησε ὁ Βενιζέλος καὶ συνέχισε ὁ Μεταξᾶς ἀλλὰ καὶ ἀντικομμουνισμὸ ξεκίνησε ὁ Βενιζέλος καὶ συνέχισε ὁ Μεταξᾶς. Τί Πλαστήρας, τί Παπάγος, ὅλοι οἱ σκύλοι μιὰ γενιά, εἶχε πῆι νομίζω ὁ Ζαχαριάδης σὲ ἄλλο πλαίσιο βέβαια. Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω γιατὶ ἀφρίζουν οἱ κομμουνιστογενεῖς μὲ τὸν Μεταξᾶ (ποὺ βεβαίως καὶ τοῦς δυσκόλεψε ἀλλὰ καὶ τοῦς δυνάμωσε) καὶ ὄχι μὲ τοὺς Βενιζελικούς. Τὸ ἰδιώνυμο τὀ ἔκανε ὁ Βενιζέλος, ὁ ὁποῖος νομίζω μάλιστα δὲν ἦταν ὀπαδὸς τῆς ἀβασιλεύτου. Ὁ Βενιζελογενὴς Παπανδρέου Γ. πατὴρ τοῦς τύλιξε σὲ μιὰ κόλλα χαρτί καὶ τοὺς τσάκισε ἤ ἄφησε νὰ τοὺς τσακίσουν στὰ Δεκεμβριανά.

    Ἡ αἰτία ἴσως βρίσκεται στὸ ὅτι πάντα ἡ πρώτη προτεραιότητα τῶν κομμουνιστῶν εἶναι ἡ μονοπώληση τοῦ ἐπαναστατικοῦ χώρου, καὶ πάντοτε δεύτερη ἡ κατάληψη τῆς ἐξουσίας. Ὅπως καὶ νἄχει, ὁ ἀντισημιτισμὸς εἶναι μᾶλλον χαρακτηριστικὸ (ἤ καλύτερα, ἐφεδρεία) τῆς λαϊκῆς λεγομένης δεξιᾶς, ποὺ ἐγὼ τὴν θεωρῶ τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τοῦ 21. Προσοχὴ τώρα.

    Αὐτὴ ἡ λαϊκὴ δεξιὰ μᾶλλον μὲ τὸ Παλάτι θὰ ἔνιωθε πιὸ κοντά καὶ λιγότερο μὲ τὸν Μεταξᾶ. Τὸ πρόγραμμα τοῦ Μεταξᾶ ἦταν ἕνα εἶδος μοναρχοφασιστικοῦ ἑκσυγχρονισμοῦ, καὶ ὁ ἐκσυγχρονισμὸς εἶναι σύνθημα ποὺ τὸ μοιράζονται οἱ βενιζελικοί, οἱ τοῦ Μεταξᾶ καὶ οἱ κομμουνιστές. Ὅμως ὁ ἐκσυγχρονισμὸς δύσκολα συμβιώνει μὲ τὸ Ὀρθοδοξία ἤ Θάνατος. Διότι ὁ ἐκσυγχρονισμὸς βάζει σὰν προτεραιότητα τὴν ἀλλαγὴ (μὲ ποιούς ὄρους, εἶναι ἄλλο θέμα) ἐνῶι ἡ Ὀρθοδοξία τὴν συντήρηση. Ποιὰ εἶναι ἡ ἀλλαγὴ καὶ ποιὰ ἡ συντήρηση στὸ θέμα τὸ δικό μας;

    Πολὺ ἁπλὰ ἡ συντήρηση εἶναι ἡ διατήρηση σὰν ἐλπίδα ἔστω τὴς ἁναβίωσης, καὶ στὴν ἀνάγκη τῆς ἑν κρυπτῶι σχεδὸν συνεχείας τοῦ Βυζαντίου, τῆς Ἁνατολικῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας. Αύτὴ εἶναι ἡ συντήρηση στὴν Ἑλλάδα. Ἡ δὲ ἀλλαγὴ εἶναι ἡ mise de cote' (? ἄφεμα στὴν ἄκρη) τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας. Ἁνεξαρτήτως διακυρήξεων, καὶ ἁνεξαρτήτως τοῦ προβληματικοῦ ὅρου Μεγάλη Ἰδέα, ἑπὶ τῆς βάσης τῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας σὰν ζωντανὴ ἀνάμνηση στοὺς ὁρθοδόξους πληθυσμοῦς θὰ κριθῆι ἡ πολιτικὴ Μεταξᾶ, Βενιζέλου, Γλύξμπουργκ ἁλλὰ καὶ τοῦ ΚΚΕ ἡ πολιτική. Τὸ λεγόμενο Βυζάντιο εἶναι ἡ λυδία ἄν ὄχι ἡ φιλοσοφικὴ λίθος τῆς νεοελληνικῆς πολιτικῆς σκηνῆς.

    ReplyDelete
  7. Πολὺ εὔστοχη παρατήρηση τοῦ Λούκου. Βενιζέλος καὶ Γεώργιος Παπανδρέου ὁ Πρεσβύτερος ἦσαν πιὸ ἀντικομμουνιστὲς καὶ ἀντιδραστικοὶ ἀπὸ τὸν Μεταξᾶ καὶ ὅμως τὰ κύρια πυρὰ τοῦ ΚΚΕ κατευθύνονται στὸν φασιστὴ Μεταξᾶ.Γιατί; 1) Διότι οἱ Φιλελεὐθεροι εἶναι γνήσια παιδιὰ τοῦ Δικαφωτισμοῦ τοῦ ΙΗ΄αἰῶνος ἀπὸ ὅπου ἀντλεῖ σημαντικὴ πατρότητα ὁ μαρξισμός. 2) Διότι, στὸν χῶρο τοῦ ἀντικαπιταλισμοῦ, φασισμός (ἤ φεουδαλικὸς σοσιαλισμός) καὶ κομμουνισμὸς εἶναι ξαδέλφια καὶ ὁ ἀμείλικτος πόλεμος μεταξύ τους γιὰ τὴν κάλυψη τοῦ ἐπαναστατικοῦ ἀντικαπιταλιστικοῦ χώρου εἶναι ἐμφυλιακός. Μόνον ὁ κιτσικικὸς ἐθνικομπολσεβικισμὸς δύναται νὰ ξεπεράσῃ τὴν ἐμφυλία αὐτὴ διαμάχη. Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
  8. Πραγματικά άτυχη η Ελλάς ,διότι πάνω που μ'ένα Μεταξά θα είχε εκτιναχθεί διαγράφοντας λαμπρή πορεία ,ο β' παγκόσμιος της εστέρησε την μοναδικήν αυτήν ευκαιρία.

    ReplyDelete
  9. Ὁ Λοῦκος παρευρέθη σὲ συνέδριο ἤ μᾶλλον σεμινάριο ἱστορικῶν. Ἕνα δόκιμο μέλος τοῦ σιναφιοῦ (νομίζω πὼς σὲ πολλὰ ἁκολουθοῦμε τὶς δομὲς τοῦ Βυζαντίου-τῆς Τουρκοκρατίας) περιέγραψε ἕνα παράξενο ἀνώνυμο ἡμερολόγιο, μυθιστορηματικοῦ περιεχομένου, ποὺ βρέθηκε στὰ κατάλοιπα τοῦ τότε ὑπουργοῦ Ἑργασίας τοῦ Μεταξᾶ.

    Ὁ αὑτοημερολογραφούμενος παρουσιάζεται σὰν ἄμεσα ἑξαρτώμενος ἁπὀ τὸν Μανιαδάκη καὶ μὲ φοβερὰ μυθιστορηματικὲς περιγραφές λέει πὼς μεταμφιεσμένος διέβρωνε τὸ καταπληκτικὸ παράνομο δίκτυο τοῦ ΚΚΕ (ἡ ὀργάνωσἡ τοῦ ὁποίου ξυπνοῦσε τὸν θαυμασμό) καθὼς καὶ τὴν ἐπίσκεψή του στὰ ἐργοστάσια τῆς Χιτλερικῆς Γερμανίας, ποὺ τὰ μέλη τοῦ Ναζιστικοῦ Κόμματος τἀ ἄνοιγαν διάπλατα γιὰ νὰ τὰ θαυμάσηι.

    Μὲ ἔπιασε ἐνθουσιασμός. Τοῦς εἶπα τσιρίζοντας σχεδὸν πὼς ὁ ἄνθρωπος αὑτὸς εἶναι φασίστας!!!! Ἅν βέβαια εἶναι γνήσιο τὸ ἡμερολόγιο. Ἕλλην φασιστής. Τὶ ὑποψιάστηκα. Ἁντίθετα μὲ τὸν Χίτλερ καὶ τὸν Μουσολίνι, ὁ Μεταξᾶς καὶ οἱ περὶ αὑτὸν στήνουν φασιστικὸ κόμμα ΜΕΤΑ τἠν ἁνάληψή τους στὴν ἐξουσία. Ἡ σύγχυση τῶν κομμουνιστῶν λοιπὸν εἶναι ἁνάμεσα στὸ κράτος καὶ τὸν φασισμό. Ἠλιθιωδῶς θὰ ἔλεγε κακόπιστα κανεὶς αὑτὰ τὰ δύο τὰ ταυτίζουν !

    Προσοχὴ τώρα. Ξέρετε πῶς ἦταν ἡ γλῶσσα τοῦ ἡμερολογίου; Ἐνθουσιώδης καὶ μοντέρνα. Αὐτοῦ τοῦ στὺλ τὴν γλῶσσα χρησιμοποιοῦσε ὁ συγγραφεας τοῦ Μικροῦ Ἤρωα Στέλιος Ἀνεμοδουρᾶς. Τὴν εἶχε μάθηι ἀπὸ ἕναν προπομπό του, νομίζω τὸν ἐκδότη τῆς Μάσκας. Ξέρετε ποιὸς γράφει μὲ τὸ ἴδιο στύλ; Ὁ δημοσιογράφος Γιῶργος Δελαστίκ, σχετικὰ πρόσφατα συνταξιοδοτηθείς.

    Ὑποψιάζομαι ὅτι ἄν τὸ ἡμερολόγιο εἶναι γνήσιο καὶ ἄν εὑσταθοῦν οἱ ὑποθέσεις μου, ὄχι μόνο ἡ πρωτοπορία ποὺ δροῦσε ἑπὶ Μεταξᾶ (στὴν ὁποία συγκαταλέγετο νομίζω ὁ Γ. Σεφέρης) ἁλλὰ καὶ τὰ μέλη ἴσως αὑτοῦ τοῦ σκιώδους φασιστικοῦ κόμματος ἔπαιξαν σημαντικὸ ῥόλο ἴσως καὶ μὲ ἄλλα ὀνόματα καὶ ἰδιότητες στἠν μετὰ τὸν Μεταξᾶ ἱστορία τῶν προσωπικοτήτων τῆς Νεωτέρας ἙΛλάδος.

    ReplyDelete
  10. Ωραία ανάρτηση. Διαφωνώ με τον χαρακτηρισμό του Κώστα Πλεύρη ως διανοούμενου. Τα βιβλία του είναι γεμάτα ιστορικές ανακρίβειες.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ορισμένα ναι, δεν έχεις άδικο.

      Ιδίως για την Παλαιά Διαθήκη.

      Delete
    2. Έχει βγάλει τον Μωάμεθ Β΄ Πορθητή Έλληνα,έχει πει ότι τα Αγγλικά δεν αποτελούν γλώσσα αλλά...γλωσσικό ιδίωμα,πως τα ss αντέγραψαν τις στολές τους από τον Ιερό Λόχο του Υψηλάντη(!) και πολλά άλλα.Χαζός δεν είναι,γιατί γράφει τέτοιες μπούρδες;Τάχα μου για να τονώσει με ψέματα το εθνικιστικό αίσθημα;Σαχλαμάρες.

      Delete
  11. ΥΓ. ΠΑΡΑΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΓΟΜΕΝΗ (ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ) ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ.
    [Η ΕΕΕ] Ιδρύθηκε το 1927 από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας εμπόρους που αντιμετώπιζαν τον εβραϊκό ανταγωνισμό.[...] Κατά άλλη άποψη, η κύρια ιδεολογία της οργάνωσης ήταν ο αντικομμουνισμός, αλλά επειδή στις κατώτερες τάξεις των Εβραίων ήταν διαδεδομένος ο κομμουνισμός, προέκυψε ο αντισημιτισμός ως δευτερεύουσα ιδεολογία.[...]
    Ιδρυτής της ΕΕΕ και πρόεδρός της ήταν ο έμπορος Γεώργιος Κοσμίδης, ένας αναλφάβητος τουρκόφωνος πρόσφυγας, γραμματέας της ο τραπεζικός Δ. Χαριτόπουλος, ενώ τη δράση της προπαγάνδιζε ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας "Μακεδονία" της Θεσσαλονίκης, Νίκος Φαρδής.[4][5] Το καταστατικό της ΕΕΕ, που είχε συσταθεί ως αλληλοβοηθητικό σωματείο, επέτρεπε μόνο σε Χριστιανούς να γίνουν μέλη της.[4] Τα μέλη της ΕΕΕ, που ήταν κυρίως πρόσφυγες, έφτασαν το 1931 τα 7.000, από τα οποία τα 3.000 στη Θεσσαλονίκη.[6] Στα εγκαίνια της αντισημιτικής οργάνωσης 3Ε ( Εθνική Ένωσις «Ελλάς»), παραβρέθηκε ο Στυλιανός Γονατάς ως Υπουργός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας στις 4 Ιανουαρίου 1931.[7] Με την ΕΕΕ ανέπτυξαν επαφές και άλλα γνωστά πρόσωπα της εποχής, όπως ο Μίκης Μελάς,[8] γιος του Μακεδονομάχου Παύλου Μελά και ιδρυτής του παραρτήματος της ΕΕΕ στην Κηφισιά, όπου βρισκόταν η κατοικία του.[9] Οι τριεψιλίτες συμμετείχαν σε επίσημες παρελάσεις σε εθνικές εορτές και είχαν αναπτύξει παραστρατιωτική δράση. Η ΕΕΕ είχε τη στήριξη του Βενιζελικού πολιτικού Λεωνίδα Ιασωνίδη. Στο πλαίσιο του αντικομμουνισμού οι τοπικές αρχές στη βόρεια Ελλάδα ανέχονταν, αν δε συνεργάζονταν με την ΕΕΕ, ενώ φημολογούταν ότι η αστυνομία και ο στρατός δείχναν απροθυμία στη δίωξή τους.[10] Σε συνεργασία με την εφημερίδα Μακεδονία της Θεσσαλονίκης η ΕΕΕ εξαπέλυσε μία μανιώδη αντισημιτική εκστρατεία. Έλαβαν χώρα αρκετά περιστατικά που κορυφώθηκαν τον Ιούλιο του 1931 στο πογκρόμ του Κάμπελ, μιας εβραϊκής συνοικίας της Θεσσαλονίκης που πυρπολήθηκε.[6] Τον επόμενο χρόνο πραγματοποιήθηκε δίκη με κατηγορούμενους το Φαρδή, αρχισυντάκτη της "Μακεδονίας" που είχε υποκινήσει τα επεισόδια, και μέλη της ΕΕΕ, οι οποίοι αθωώθηκαν.[11] Τον Ιούνιο του 1933 η ΕΕΕ οργάνωσε την "προς Αθήναις πορεία", μία πορεία 3.000 Χαλυβδόκρανων στην οποία οι αστοί πολιτικοί επεφύλαξαν θερμή υποδοχή. Η ηγεσία της οργάνωσης ανακοίνωσε ότι μετασχηματίζεται σε πολιτικό κόμμα. Η κρατική χρηματοδότησή της διακόπηκε και πολλά μέλη της αποχώρησαν, με αποτέλεσμα να ανακληθεί η απόφαση από το κεντρικό διοικητικό συμβούλιο της Θεσσαλονίκης και να ξανασυσταθεί ως “σωματειακή οργάνωσις” αποβλέποντας στην εκ νέου στήριξη από το κράτος.[5][ΠΡΟΣΟΧΗ] Όπως πολλές πολιτικές οργανώσεις, η ΕΕΕ διαλύθηκε από τη δικτατορία του Μεταξά.[12] Επανασυστήθηκε αφότου η Θεσσαλονίκη πέρασε υπό κατοχική διοίκηση το 1941...

    [ΣΧΟΛΙΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΦΟΣΟΝ ΕΥΣΤΑΘΟΥΝ ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΟΝ ΦΙΛΟΣΗΜΙΤΙΣΜΟ Η ΑΝΤΙΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΤΟΥ. ΕΠΙΣΗΣ ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΙΣΜΟΥ. ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΟΤΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΕΙΧΕ ΣΑΦΕΙΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΛΑΙΚΗ ΔΕΞΙΑ.]

    ReplyDelete
  12. Οι άριστες σχέσεις μεταξύ των εν Ελλάδι Εβραίων και του Ιωάννη Μεταξά είναι ένα θέμα που συστηματικά και εντέχνως έχουν αποκρύψει τα μεγάλα ΜΜΕ. Όταν εγκαθίδρυσε το δικτατορικό του καθεστώς γρήγορα πήρε μια σειρά ευνοϊκότατων μέτρων υπέρ τους,μεταξύ των οποίων το χάρισμα πολλών εκατομμυρίων δραχμών σε φόρους που χρωστούσαν οι Εβραϊκές κοινότητες και σε αντίθεση με τους λοιπούς εθνικιστές Δικτάτορες της εποχής του (Χίτλερ,Μουσολίνι,Φράνκο)ο Μεταξάς δεν εξέδωσε κανένα φυλετικό νόμο εις βάρος των Εβραίων. Άλλωστε, σε ανταπόδοση οι ευγνώμονες Εβραίοι(με επικεφαλής τον φιλομεταξικό Αρχιραββίνο της Θεσσαλονίκης Κόρετς) υποστήριζαν ανοιχτά τον Μεταξά και έτρεχαν να δώσουν πρώτοι στους εράνους που έκανε για την Εθνική Άμυνα!

    ReplyDelete
  13. Όταν ο Βενιζέλος απεφάσισε να προσεταιριστεί την Ιταλία και η Γραικία είχε κηρύξει το φαλιμέντο και οι Εγγλέζοι κεφαλαιούχοι ήταν πολύ δυσαρεστημένοι και απαιτούσαν να βρει η χώρα την σταθερότητά της για να είναι σε θέση να πληρώνει, γεγονός που δείχνει, ποιόν ακριβώς συνέφερε τότε η σταθερότης και ποιόν συμφέρει σήμερον η κανονικότης (βλ. Δ. Κιτσίκη ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ Βιβλ. της Εστίας Αθήναι 1977 σελ 121 και 122), τότε πήρε πόδι και αυτός (ο Βενιζέλος) όπως παλιότερα ο Καποδίστριας εστάλη προς (αιωνίαν) ανάπαυσιν στην Ιερά Μονή Πλατυτέρας στην Κέρκυρα, όπως πήρε πόδι και ο Βιττελσβάχος, όταν του πέρασε (απλώς) από το μυαλό να πάρει το μέρος της Ρωσίας στον Κριμαϊκό πόλεμο και όπως ο Ντίκι (ο εξαδάκτυλος), όταν πήρε το μέρος του κουνιάδου του του Κάιζερ στο Μεγάλο πόλεμο. Και επέστρεψε κοσμογονικώς (δια της Κονδυλίου κοσμογονίας) ο "εστεμμένος φελλός" (κατά τον Γ. Βλάχο), ο οποίος είχε ήδη ξεκαθαρίσει σε συνέντευξή του στο Ελεύθερον Βήμα, τον Απρίλιο του 1933, ότι μόνον μια "ανωτέρα σκέψις" και μία "σταθερά χειρ" (η δική του προφανώς), μπορούσαν να σώσουν την Ελλάδα. Αφού θεωρούσε όπως είπε ο ίδιος στον Εγγλέζο πρέσβη ότι η στάση του απέναντι στους Γραικούς ήταν η στάση του λευκού έναντι των αγρίων της ζούγκλας (Υπόμνημα του Φορειν Όφις, Λονδίνο, 1936, R 6606/220/19) και ότι " όλοι οι Γραικοί, συμπεριλαμβανομένου του Μεταξά (ο οποίος πέθανε και αυτός αιφνιδίως και σε πολύ ύποπτη στιγμή), του έφερναν απελπισία" (Γουότερλο, Αθήνα,1937, Ρ 3177/349/19). Τα ίδια δε έλεγε και στον Γερμανό πρέσβη Άιζενλορ, ο οποίος έβγαλε το ορθόν συμπέρασμα (που οι δικοί μας αρνούνται επιμόνως να βγάλουν) ότι " δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Γεώργιος δεν έχει την παιδεία που απαιτεί το δύσκολο έργο του, αλλιώς δεν θα είχε μιλήσει τόσο απρόσεκτα σε ξένο πρεσβευτή για προσωπικότητες της χώρας του... Ίσως όμως να αισθάνθηκε ότι ένας Γερμανός (πατριωτάκια βλέπεις) ήταν κοντύτερά του ... από τους Γραικούς που τον περιβάλλουν. (Άιζενλορ, Αθήνα, 12 Δεκεμβρίου 1935, 5873/Ε 429625-31). Θεωρούσε δε τον εαυτό του περισσότερο σαν τοποτηρητή των Άγγλων στην Γραικία παρά σαν βασιλιά των Γραικών και εξέφρασε την λύπη του, στον Γουότερλο, γιατί δεν ήταν δυνατόν να μεταβληθεί επίσημα η Γραικία σε αποικία του βρετανικού στέμματος. (Γουότερλο, Αθήνα, 1936, R 6606/220/19). " Ελπίζουμε" τηλεγραφούσε στις 11 Νοεμβρίου ο Βρετανός υφυπουργός Εξωτερικών Ρόμπερτ Βανσίταρτ, " να κερδίσουμε από την καλή θέληση του βασιλιά επί πάρα πολλών θεμάτων, από το θέμα των κυρώσεων (κατά της Ιταλίας), έως το θέμα των αγγλογραικικών εμπορικών σχέσεων" αλλά " δεν θα έπρεπε να ελπίζει " (ο βασιλιάς) σε "υλικές παραχωρήσεις''. (Βανσίταρτ, Λονδίνο, 11 Νοεμβρίου 1935 R 6609/34/19). Μετά από όλα αυτά και άλλα πολλά βέβαια είναι πασιφανές γιατί ο Τσώρτσιλ (που θα τον προτιμούσε μουγγό τον Ουίλι) με πρωθυπουργούς τους Πλαστήρα και Παπανδρέου και αντιβασιλέα τον Δαμασκηνό (εις πολλά έτη Δέσποτα), αιματοκύλησε την χώρα και ιδιαιτέρως την Αθήνα προκειμένου να τον επαναφέρει. Τσώρτσιλ προς Σκόμπυ: "Μη διστάσετε να ενεργήσετε ως να ευρίσκεσθε εις μόλις καταληφθείσαν πόλιν όπου έχει εκραγεί επαναστατικόν κίνημα" Είναι ο ίδιος Τσώρτσιλ που εδήλωνε ότι "οι ήρωες πολεμούν ως Γραικοί (Greeks)", όταν βεβαίως του έκαναν τα θελήματα.
    Και εις άλλα με υγείαν...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δεν υπαρχει σε κανενα αρχειο αυτη η φραση που δηθεν αποδιδεται στον τσορτσιλ

      Delete
    2. Τηλεγράφημα του Τσώρτσιλ προς τον Σκόμπυ 5-12-1944
      "Κατόπιν συνεννοήσεως μετά του στρατηγού Ουίλσον (Ιταλία) έδωσα οδηγίες να σας αφήσει όλας τας δυνάμεις, τας οποίας διαθέτετε και να σας σταλούν, ει δυνατόν, ενισχύσεις.
      Είσθε υπεύθυνος διά την τήρησιν της τάξεως εις Αθήνας και διά την καταστροφήν όλων των ομάδων ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, αι οποίαι πλησιάζουν εις την πόλιν. Δύνασθε να λάβετε όλα τα μέτρα, που θα θεωρήσετε σκόπιμα διά τον έλεγχον των οδών και την παγίδευσιν των ταραξιών. Είναι φυσικόν ο ΕΛΑΣ να προσπαθήσει να παρατάξει γυναικόπαιδα εις τα σημεία όπου θα διεξαχθούν συγκρούσεις. Θα πρέπει να ενεργήσετε με σύνεσιν και να αποφύγετε σφάλματα, αλλά μη διστάσετε να πυροβολήσετε εναντίον παντός ενόπλου, που θα επιχειρεί να επιτεθή κατά των βρετανικών δυνάμεων και κατά των ελληνικών, μετά των οποίων συνεργαζόμεθα. Το καλύτερον, φυσικά, θα ήτο εάν εις το έργον σας είχατε τη συμπαράστασιν μιας κυβερνήσεως και εάν ο Λίπερ έπειθε τον Παπανδρέου να παραμείνει εις τη θέσιν του και να σας βοηθήσει.
      Ωστόσο, μη διστάσετε να ενεργήσετε ως να ευρίσκεσθε εις μίαν μόλις καταληφθείσα υπό του στρατού πόλιν, όπου έχει εκραγεί επαναστατικόν κίνημα.
      Εν συνεχεία, με τας ομάδας του ΕΛΑΣ, αι οποίαι πλησιάζουν έξωθεν προς την πόλιν, θα πρέπει να είσθε ασφαλώς εις θέσιν, με τας δυνάμεις που διαθέτετε, να δώσετε εις μερικάς εξ αυτών ένα καλό μάθημα, το οποίον θα παραδειγματίση και τας άλλας. Δύνασθε να βασίζεσθε εις την υποστήριξίν μου διά πάσαν λογικήν και εύστοχον ενέργειαν, την οποίαν εν προκειμένω θα αποφασίσετε. Πρέπει να κρατήσωμεν τας Αθήνας και να επιβληθώμεν (υπογράμμιση Τσόρτσιλ). Εάν τούτο το επιτύχετε χωρίς αιματοχυσίαν, θα είναι κατόρθωμα δι' εσάς, αλλά και με αιματοχυσίαν θα είναι επίσης κατόρθωμα, εάν αυτή είναι απαραίτητος".
      Τσώρτσιλ, Απομνημονεύματα, τ. 6ος, σ. 255

      Delete
    3. Πιθανῶς ἡ ἡγεσία τοῦ ΕΛΑΣ δὲν γνώριζε τὸ περιεχόμενο τοῦ τηλεγραφήματος, ὅτι δηλ. ὀ Τσῶρτσιλ θὰ τοῦ ἁφώπλιζε πάσει θυσία. Τὀ τρομαχτικὸ καὶ τρόπον τινὰ μεγαλειωδῶς τραγικὸ εἶναι ἡ εὐκολία ποὺ πέσαν στὴν παγίδα, καὶ ἡ εὐκολία θυμίζει τὴν ΜΑ καταστροφὴ ὄχι πολὺ νωρίτερα. Ἡθικῶς βγάζει κανεὶς τὸ εὔκολο συμπέρασμα ὅτι πιάνοντας τὸ ὅπλο ὀ Ἕλλην ἁκούει στὸ μυαλό του νὰ ἑπαναλαμβάνεται τὸ μάχαιραν ἔλαβες, μάχαιραν θὰ λάβῃς. Τὀ θέμα εἶναι πῶς δὲν τὸ ἀκοῦν οἱ Ἁγγλοσάξωνες.

      Delete
  14. Μερικοὶ ἐρωτοῦν. Πότε θὰ ἱδρυθῇ ὁ πολιτικὸς φορεὺς τοῦ κιτσικικοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ; Ἀπάντηση:

    Ὁ Ῥουσσὼ ἀπεβίωσε τὸ 1778 χωρὶς ποτὲ νὰ ἱδρύση κίνημα. Ἀλλὰ 11 χρόνια μετὰ τὸν θάνατό του ἐξέσπασε τὸ 1789 ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση καὶ ὁ μαθητὴς τοῦ Ρουσσὼ ποὺ δὲν τὸν εἶχε ποτὲ γνωρίσει προσωπικά, ὁ Ῥοβεσπιέρρος ἔβαλε σὲ πράξη τὸν ῥουσσωϊσμό. Ὁ κιτσικισμὸς περιμένει τὸν Ῥοβεσπιέρρο του. Ἔτσι κινεῖται ἡ Ἱστορία. Μὲ σύζευξη φιλοσόφου βασιλέως, μὲ σύζευξη Ἀριστοτέλους Ἀλεξάνδρου. Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
    Replies
    1. Διαβαζα για τον Ρουσσω και τον Ροβεσπιερρο κατι χρόνια πριν απο μια σαχλη ελληνικη αποδοση έτσι για να δούμε και τις αθηναικές εκδόσεις..και το τι μίσος έριχνε ένας καθηγητάκος για αυτούς τους δύο μεγάλους ανδρες δεν λέγετε...

      Delete
    2. Τὸ γλείψιμο διὰ τῆς ὑποκρίσεως τοῦ θαυμασμοῦ πρὸς τὸν κολλητὸ τοῦ ἀφεντικοῦ εἶναι τυπικὸς τρόπος διὰ τοῦ ὁποίου ὁ δῆθεν ἁριστερὸς Κολωνακιώτης τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει νὰ βρῆι λεφτά, γκόμενα καὶ θύματα.

      Delete
  15. Στό βιβλίο της Τὸ καπλάνι τῆς Βιτρίνας, ἡ κυρία Ἄλκη Ζέη, μὲ τὰ βιβλία τῆς ὁποίας γαλουχήθηκα, παρουσιάζει τὴν ὑπηρέτρια στὸ ἑξοχικὸ σπίτι τῶν ἡρωίδων στὴν Σάμο νομίζω νὰ βλέπει τὴν φωτογραφία τοῦ Μεταξᾶ τὸ 1936 καὶ νὰ λέει πὼς εἶναι σὰν βαθρακός (βάτραχος). Ἡ κα Ἄλκη Ζέη μὲ τὸ ἔνδυμα τοῦ ῥεαλισμοῦ ἔκανε πολιτικὴ προπαγάνδα ποὺ τὴν ῥουφούσαμε, καὶ ἡ προπαγάνδα της ἦταν ἁστοκομμουνιστική. Ἁστοκομμουνιστὴς εἶναι αὑτὸς ποὺ θέλει νὰ ἑπιβληθῆι κομμουνιστικὸ καθεστὼς ὤστε νὰ γίνηι ὁ ἴδιος ἁστὸς μὲ τὰ ὅλα του, ὅπως περίπου εἶχαν γίνει οἱ καταφυγόντες στὶς σοσιαλιστικὲς χῶρες κομμουνιστὲς ἱντελλεκτουέλ. Ἅν δὲν ἁπατῶμαι ὁ πρόσφατα μακαρίτης Γεωργαλᾶς εἶχε ζήσηι στὴν Οὐγγαρία ἁνάμεσα στοὺς Ἕλληνες κομμουνιστὲς καλλιτέχνες ποὺ τοῦς εἶχαν παραχωρηθῆι διαμερίσματα σὲ μιὰ συνοικία τῆς Βουδαπέστης. Καὶ ἄν δὲν ἁπατῶμαι πάλι σιχάθηκε τὸ ἐκεῖ ἑπικρατοῦν κλίμα. Τὰ λογοτεχνικὰ σφάλματα κρύβουν αἶμα ἁπὀ πίσω. Ἑφόσον ὁ κος Κιτσίκης δὲν ὑποπίπτει στὰ δηλητηριώδη ψέμματα τῆς κας Ζέη - καὶ τὸ δηλητήριο ἔγκειται στὴν ἀποσιώπηση μὲ τὸ πρόσχημα τῆς παιδαγωγικῆς, σφάλμα στὸ ὁποῖο ἡ έξίσου προπαγανδίστρια ἁλλὰ πολὺ πιὸ τσεκουράτη Πηνελόπη Δέλτα, πρότυπο τῆς κας Ζέη, δὲν ὑπέπεσε - καὶ ἁνοιχτᾶ ὁμιλεῖ περὶ γκιλοτίνας καὶ ἑπαναστατικῶν δικαστηρίων, στὰ ὁποῖα προσδοκᾷ, εἶναι τουλάχιστον ἁπὸ λογοτεχνικῆς πλευρᾶς... ἑν πληρεστάτηι νομιμότηται.

    Καὶ ἑρωτῶ. Ἅδικο εἶχε τὸ καθεστὼς Μεταξᾶ νὰ ἑξορίζει τοὺς κομμουνιστὲς καὶ νὰ τοὺς κουράρει μὲ φάλαγγα, ῥετσινόλαδο, χαφιεδισμὸ καὶ ἄλλα τόσα, κρίνοντας ἁπὸ τὸν ἁστικὸ φανατισμὸ τῆς ἡγεσίας τοῦ κομμουνιστικοῦ κινήματος; Ὅλα τὰ πρότυπα τὰ ὁποία προέβαλλαν καὶ τώρα προβάλλουν οἰ Ἕλληνες τουλάχιστον κομμουνιστὲς εἶναι ἁστικὰ καὶ ὁ κομμουνισμός τους μοιάζει μὲ ἁπλὴ ἱδεολογία τῆς κοινωνικῆς ἁναρρίχησης, τέτοια ποὺ τὴν ἔδειξε ὁ Μολιέρος στὸν Ἀρχοντοχωριάτη του.

    Ὁ Μολιέρος διάβαζε λέει τὰ ἔργα του στὴν ὑπηρέτριά του προτοῦ τὰ ἁνεβάσηι. Ἡ προγιαγιά μου σκούπιζε τὶς διαβατικὲς φυλακὲς τῆς Σύρου λίγο μετὰ τὴν Κατοχή. Ἕβλεπες γιατροί, δικηγόροι, ἔλεγε ἡ γιαγιά μου (ἡ Συριανὴ διάλεκτος δὲν ἔχει αἱτιατικὴ πληθυντικοῦ) πίσω ἀπὸ τὰ κάγκελα καὶ τὴν προγιαγιά σου τὴν πειράζανε.

    -Τώρα θὰ πᾶτε νὰ δῆτε τοῦ κώλου σας τὴν τρύπα, ἀπαντοῦσε ἡ γιαγιά. Ὁ κῶλος λοιπὸν τῶν κομμουνιστῶν εἶχε προτοῦ μποῦν στὸ πλοῖο, τὸ κελλί, τὸ τσουβάλι μὲ τὶς γάτες, ὅπως ἐφημολογεῖτο, πάθηι δυσπεψία ἁπὸ τὸ καλὰ κρυμμένο συνειδησιακὸ ἄγχος τῆς γκιλοτίνας ποὺ οἱ ἴδιοι ἐπαγγέολλοντο. Ἡ γκιλοτίνα δὲν εἶναι ὅπλο τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ τοῦ ἁστοῦ. Ὁ Μεταξᾶς ἦταν λοιπὸν ἴσως σὲ ἕναν κάποιο βαθμὸ λαϊκὸς ἡγέτης.

    Διαβεβαιῶ τὸν κο Κιτσίκη ὅτι ἡ γκιλοτίνα του θὰ πιάσηι τόπο καὶ θὰ κόβει αἱωνίως γκιλοτίνες.

    ReplyDelete
  16. Υγ2. Ἅν ὁ Μεταξᾶς ἦταν λαϊκὸς ἡγέτης ἀλλὰ ὄχι τῆς λαϊκῆς δεξιᾶς (ἤ καλύτερα ἔνοπλης ὁρθοδοξίας, θὰ ἔλεγα), τότε τί λαϊκὸς ἡγέτης ἦταν ; Μήπως δὲν ἦταν λαϊκός ; Μᾶς καλύπτει ὁ ὅρος φασισμός; Μήπως θὰ μπορούσαμε νὰ τὸν ποῦμε ἑκσυγχρονιστή; Πῶς νὰ τὸν ποῦμε;

    ReplyDelete
  17. Οι Μουσουλμάνοι και οι Εβραίοι της Μακεδονίας ψήφιζαν μαζικά τα αντιβενιζελικά κόμματα και δεν ήταν μόνον μεταξικοί. Ήδη από τις εκλογές της 31ης Μαΐου του 1915 οι βενιζελικοί ηττήθηκαν κατά κράτος στην Μακεδονία όπου περιορίστηκαν στην εκλογή μόνον 6 βουλευτών στην περίφημη (αργότερα) Βουλή των Λαζάρων. Αντίθετα οι αντιβενιζελικοί με τις μαζικές ψήφους των Εβραίων (όπου στην Θεσσαλονίκη το κόμμα των Εθνικοφρόνων του Γούναρη συνεργάστηκε σε κοινό συνδυασμό με τη Φεντερασιόν) και των μουσουλμάνων, εξέλεξαν 74 βουλευτές. Στις εκλογές δε του Νοεμβρίου του 1920 οι αντιβενιζελικοί κέρδισαν το 64% των ψήφων και το σύνολο των εδρών της κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας. Υπό αυτό το πρίσμα μπορεί να κατανοηθεί ευκολότερον η άνεση και η ταχύτητα με την οποίαν ο Βενιζέλος επεδίωξε ή απεδέχθη την εν συνεχεία ανταλλαγή των πληθυσμών, ο αντισημιτισμός των βενιζελικών και η χωριστή εκλογική περιφέρεια για τους Εβραίους, που συνέστησαν οι βενιζελικοί.
    Στις εκλογές δε του 1926, όπου το κόμμα των Ελευθεροφρόνων του Μεταξά κατήλθε μόνο του και εξέλεξε 52 βουλευτές, στην Θεσσαλονίκη εξέλεξε τέσσερεις, μεταξύ των οποίων ο Ιούλιος Εδμόν Άβοτ. Ήτο παλαιό το φλέρτ. Ούτε μπορούσε, ούτε ήθελε βέβαια να στραφεί εναντίον των υποστηρικτών του.
    Ο Μεταξάς επίσης απεδέχθη την συντελεσθείσαν αλλαγή πολιτεύματος, κατήλθε στο εκλογικό στίβο και ο λαός στις εκλογές του 1926 τον ανέδειξε δεύτερο κόμμα μέσα στην αντιβενιζελική παράταξη με 52 βουλευτές, όταν το Λαϊκό, το κόμμα του εκτελεσμένου Γούναρη (και των υπολοίπων πέντε) παρ όλη την συναισθηματική και πολιτική φόρτιση του αντιβενιζελικού κόσμου εξαιτίας της φυσικής εξοντώσεως της ηγεσίας του, έλαβε μόλις 60 έδρες. Όμως διέπραξε το μέγα πολιτικό σφάλμα, που δεν διέπραξε ο Παπάγος (λόγω Μαρκεζίνη βεβαίως) το 1952 και ο Τσίπρας το 2012, να μετάσχει δηλαδή σε κυβέρνηση συνεργασίας με τους βενιζελικούς και να αφήσει τον (άχρωμο και άοσμο) Τσαλδάρη μόνο του στην αντιβενιζελική αντιπολίτευση. Από κει και πέρα δεν έβρισκε στην κάλπη ούτε την ψήφο του, όπως καλιώρα ο (μέγας) Καρατζαφέρης ή η Φώφη από την άλλη μεριά. Το συμπέρασμα τούτο επιβεβαιώθηκε στις εκλογές του 1928 (έδρα 1 έναντι 19 του Λαϊκού), του 1932 (έδρες 4 έναντι 84 του Λαϊκού), του 1933 (έδρες 6 έναντι 118 του Λαϊκού), του 1935 (έδρες 5 έναντι 255 του Λαϊκού) και του 1936 (έδρες 7 έναντι 73 του Λαϊκού και 63 του Κονδύλη). Το μόνο που του έμεινε λοιπόν ήταν να γίνει η σταθερά χείρ της ανωτέρας σκέψεως (του Ουίλι).
    Τα υπόλοιπα γνωστά...

    ReplyDelete
    Replies
    1. ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ: αντί καλιώρα, καληώρα

      Delete
    2. Νόμιζα έγραφες "κωλάρα".

      Ζητώ ταπεινά συγγνώμη για την στρεβλή μου νόηση των λεγομένων σου.

      Delete
    3. Ο νηστικός κουλούρια ονειρεύεται

      Delete
    4. Ἡ λέξη αὐτὴ πρέπει νὰ ἁνακατευθυνθῆι σὰν ἔπαινος πρὸς τὴν φέρουσα τὸ περιεχόμενό της ἤ καὶ τἠν ταὐτιζόμενη μὲ αὐτὸ, Παλῃέ. Ἑκτὸς κι ἄν θὲς νὰ γράψω τἠν φέρουσα, τὸν φέροντα ἤ τὸ φέρον.

      Delete
    5. Για εμένα είναι η φέρουσα.

      Για κάποιους "άλλους" δεν ξέρω. Σαν τον Χατζηλουγκράνου.

      Delete
    6. Ρωμηέ είμαι υπερχορτάτος!

      Delete
  18. Και για να κατανοηθεί το κλίμα μέσα στο οποίον ο Μεταξάς στην ουσία εκέρδισε το 1926 την ηγεσία του αντιβενιζελικού κόσμου (όπως το 1974 ο Ανδρέας με 13% και 12 έδρες, έναντι 20% και 60 εδρών της Ενώσεως Κέντρου του Μαύρου) παραθέτω, από την «Καθηµερινή» της 1ης/11/1926 (έξι μέρες προ των εκλογών της 7ης Νοεμβρίου 1926), αποσπάσματα από το κύριο άρθρο του Γεωργίου Βλάχου, που απευθύνεται στον (νεκρό) ∆ηµήτριο Γούναρη:
    «...Έλα υψηλέ, τίµιε Άνθρωπε. Σύ του οποίου η ψυχή ήτον όλη γαλήνη, ο χαρακτήρ, όλος χρηστότης, έλα ανασήκωσε την πτωχήν πλάκα του τάφου σου, δώσε εις το καθηµαγµένον σώµα δυνάµεις, κρύψε τας νεκρωµένας πληγάς σου...».
    «...Εις το παλαιόν σου γραφείον µε τα απέριττα έπιπλα θα ανάψωµεν ενωρίς την θερµάστραν δια να καθήσης πάλιν πλησίον της και να θερµάνης την µαρτυρικήν σου Σκιάν.
    Θα στολίσωµεν πάλιν την είσοδον µε της αττικής ελαίας τον κλώνον, τον οποίον θα φέρουν τώρα οι αγαθοί χωρικοί.
    Κάτω θα συναχθή και πάλιν το πλήθος και θ’ ακουσθή η κραυγή της ζωής.
    Και θα κλείσωµεν πάλιν τας θύρας και τα παράθυρα και θα µείνωµεν µόνοι.
    Είνε η εσπέρα της Νίκης...Όλοι ήθελαν να σε φθάσουν, όλοι να θλίψουν την χείρα σου
    Μην την κρύπτεις.
    Και του Χριστού οι παλάµαι έχουν τους τύπους των ήλων...».
    «...Η Σκιά σου θα καταβή και πάλιν την κλίµακα και θα περάση βιαστική τους διπλούς στοίχους των κυπαρίσσων.
    Εκεί εις στην πλάκαν του τάφου σου, την οποίαν ανασήκωσεν η φωνή µας, θα µας εύρης όλους µεθαύριον.
    Μία εβδοµάς µας χωρίζει.
    Ανάµεινέ µας.
    Ανάµεινε να φέρωµεν µέχρι σου παρηγορήτριαν την Ελλάδαν...»

    ReplyDelete
  19. Αφού αρχίσαμε ας δούμε και την επιχειρηματολογία του Μεταξά μέσα από τις στήλες της «Πολιτείας» του Θεολόγου Νικολούδη ( υπουργού Παιδείας στην κυβέρνηση Ζαΐμη, που μετείχε το Κόμμα Ελευθεροφρόνων και μετέπειτα υφυπουργού Τύπου της 4ης Αυγούστου)
    Τρεις ήταν οι βασικές προτεραιότητες του μεταξικού κόμματος;
    «η αναστήλωσις της ιδέας της ιδιοκτησίας», η «βαθµιαία εφαρµογή στρατιωτικού συστήµατος προσοµοιάζοντος προς το Ελβετικόν τοιούτον» και η µέριµνα για τους πρόσφυγες. Το Κόµµα Ελευθεροφρόνων, για την εφηµερίδα, µπορεί να καταδείξει κάτι το διαφορετικό από τα υπόλοιπα κόµµατα: «...η περί τας προγραµµατικάς αρχάς σταθερότης και διαύγεια, υποβοηθούσα την αµφοτέρωθεν εµπιστοσύνην [µεταξύ αρχηγού και λαού], αναγκαίον γνώρισµα παντός ωργανωµένου κόµµατος, είναι και η προάγουσα και διατηρούσα την συνοχήν, την πειθαρχίαν και ευρωστίαν, επί ταις οποίαις σεµνύνεται το Κόµµα των Ελευθεροφρόνων, το διεκδικούν σήµερον την τιµήν να κυβερνήση την Ελλάδα και να την οδηγήση εκ της σηµερινής παντοειδούς αθλιότητος, της ισοδυναµούσης προς κρατικήν, πολιτικήν, οικονοµικήν και κοινωνικήν αναρχίαν, εις µίαν εσωτερικήν αιθριότητα, εις µίαν πολιτικήν ευρυθµίαν και οικονοµικήν αναγέννησιν...»
    «...Ο νέος κόσµος...των Ελευθεροφρόνων, ο αµέτοχος των σφαλµάτων του παρελθόντος, ο θυσιάσας πλειστάκις το κόµµα χάριν του γενικού συµφέροντος, και ο αναπετάσας την σηµαίαν της ηθικής αποκαταστάσεως και της κρατικής ανασυγκροτήσεως...» (αναφέρεται στην άρνηση του Μεταξά να υποστηρίξει την εκστρατεία στη Μικρά Ασία)
    «...εις τον αγώναν τούτον ο κόσµος, ο συντηρητικός, ο κόσµος της ησυχίας και της τάξεως, καλείται να προσφέρη την ενίσχυσίν του µε το κολοσιαίον όπλον, το οποίον διαθέτει. Την απάθειαν και την ψυχραιµίαν εις τα οικτρά µέσα και τας σατανικάς µεθόδους, τα οποία θέτει εις εφαρµογήν εν τη απελπισία του, ο παλαιός κόσµος της αποτυχίας και της παρακµής...»
    Στον «παλαιόν κόσµον» δεν περιλαµβάνονται µόνο οι βενιζελικοί, αλλά και το Λαϊκό Κόµµα, που μεταχειρίζεται λιβέλλους του τύπου «Όλος ο αντιβενιζελικός κόσµος θεωρεί τον στρατηγόν Μεταξάν ως Λύµην της Ιδεολογίας του και Τράγον αποδιοποµπαίον» («Πολιτεία» 30/10/1926)
    «Αυτοί είναι οι άνθρωποι της φαυλοκρατίας και αυταί αι µέθοδοί των» απαντά ο Μεταξάς
    Από την άλλη πλευρά ο βενιζελισµός εξακολουθεί να είναι ο βασικός αντίπαλος. «...Επιβιών απλώς εαυτού, προσπαθεί δια τεχνητών ενώσεων να συγκαλύψη τας βαθείας, οργανικάς του αντιθέσεις...και αδυναµίας οµιλών εξ ονόµατος του πρώην αρχηγού του και τούτου περαιώσαντος την πολιτικήν του ζωήν, και υποµιµνήσκων τα προ του 1914 κλέη του ο βενιζελισµός απλώς αυταπατάται, αυτονεκρολογείται, αυτοκηδεύεται...»
    Οι βενιζελικοί µιµούνται τους εαυτούς τους, προσπαθώντας να αναβιώσουν τις παλαιότερες ένδοξες εποχές, την στιγµή που ο αρχηγός τους βρίσκεται µακριά και η παράταξη έχει αφεθεί στα χέρια «παραφρόνων» όπως ο Πάγκαλος: «...υπήρξε κακός. Υπήρξεν επιβλαβής. Εθυσίασε την Ελλάδα και εθυσιάσθη επί του βωµού της εγωπάθειάς του, της αδηφαγίας του, της αντιδυναστικότητός του. Και από βαθµίδος εις βαθµίδα κατερχόµενος την κλίµακα του κακού επέπρωτο να λάβη το κτύπηµα της χάριτος εκ µέρους ενός παράφρονος και ενός αγύρτου (Πάγκαλος), όντινα όµως αυτός ο ίδιος – ο βενιζελισµός – είχε δηµιουργήση προσωπικότητα καταλύουσαν πολιτεύµατα και ηγουµένην στρατιών και δια τα αίσχη του οποίου παράφρονος φέρει όλας τας σχετικάς και συναφείς προς την προέλευσιν και τον τρόπον επικρατήσεως αυτού ευθύνες...»

    ReplyDelete
  20. Η διένεξις μεταξύ Βλάχου-Μεταξά ήτο οξυτάτη και (πολύ) παλαιοτέρα των εκλογών της 7ης Νοεμβρίου 1926. Και προκειμένου να κατανοήσουμε τι είχε να αντιπαλαίση ο Μεταξάς στις νικηφόρες για αυτόν εκλογές αυτές, έχει ενδιαφέρον (νομίζω) να παραθέσουμε το άρθρο του Γεωργίου Βλάχου (ουσιαστικού ιδεολογικού καθοδηγητή του αντιβενιζελικού κόσμου) εναντίον του Ιωάννου Μεταξά, που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της στις 25-8-1922 (με το ορθόδοξο ημερολόγιο) υπό τον χαρακτηριστικόν τίτλον:
    «Φύγε απ' εδώ άνθρωπε μ ι κ ρ έ»
    «Ένας κύριος εισέρχεται εις την σχολήν των ευελπίδων, τρέφεται εκεί και εκπαιδεύεται, όπως όλοι οι μαθηταί, δι' εξόδων σχεδόν του Κράτους. Γίνεται ανθυπολοχαγός, φορεί γαλόνια, του κάμουν σχήματα οι στρατιώται, παραμερίζουν οι πολίται όταν περνά, είναι αξιωματικός παίρνει μισθόν. Προάγεται. Σήμερον λοχαγός, αύριον ταγματάρχης, μεθαύριον συνταγματάρχης, έπειτα αντιστράτηγος. Και τα έτη αυτά πληρώνεται, είναι σεβαστός, είναι σπουδαίος. Το κράτος εις το οποίον εστοίχησε τόσα, γυρίζει τον βλέπει, τον καμαρώνει:
    - Ιδού ένας κύριος, τον οποίο ανέθρεψα, εμεγάλωσα, ετίμησα, επλήρωσα, δια να τον έχω την στιγμήν της ανάγκης. Οιασδήποτε ανάγκης αυτής την οποία κρίνω εγώ και υπέρ ης θυσιαστεί ασυζητητί αυτός. Διότι θυσιάζονται άλλοι: χωρικοί, εργάται, άνθρωποι του γραφείου, πολίται και πολίται μηδεμίαν πραγματικήν έχοντες προς εμέ υποχρέωσιν, όταν εγώ το ζητήσω.
    Αυτά σκέπτεται το Κράτος. Και η στιγμή έρχεται: Μία εκστρατεία. Το Κράτος καλεί δεξιά και αριστερά τους Έλληνας, παιδιά δεκαοκτώ ετών, αφίνουν τα θρανία, άνθρωποι οικογενειάρχαι κλείνουν το σπίτι, το μαγαζί, ζώνονται τις παλάσκες, τον γυλιόν, τα φυσέκια, αποχαιρετούν άλλοι με ενθουσιασμόν, άλλοι με δάκρυα και στενοχωρίαν, και τρέχουν εκεί που τους στέλνει το Κράτος. Που πηγαίνουν; Δεν ερωτούν! Τι θα γίνη, δεν ξεύρουν. Εμπρός παιδιά! Και πηγαίνουν εμπρός. Σκοτωθήτε παιδιά! Και σκοτώνονται. Και όλοι είναι παιδιά; Όχι. Είναι και άνθρωποι προ πολλού καταβάλοντες βαρύν τον φόρον των θυσιών προς την πατρίδα, άνθρωποι κουρασθέντες από τα πολεμικά, άνθρωποι ξένοι προς της νίκης τα αγαθά και προς της δόξης τα κέρδη. Εν τούτοις πηγαίνουν. Διότι έτσι είναι, διότι έτσι γίνεται. Διότι ο πολίτης δεν παζαρεύει με την Πατρίδα.

    ReplyDelete
  21. Τότε έρχεται και η σειρά του κ. Αντιστρατήγου:
    - Περάστε κ. Αντιστράτηγε. Σας χρειαζόμεθα. Αρχηγόν του στρατού. Αρχηγόν του Επιτελείου, αυτό ή εκείνο... λέγει πνιγμένον από την ανάγκην το Κράτος.
    - Δεν πάω, λέει ο κ. Αντιστράτηγος.
    - Διατί;
    - Διότι η εκστρατεία αυτή δεν μου αρέσει. Διότι θα αποβή ολεθρία, διότι τα πράγματα θα πάνε έτσι κι' έτσι...
    Και ο κ. Αντιστράτηγος προμαντεύει την καταστροφήν. Και το Κράτος; Το Κράτος το οποίον εφήρμοσε τον νόμον περί ληστείας δια να συλλάβει τους ανυποτάκτους, της υπαίθρου της χώρας, το οποίο εφάνη αμείλικτον όταν κανείς τσοπάνης, πατήρ τεσσάρων ή πέντε τέκνων, δεν προσήλθεν εν καιρώ, κουνεί το κεφάλι του, μετρά τα έξοδα και τους μισθούς που επλήρωσε, καμαρώνει τα γαλόνια και τους βαθμούς και τον αφίνει και φεύγει. Τότε εις την έξοδον τον συλλαμβάνει ένας δημοσιογράφος -ο δημοσιογράφος είναι εν ζωή και γράφει αυτήν τη στιγμήν- και του λέγει:
    - Κύριε Αντιστράτηγε, κάτι εκρυφάκουσα από την πόρτα: Θεωρείτε την εκστρατείαν καταστρεπτικήν; Έτσι την νομίζω και εγώ. Έρχεσθε εσείς με το κύρος σας και εγώ με την πένναν μου, να του ειπούμε εις τον κόσμον; Διότι είναι φοβερόν, να ξέρετε ότι θα επέλθη μία καταστροφή και ούτε να την καταστήσετε ίσως μικροτέραν, ούτε να επιχειρήτε να την σταματήσετε, εκ φόβου ότι θα χάσετε αγαθά της προφητείας.
    Αλλ' ο κ. Αντιστράτηγος θεωρεί τούτο καταστρεπτικό. Και σιωπά και πηγαίνει εις το Φάληρον και κλειδώνεται και περιμένει. Τι περιμένει; Περιμένει ως κόραξ την καταστροφήν, τον θάνατον, από τον οποίο πρόκειται να τραφεί η φιλοδοξία του. Κάτω εις τα πεδία των μαχών γίνονται λάθη. Ο Αντιστράτηγος τα γνωρίζει και σιωπά. Γίνονται επιχειρήσεις μέλλουσαι να φέρουν την προφητευθείσαν καταστροφήν. Ο κ. Αντιστράτηγος τας γνωρίζει και σιωπά.
    Και όταν η καταστροφή επήλθε, όταν κλαίουν όλα γύρω του, όταν ο οίκος της Ελλάδος επληρώθη από τραυματίας, νεκρούς, πρόσφυγας, δυστυχίαν, ο κ. Αντιστράτηγος φορεί το φράκο του και της κτυπά την θύραν:
    - Τι θέλετε;
    - Είμαι ο κ. Αντιστράτηγος. Θέλω να γίνω πρωθυπουργός. Έχω τα χαρτιά μου εν τάξη: "Τα έχω ειπή".
    Αλλ' η Ελλάς έχει εργασίαν, μαζεύει τα τέκνα της. Αν δεν είχε, θα έπαιρνε την σκούπαν και θα του έλεγε, εκεί εις την οδόν:
    - Φύγε απ' εδώ. Άνθρωπε μ ι κ ρ έ, που περίμενες να κατασκευάσεις πρωθυπουργικόν φράκον από τα ράκη. Φύγ' απ' εδώ α ν υ π ό τ α κ τ ε σ τ ρ α τ ι ώ τ α των αναγκών μου, αυτόκλητε κηδεμών της ατυχίας μου, τέκνον άχρηστον, άνθρωπε μηδέν.
    Αυτά θα έλεγε εις τον Αντιστράτηγον κ. Μεταξάν δακρυούσα η Ελλάς, αν έστρεφε ποτέ προς τον κ. Μεταξάν η Ελλάς τα βλέμματα.».

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δηλ. ὁ Βλάχος λέει ὅτι ὁ πολίτης ὄταν τὸν καλοῦν οἱ ξένες Δυνάμεις παύει νὰ εἶναι πολίτης καὶ γίνεται chair a\ canons (κρέας γιὰ τὰ κανόνια). Πῶς νὰ μὴν γίνουν τὰ Δεκεμβριανά;
      Νὰ σημειωθῆι ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς σημερινῆς Καθημερινῆς δὲν διαφέρει ἰδιαίτερα. Κάθε ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας αὑτῆς λέει ὅτι ἑφόσον ἔτσι ἀπεφάσισε ἡ Δημοκρατία, ἐργάτες χωρικοὶ καὶ στρατιωτικοὶ ὁφείλουν ὑπακοή. Μιλὰμε γιὰ καὶ γ... τὴς Δημοκρατίες.

      Delete
  22. Θὰ ἤθελα ἁφενὀς ὁ κος Ῥωμηὸς νὰ μᾶς δώσηι περισσότερες ἁκόμα λεπτομέρειες σχετικὰ μὲ ὁρισμένα πράγματα, ἁφετέρου κρίνω σκόπιμο να σκιαγαφήσω κάποιες ἱστορικὲς βάσεις ποὺ ἄν δὲν γίνουν δεκτὲς κάθε ἁγαλματίδιο συγκεκριμένης ἱστορίας ἁμέσως βουλιάζει στὸ βαθρο ἁπὸ κινούμενη ἄμμο.

    Ἡ Ἑλλὰς δημιουργεῖται μὲ τὸ ὄνομα αὑτὸ τὸ ξεχασμένο ἁπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς Ἕλληνες, ὄταν ἔλκεται ἁπὸ τὴν Δύση καὶ ἁρχίζει νὰ σχηματίζει κράτος. Τὸ πρῶτο πράγμα ποὺ θέλει ἕνα κράτος εἶναι στρατὸς τὸ δεύτερο ἀστυνομία τὀ τρίτο διοίκηση τὸ τέταρτο διανοούμενους τὸ πέμπτο - μόνον νομίζω - ναυτικὸ καὶ πάει λέγοντας. Ἡ ἱστορὶα αὐτοῦ τοῦ πράγματος ποὺ λέγεται Ἑλλὰς εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ στρατοῦ της. Οἱ ξένοι καὶ οἱ Τοῦρκοι καὶ οἱ πᾶντες γνωρίζουν ὅτι τὀ ἐκλογικὸ σύστημα, τὸ πολίτευμα, ἡ αἱσθητικὴ ποὺ ἀκολουθοῦν οἱ περιβολάρηδες στὸ κλάδεμα τῆς ἀχλαδιᾶς εἶναι πράγματα δευτερεύοντα.

    Ὁ ἔλεγχος τοῦ στρατοῦ ὄντας τὸ πᾶν διαπιστώνουμε ὅτι ὀ ἐθνικὸς Διχασμὸς ἁφορᾶι τὸνἔλεγχο τοῦ Στρατοῦ, καὶ ὅτι ἡ δικτατορία τοῦ Μεταξᾶ τὸν ἔλεγχο τοῦ στρατοῦ ἁφορᾷ. Γιὰ τὸν ἔλεγχο τοῦ στρατοῦ γίνονται τὰ γεγονότα τῆς Μ. Ἁνατολῆς, τὰ Δεκεμβριανά, Ὁ ἐμφύλιος, τὰ Ἱουλιανά, ἡ χοῦντσ καὶ πάει λέγοντας.

    Ὁ Μεταξᾶς πάνω ἂπόλα εἶναι ὁ εἰδικὸς ἐπὶ στρατιωτικῶν ζητημάτων στὀ ἁντιβενιζελικὸ στρατόπεδο. Τὀ μέγα ἑρώτημα εἶναι γιὰ μένα πῶς καὶ γιατὶ οἱ Ἄγγλοι ὑποστηρίζουν τὸν Γεώργιο καὶ τὸν Μεταξᾶ ἁφοῦ πρωτύτερα ὑποστήριζαν τὸν Βενιζέλο. Παρόμοιες ἁπορίες ἔχω τηρουμένων τῶν ἀναλογίων μὲ τὸν ἡγέτη τῆς Χ Γρίβα. Ὁ νο1 ὑποστηρικτὴς τοῦ Γεωργίου - τοῦ ἴδιου βασιλέως - στὴν κατεχόμενη ἙΛλάδα, ἄρα ὑποστηρικτὴς τῶν Ἄγγλων, τρόπον τινά, κατεβαίνει στὴν Κύπρο καὶ γίνεται ὁ ἐχθρός τους.

    Βεβαίως καὶ οἱ Ἅγγλοι ὑπόκεινται στὴν λαϊκὴ πίεση, καὶ στὶς ἑξελίξεις ἐν γένει, ἀλλὰ θὰ εἶχε ἐνδιαφέρον νὰ δοθῆι ἕνα σχῆμα γιὰ τὸ πῶς δροῦν οἱ Ἄγγλοι σὲ σχέση μὲ τὶς ἁντιμαχόμενες παρατάξεις σἐ ἕνα κράτος τὸ ὁποῖο προσπαθοῦν νὰ ἑλέγξουν. Ὁ Μεταξᾶς ἑν τέλει δὲν διαχωρίζεται ἁπὸ τὴν ἀγγλικὴ πολιτικὴ καὶ ὑπαρχουν μερικοὶ που λένε ὅτι ὁ τορπιλλισμὸς τῆς Ἕλλης γίνεται ἁπὸ Ἄγγλους σὰν προβοκάτσια.

    Τρόπον τινὰ ὁ Μεταξᾶς ἀπετυχε παταγωδῶς. Τὀ ΚΚΕ γιγάντωσε ἑν μέρει χάρη στὴν δίωξή του ἁπὸ τὸν Μεταξᾶ. Ἥθελε οὐδετερότητα καὶ δὲν τὴν κατάφερε. Ἑκεῖ που πέτυχε καὶ ἔχει πετύχηι μέχρι σήμερα εἶναι νομίζω στὀ πολιτιστικὸ πεδίο. Τρόπν τινὰ ἑπὶ Μεταξᾶ τέθηκαν οἱ βάσεις τοῦ πολιτιστικοῦ ἑκμοντερνισμοῦ ποὺ μέχρι σήμερα εἶναι τὀ σύνθημα ὅλων τὼν Ἑλλήνων ποὺ πιάνουν νὰ φτιάξουν κάτι στὸν χῶρο τῆς αἰσθητικῆς.

    ReplyDelete
    Replies
    1. "Τὀ μέγα ἑρώτημα" γιὰ σένα αγαπητέ Κωσταντή μπορεί να "εἶναι πῶς καὶ γιατὶ οἱ Ἄγγλοι ὑποστηρίζουν τὸν Γεώργιο καὶ τὸν Μεταξᾶ ἁφοῦ πρωτύτερα ὑποστήριζαν τὸν Βενιζέλο."
      Το ερώτημα για μένα όμως είναι, εν ποία εξουσία και από αντλούντες ηθική ή πολιτική ή οποιαδήποτε νομιμοποίηση ή δικαίωμα, οι Άγγλοι μπορούν να υποστηρίζουν τον έναν ή τον άλλον; Ποιός νομιμοποιεί την συμπεριφορά αυτή των Άγγλων αλλά όχι μόνον των Άγγλων; Ποιός και γιατί την αποδέχεται ως φυσικόν νόμον; Ποιοί και γιατί την επιζητούν και την επαιτούν (πολλάκις με γλειώδη τρόπο); Ποιοί και γιατί την θεωρούν αυτήν την υποστήριξη ευλογία; Ποιοί και γιατί αναγνωρίζουν στους Εγγλέζους (και όχι μόνο στους Εγλέζους, αλλά και στους Αμερικανούς ή στους Αλαμανούς ή στους Φράγκους ή στους Ρώσσους ή στους Ισραηλινούς) πολιτική ή πνευματική ή άλλη υπεροχή-πρωτείο και (δήθεν) φυσικό δικαίωμα, να ανακατεύονται στις δουλειές μας και να διαιτητεύουν ως ανώτερες αυθεντίες στις διαφορές μας; Να καθορίζουν ποιά θα είναι η πολιτική μας. Πως θα δουλεύουν τα δικαστήριά μας. Τι θα λένε οι νόμοι μας. Πως θα μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Πως θα ντυθούμε ή πως θα γδυθούμε. Πως θα γαμήσουμε ή πως θα γαμηθούμε. Πως θα προφέρουμε την (μια) γλώσσα μας. Πως θα τραγουδίσουμε. Πως θα χορέψουμε. Πως θα μεθύσουμε. Πως και τι θα φάμε.
      Και γιατί μπορούν αυτοί να ανακατεύονται και δεν μπορούν οι (λεγόμενοι δια Κεμαλικού διατάγματος) Τούρκοι ή οι Αλβανοί ή οι Βούλγαροι ή οι Πουγουδουμουνίτες ή οι Κινέζοι ή οι Ινδοί ή οι Ιάπωνες;
      Και τέλος γιατί να μπορεί ο κάθε Φρίτς να έχει λόγον και μάλιστα βαρύνοντα και να μην μπορώ εγώ, αλλά να πρέπει να βγάλω και το σκασμό και να αποδεχθώ και ολοκληρωτικό καθεστώς από πάνω, που θα μου το βουλώσει το στόμα μια και καλή;

      Delete
    2. Ε,τώρα είναι σαν ρωτάς φίλε Ρωμηέ :Γιατι να είμαστε προτεκτοράτο ;
      Ελα ντε ;

      Delete
    3. Eἶναι θρησκευτικὸ τὸ θέμα. Ἁρχή. Ἁπὸ τὸ ποῦ ξεκινᾶτε πολυτονικὸ μὴν γράφετε σὲ μονοτονικὸ ἤ ἄλλο, καθυστερῆστε καὶ γράφτρ πολυτονικά. Ἅν ἔχεις ἐμπιστοσύνη ΔΕΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ.

      Delete
  23. (συνέχεια περὶ Βλάχου) αὐτὰ τὰ βρωμερὰ ῥεμάλια, ποὺ διὰ τῆς ἐννοίας τῆς Πατρίδος ἑννοοῦν τὸ δικαίωμα ζωῆς καὶ θανάτου ποὺ ἔχουν οἱ πλούσιοι πάνω στοὺς φτωχοὺς ἁξίζουν, μὲ βάση τὸ δικό τους ἡθικὸ σύστημα, τὸ ἐκτελεστικὸ ἁπόσπασμα. Τοὐλάχιστον οἱ θεοκρατούμενοι πρόγονοί τους ἔκαναν ἕνα ὁλόκληρο θέατρο προκειμένου νὰ δείξουν ὅτι ὁ ἁναγκαῖος φόνος εἶναι θεάρεστος, βλ. τὴν σχετικὴ μελέτη τοῦ Αϊζενστάιν στὸν Ἱβὰν τὸν Τρομερό.

    Ὁ Μεταξᾶς θὰ ἦταν λαϊκὸς ἡγέτης στὸν βαθμὸ ποὺ θὰ ἁντιπροσώπευε μιὰν ἀντίδραση ἤ ἐκδίκηση τῶν φτωχῶν ἔναντι τῆς ἡθικῆς προβοκάτσιας καὶ τῆς ὡμῆς βίας ποὺ ἁσκεῖ τὀ ἁπόβρασμα, τὸ κατακάθι ἐκεῖνο τῆς ἱστορίας ποὺ λέγεται ἁστικὴ τάξη καὶ ποὺ εἶναι ἐκείνη ὁ νονὸς ὁ μοναδικὸς τῆς λέξεως Πατρὶς μὲ τὸ σημερινό της περιεχόμενο.

    Νὰ σημειωθῆι ὅτι ἡ ἄποψη τοῦ Βασίλη τοῦ Κρεμμυδᾶ γιὰ τὸ 21 ποὺ εἶναι ἁπλὴ μαρξιστική - ἡ ἑλληνικὴ ἀστικὴ ἐπανάσταση εἶναι προϊόν τοῦ ἑλληνικοῦ καπιταλισμοῦ, ὅπως ἡ γαλλικὴ τοῦ γαλλικοῦ κ.λπ. δὲν ἔχει γίνει νομίζω δεκτὴ κἄν ἁπὸ τὸ ΚΚΕ. Διότι τὸ δηλητήριο τοῦ ἑθνικισμοῦ τὸπ ῥουφᾶμε ἁπὸ τὸ στῆθος τῆς μάνας μας ποὺ πίνει καὶ ἡ ἴδιο γάλα σκόνη ΠΑΤΡΙΣ.

    Ὅσο γιὰ τὴν ἁπόπειρα ἄλλων ἱδεολογιῶν πέραν τῆς ἁστικῆς νὰ οἱκειοποιηθοῦν τὸ σύνθημα Πατρίς εἴδαμε τὰ ἁποτελέσματά της τὴν δεκαετία τοῦ 40. Ὁ ἐθνικισμὸς τὶς κατέστρεψε ὁλοσχερῶς, στὸν βαθμὸ βέβαια ποὺ πράγματι ἦταν αὑτονομημένες ἁπὸ τὸν ἀστισμό, πράγμα ποὺ χωράει συζήτηση.

    ReplyDelete
  24. Το άρθρο του Βλάχου εναντίον Μεταξά είναι βλακώδες ή παραπλανητικό.Βλακώδες ,εάν ο Βλάχος αδυνατούσε να ερμηνεύση τα γεγονότα.Παραπλανητικό,εάν εγνώριζε την αλήθεια αλλά για πολιτικούς λόγους την απέκρυπτε.
    Ποια ήτο η αλήθεια ;Ότι ο Ελληνικός στρατός έπρεπε να χρησιμοποιηθεί δια τα συμφέροντα της ΑΝΤΑΝΤ και κατόπιν ν'αποχωρήσει εκ Μικράς Ασίας.Η ''Μεγάλη Ελλάς'' ήτο εξ'αρχής μία απάτη.
    Αυτό το εγνώριζε ο Μεταξάς.
    Εις την Σμύρνη Ο υπό του Βενιζέλου τοποθετηθείς Αρμοστής Αριστείδης Στεργιάδης (γνωρίζει ο κ.Κιτσίκης)ουδέποτε επίστεψεν εις την παραμονήν των Ελλήνων εκεί.
    Εγνώριζε ότι συντόμως θα έπρεπε η Μικρασία να εγκαταλειφθεί και επροετοιμάζετο δια μίαν οργανωμένη και όχι άτακτη αποχώρηση.
    Ολοι το εγνώριζον εκτος του αφελούς λαου που άφησε τα κόκκαλα του στα πεδία των μαχών,κάνοντας τη δουλειά των Αγγλων που χωρις έξοδα και χωρίς απώλειες στρατιωτών(No men -no money) ,επέτυχαν το ποθητόν δι αυτούς αποτέλεσμα εις την Κεμαλικήν πλέον Τουρκία.
    Βλάξ ή ''πονηρός ο Βλάχος'' ;;;;

    ReplyDelete
  25. Πρέπει νὰ καταλάβετε ὅτι ὁ ἀστὸς εἶναι τὸ μεγαλύτερο γουροῦνι τῆς ἱστορίας καὶ ὅτι οἱ φόνοι τοῦ Μάο, τοῦ Στάλιν καὶ τοῦ Χίτλερ μαζί, βάλτε ἄν θέλετε Φράνκο, Πινοσέτ, Πὸλ Πότ καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλετε ἱσοδυναμοῦν μὲ τὸ σπάσιμο μιᾶς ψείρας μπροστὰ στὴν ἐγκληματικὴ φύση τοῦ ἁστοῦ. Ἁστὸς δὲν εἶναι ὁ κάτοικος τῶν πόλεων. Ὁ ἀστὸς εἶναι ἕνα ψυχικὸ κάθαρμα ποὺ ζεῖ καταγγέλλοντας στὴν ἐκτελεστική ἑξουσία τὸν φτωχὸ ἑπειδὴ τόλμησε νὰ διαμαρτυρηθῆι. Ἕνας ἁπὸ τοὺς ἁδελφούς Γκονκοὺρ ἔγραψε στὸ ἡμερολόγιό του ὅτι κάθε φορὰ ποὺ ἄκουγε τὸν ἦχο τῆς χαριστικῆς βολὴς ἁπὸ τὶς ἑκτελέσεις τῶν κομμουνάρων τὸ 1871 ἔνιωθε ἁνακούφιση.

    Γι αὐτὸ καὶ ἡ μεγαλύτερη δοκιμασἰα γιὰ ἕναν Χριστιανὸ εἶναι νὰ ἁγαπησηι τὸν ἀστό. Εἶναι σὰν τὸ φιλὶ ποὺ ἀνταπέδωσε ὁ Ἱησοῦς στὸν Ἱοῦδα. Γιὰ τὸν Ἱησοῦ ἡ ψείρα εἶχε ψυχή.

    ReplyDelete
  26. Υγ. Πάω νὰ βγάλω τὸ ἉΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ πληκτρολόγιο μὲ τὴν ΑΓΓΛΙΚΗ γλῶσσα καὶ νἀ ἁφήσω τὸ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟ πληκτρολόγιο με τὴν ΕΛΛΗΝΙΚΗ γλῶσσα μόνο, καὶ τὸ μηχάνημα τοῦ Σατανᾶ μοῦ λέει ὅτι δὲν γίνεται, ἑνῶι τὸ ΕΛΛΗΝΙΚΟ πληκτρολόγιο μπορῶ νὰ τὸ σβήσω. Ἅμα σᾶς λέω ἐγὼ γιὰ τοὺς Ἁγγλοσάξωνες.... ἡ δὲ ἐπιμονὴ τοῦ Καθηγητῆ Δημήτρη Κιτσίκη γιὰ τὴν διατήρηση τοῦ πολυτονικοῦ καὶ τῆς ἀρχῆς ἅμα μοῦ μονοτονίσετε τὸ κείμενο δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ δημοσιεύσετε, εἶναι πολὺ σοβαρὴ πρόταση. Γιατί; Γιατὶ ἀκυρώνει μιὰ παράξενη μέθοδο νὰ θεωρεῖται τὸ ἐπίκτητο φυσικό. Τὀ μονοτονικὸ εἶναι ὅσο ἐπίκτητο εἶναι ἕνα φιλὶ ἐπὶ σκηνῆς μεταξὺ ἑνὸς γκέυ μαύρου ἠθοποιοῦ καὶ μιᾶς ξανθιᾶς ἐνώπιον ἑνὸς ἁποχαυνωμένου κοινοῦ ποὺ παρακολουθεῖ νὰ τοῦ σερβίρουν τὴν προπαγάνδα τῆς δουλείας ἑπὶ σκηνῆς σὲ ἕνα ἑπαρχιακὸ θέατρο. Πῶς ὑποδουλώνεις ἕναν λαό ; Τοῦ ἐμφυτεύεις ἕναν μηχανισμὸ ποὺ κάθε δευτερόλεπτο προσπερνᾷ μιὰ λεπτομέρεια ποὺ ποτὲ δὲν τὴν ξεχνάει. Αὑτὴ ἡ λεπτομέρεια εἶναι ἡ μόνη διέξοδος ἁπὸ τὴν Κόλαση καὶ ὁδηγεῖ στὸν Παράδεισο.

    ReplyDelete
  27. Πολὺ εὔστοχο Κωσταντῆ τὸ παραπάνω σχόλιό σου γιὰ τὸ πολυτονικό. Ἀλλὰ ὁ Ἕλλην εἶναι πρωτίστως τεμπέλης καὶ ὁ λόγος του γεμάτος "θά". Βιάζεται νὰ τελειώσῃ ἐπειδὴ λέγει, πιάνει στὸ ἀέρα τὸ νόημα τῶν πάντων. Δὲν βάζει τὸν πισινό του στὴν καρέκλα γιὰ πολὺ χρονικὸ διάστημα. Προσθέτει πὼς καὶ ὁ Σωκράτης δὲν ἔγραψε συνεπῶς γιατὶ νὰ κάθομαι καὶ ἐγὼ νὰ γράφω. Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το ίδιο είμαι και εγώ το παραδέχομαι.

      Delete
  28. Ὑπεύθυνοι γιὰ τὰ Δεκεμβριανὰ ἦταν ὑποπτεύομαι οἱ βενιζελογενεῖς κατὰ βάσιν πολιτικοὶ ποὺ στὸν Τσῶρτσιλ ἔλεγαν πὼς θὰ συνεργαστοῦν μὲ τὸν Βασιληᾶ προκειμένου νὰ μὴν ἑπικρατήσουν οἱ Κομμουνισταὶ καὶ στοὺς κομμουνιστὲς ὅτι θὰ συνεργαστοῦν μαζί τους προκειμένου νὰ μὴν ἑπιστρέψηι ὁ Βασιληᾶς. Νίκησε ὁ Τσῶρτσιλ διότι ποτὲ δὲν τοῦς ἑμπιστεύτηκε.


    Αὐτοὶ εἶναι ὁ Νεοέλλην. Κρύβει μέσα στὸν ἑγκέφαλό του ἕνα τεράστιο ἁπόθεμα βυζαντινογενοῦς ῥαδιουργίας καὶ ἁκόμα πιὸ πίσω ἕνα ἄλυτο δίλημμα μεταξὺ χριστιανισμοῦ καὶ ἑκκλησιαστικῶς ἑπιχρισμένου καὶ κλαπέντος καὶ βερνικωμένου μαφιοζηλικίου. Δἐν ἔχει ἁρχές, ἤ μᾶλλον καλύτερα δὲν ψάχνει νὰ τὶς βρῆι. Δἐν εἶναι τεμπέλης, ἁλλὰ δειλὸς στὸ νὰ ὑπερασπιστῆι τὴν τεμπελιά του, γι αὐτὸ καὶ συνήθως βγάζει τὸ ψωμί του σὰν καταδότης. Πάρτε τὴν Καθημερινή. Τί κάνει, ὅπως καὶ τότε, καρφώνει τοὺς Ἕλληνες στοὺς Γερμανοὺς ὅτι δὲν δουλεύουν καὶ στοὺς Ἁμερικάνους τοῦς λέει ἑλάτε, κάντε ὅ,τι κάνετε, σκουπιστῆτε, ξαναελάτε. Στὴν ῥίζα τοῦ προβλήματος βρίσκεται μιὰ ἄγνοια τῆς Ὁρθοδοξίας ποὺ πολὺ φοβᾶμαι ὅτι κάποιες φορὲς καλλιεργεῖται ἁπὸ τὸν Ἑλλαδικὸ κλῆρο, μακάρι νὰ κάνω λάθος. Ἡ ὁρθοδοξία εἶναι ἡ διέξοδος τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ ις σχέσεις ἁνταμοιβῆς καὶ ἁνταλλαγῆς. Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι περιπτερᾶς ἤ μᾶλλον ὁ περιπτερᾶς εἶναι Θεός. Σοῦ δίνει τὸν Ῥιζοσπάστη τυλιγμένο μέσα στὴν Καθημερινὴ τὴν ὥρα ποὺ διαβάζεις τί ἔκανε ἡ Μόνικα Κοκαΐνογλου στὸ κότερο τοῦ Βαρδινογιάννη χτές καὶ πότε θὰ φέρουν οἱ ἐξωγήινοι τὴν εἱκόνα τῆς Παναγίας ἁπὸ τὸ Ἅλφα τοῦ Κεντaύρου.

    Ὁ Νεοέλλην ἔχει βάληι ἕνα στοίχημα μὲ τὸν Θεὸ χωρίς νὰ ἔχει ῥωτήσηι τὸν τελευταῖο ἄν τὸ δέχεται.

    ReplyDelete
  29. Σταχυολογώ από τις πιό πρόσφατες αναρτήσεις και σχόλια:
    "Στὸ Facebook, στὴν ὁμάδα τῶν πολυτονιστῶν ἐμφανίζονται κάτι τύποι ποὺ ὑποτίθεται πὼς ἀνήκουν στὸ γένος τῶν Ἑλλήνων καὶ συνεπῶς πρέπει νὰ εἶναι ἔξυπνοι, οἱ ὁποῖοι δηλώνουν ὅτι θέλουν κα γράψουν πολυτονικά ἀλλὰ πνίγονται σὲ ἕνα ποτήρι νερό. Μὲ τέτοι λαὸ δὲν θὰ ξεπεράσουμε τὴν Ἀφρική."
    "Ἄν καὶ τὸ τρολάρισμα εἶναι διεθνὲς φαινόμενο, στὴν Ἑλλάδα ἐνισχύεται ἀπὸ τὸν παρασιτισμὸ τοῦ σημερινοῦ Ἕλληνος ὁ ὁποῖος (πολλοὶ ἐξ αὐτῶν) ἔχει καταπέσει στὰ ἔσχατα τῆς ἀνυποληψίας."
    "Ἀλλὰ ὁ Ἕλλην εἶναι πρωτίστως τεμπέλης καὶ ὁ λόγος του γεμάτος "θά". Βιάζεται νὰ τελειώσῃ ἐπειδὴ λέγει, πιάνει στὸ ἀέρα τὸ νόημα τῶν πάντων. Δὲν βάζει τὸν πισινό του στὴν καρέκλα γιὰ πολὺ χρονικὸ διάστημα. Προσθέτει πὼς καὶ ὁ Σωκράτης δὲν ἔγραψε συνεπῶς γιατὶ νὰ κάθομαι καὶ ἐγὼ νὰ γράφω. Δημήτρης Κιτσίκης"

    Δεν ταιριάζουν στην πνευματική και ιστορική προσφορά σας και στο ύψος, που σας έχει τοποθετήσει το έργο σας, ως διδάσκαλον του Γένους (διότι μετά αυτών σας συναριθμούμε εμείς οι Ρωμηοί) αυτές οι αυθαίρετες και αστήρικτες γενικεύσεις. Εκτός και φιλοδοξείτε να κατέλθετε από το βάθρο που, το έργο σας και το Γένος μας, σας έχουν τοποθετήσει και να μεταβληθείτε εις "ΓΑΒ" των μελανωρνίθων. Βέβαια είναι δικαίωμά σας. Εμείς οφείλουμε, μεθ΄ όλου του υιικού σεβασμού μας προς το πρόσωπόν σας και το έργο σας, απλώς να σας το επισημάνουμε. Όπως επίσης να σας θυμίσουμε την απάντησιν, που έδωσε ένας άλλος διδάσκαλος του Γένους, ο Ευγένιος Βούλγαρης, όταν εκλήθη να κάμει κάτι ανάλογον:
    "Μη μου καταισχύνης το γήρας"

    ReplyDelete
  30. Αν υπάρχουν αδαείς και ασύνετοι, που λέγουν διάφορες ασυναρτησίες δεν υπάρχουν μόνον στο γένος μας. Μάλιστα δε, αν συγκριθεί η τωρινή γενική πνευματική κατάπτωσις του γένους μας, δεν διαφέρει από την γενική κατάσταση άλλων δήθεν πεφωτισμένων ή εξελιγμένων γενών της αλλοδαπής. Εμείς (οι Ρωμηοί) διαπιστώνουμε κατάπτωσιν, επειδή βλέπουμε ότι το τωρινό πνευματικό επίπεδο του γένους μας, υστερεί αν συγκριθεί με τη σύνολη πνευματικότητά του, επειδή η πνευματική ανάπτυξις του γένους μας ευρίσκεται χιλιετίες μπροστά από τη πνευματική, πολιτική και οικονομική κατάσταση των εξελιγμένων και πεπολιτισμένων γενών της Αουρώπας και της Αμέρικας.

    Δεν καταπίνεται αγαπητέ μας ιστοδεσπότη, ο Τζαστίν Τριντώ ενώ μετέχει και φωτογραφίζεται σε γκέϊ παρέϊντ να είναι μεγάλος πρωθυπουργός και ο γραικόφραγκος πολιτικός που συμετέχει στο αντίστοιχο μασκαριλίκι των Αθηνών ή της Θεσσαλονίκης να είναι σκουλίκι.

    Ούτε μπορεί να θέλουμε να οδηγήσουμε το γένος μας στο ύψος εκείνο των γενών, που πιστεύουν ακραδάντως και το διαδηλώνουν στεντωρείως, ότι ο κάποιος δεν κάνει για αρχηγός τους επειδή η νόμιμη σύζυγός του επαραπονείτο δημοσίως, ότι δεν ικανοποιούσε την αχόρταγον λαγνεία της. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις αρχηγός αυτού του γένους έπρεπε να είχε γίνει ο ... μακαρίτης ο Ντόντις.

    Αν συγκριθεί η γενική πνευματική και οικονομική κατάσταση ολοκλήρου του γένους μας, που εβρίσκεται στα τέσσαρα σημεία του ορίζοντος ένεκα, που ο λύκος αρπάζει και σκορπίζει τα πρόβατα, με τα πεπολιτισμένα έθνη, μάλλον σε καλύτερη κατάσταση βρίσκεται το γένος μας, όπως αποδεικνύει η διασπορά και καταδεικνύει η αντοχή στην εσωτερική κατοχή διακοσίων ετών.

    'Ολα αυτά τα προηγμένα γένη τα γνωρίζουμε πολύ καλά πλέον, τα βλέπουμε κάθε καλοκαίρι, να ξεδιπλώνουν τον πολιτισμό τους και να αποβάλλουν την ανωτερότητά τους μπροστά τα μάτια μας.

    ReplyDelete
  31. Όλα τα στοιχεία των διεθνών (δυτικών) οργανισμών αποδεικνύουν ότι οι Έλληνες στην Γραικία είναι από τους πιό σκληρά εργαζόμενους όλου του αναπτυγμένου (δήθεν) κόσμου.

    Και μάλιστα οι μαθητές, που έχουν την ατυχία να κατακρεουργούνται από το γραικοφραγκικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι, μετά τους Ιάπωνες μαθητές, οι πιό σκληρά εργαζόμενοι μαθητές της υφηλίου. Οι μαθητές στην Γραικία του Γυμνασίου πχ, εργάζονται τουλάχιστον 10 ώρες την ημέρα (σχολείο και φροντιστήρια), χωρίς να υπολογίζω τον χρόνο, που δαπανούν για την προετοιμασία τους για το σχολείο και το φροντιστήριο.
    Την ώρα που οι μπολσεβίκοι, στην πλειοψηφία τους σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ΟΛΜΕ καθηγητές τους (με τους οποίους πιστεύετε ότι θα δημιουργήσετε το λαμπρό νασιοναλομπολσεβικικό μέλλον), εργάζονται τρείς με πέντε ώρες την εβδομάδα, επί εννιά μήνες το χρόνο και πληρώνονται επί δεκατέσσερεις και έχουν και παράπονα από πάνω και κάθε τρεις και λίγο, για ψύλλου πήδημα, κατεβαίνουν σε κινητοποιήσεις και έτσι γλυτώνουν οι μαθητές τουλάχιστον ένα μήνα βασανιστηρίων κάθε χρόνο.

    Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι μπολσεβίκοι (καθηγητές) είναι οι τεμπέληδες.

    Για να μην παραθέσω στοιχεία και για το άλλο συστατικό, τους νασιοναλιστές στρατιωτικούς και των σωμάτων ασφαλείας (για τους οποίους εύχεται ενθέρμως ο Θεσσαλονίκης Άνθιμος) και για την εργατικότητα και την αποδοτικότητά τους.

    Άλλωστε τα πράγματα βοούν από μόνα τους, τα σύνορα είναι ασφαλισμένα, η δημόσια τάξις και ευνομία απαρασάλευτος, η ζωή, η τιμή και η περιουσία πλήρως ασφαλισμένες (σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες ή εταιρείες σεκιούρικι ή σε μεμονομένα υπεργενικόφρονα βουβαλόπαιδα) και ο Κεμαλικός στρατός βρίσκεται καθηλωμένος στην Μερσίνη.

    Η διαφορά είναι ότι οι Ιάπωνες μαθητές μπορεί να στριμώχνονται, αλλά διδάσκονται.

    Εδώ οι μαθητές εξοντώνονται φυσικά και πνευματικά προκειμένου να παπαγαλίσουν την πρώτη και την τελευταία πορδή, που θα εξαπολύσει ο κάθε περιπατών και περδόμενος εξελιγμένος.

    Και είναι πολύ τραβηγμένο οι απόφοιτοι αυτοί του γραικοφραγκικού εκπαιδευτικού συστήματος και των γραικοφραγκικών πανεπιστημίων να είναι γραικύλοι στη Γραικία και μόλις περνούν τα σύνορα να προσλαμβάνονται αμέσως και να αμείβονται αδρώς από τις δημόσιες υπηρεσίες των Αλαμανών, των Εγγλέζων και των άλλων προηγμένων και εξελιγμένων.

    Δεν γίνεται για τα προηγμένα γένη της Δύσεως τα παραδείγματα αυτά να είναι ασήμαντες εξαιρέσεις και για το γένος μας να είναι ο κανόνας.

    Και δεν είναι κάποιος Έλλην ή Ρωμηός επειδή βάζει δασείες, ψιλές, περισπωμένες, οξείες, βαρείες και υπογεγραμμένες, όπως αποδεικνύει ο γραικοφραγκισμός που αποπνέουν τα σχόλια αυτού που επαινείτε.

    Και αυτά ακόμα τα σημεία της στίξεως, τα εδημιούργησαν οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι, οι οποίοι ήταν περισσότερο ελληνίζοντες Εβραίοι και όχι μόνον, παρά Έλληνες το γένος και σκοπούσαν να εξελληνίσουν τους λαούς της Ανατολής και όχι να φραγκέψουν τους Έλληνες (κατά Πλήθωνα) και τους Ρωμηούς (κατά Σχολάριον). Τα σημεία στίξεως δεν εδημιουργήθησαν για να μεταβάλουν την οικουμένη σε ... Βανδέα.

    Ούτε το Κυριλλικό αλφάβητο εδημιουργήθη για να μεταβάλει τους Έλληνες σε ανδράποδα του Ιβάν του Τρομερού, αλλά τους βαρβάρους Ρώς σε συμμετόχους «Τῌ ἐλευθερίᾳ, ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε».

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μαζί σου Ρωμηέ ! Συμφωνώ απόλυτα.

      Κωνσταντή σου το είχα υπενθυμίσει κάποτε όμως συνεχίζεις να το ξεχνάς:Δέν υπάρχει εργατική τάξη στην Ελλάδα.
      Ο Ελληνας είναι λίγο εργάτης,λίγο εισοδηματίας,λίγο αγρότης,λίγο εμπορος ,λίγο .....ταυτοχρόνως και γι' αυτό δεν μπορεί καμμιά πολιτική θεωρία να εξηγήσει ή να προβλέψει τις πολιτικές του αποφάσεις και ενέργειες.
      Το ίδιο πρόσωπο είναι και αφεντικό και δούλος.Αντε βγάλε άκρη αν μπορείς.
      Τι να σου κάνει το έρμο ΚΚΕ μέσα σε τέτοιο τρελλάδικο.

      Βεροιεύς

      Delete
    2. Βεροιά μου με το σχόλιό σου αυτό, δηλαδή ότι δεν υπάρχει στη Γραικία εργατική τάξη, όπως υπάρχει στην Ουρώπα ή στην Αμέρικα και το ότι καμμία (δυτική) πολιτική θεωρεία δεν μπορεί να εξηγήσει ή να προβλέψει την οικονομική συμπεριφορά των Ρωμηών, έχεις χτυπήσει φλέβα. Αυτό που λες ότι συμβαίνει στην Γραικία συμβαίνει και παντού όπου υπάρχουν Ρωμηοί. Πιστεύω θα μας δοθεί αφορμή από κάποια νεώτερη ανάρτηση ή σχόλιο και θα το συζητήσουμε εκτενέστερα το θέμα αυτό, γιατί είναι βαθύ και πολύ ενδιαφέρον. Οψόμεθα...

      Delete
    3. Tεράστιο ψέμα, τεράστιο!!!!! Πῶ πῶ... ἐργατικὴ τάξη νορμὰλ ὑπῆρχε μέχρι τὴν καταστροφὴ τῆς βιομηχανίας τὸ 80 καὶ ἔκτοτε ὅλη ἡ Ἑλλάδα εἴμαστε ἐργάτες στὴν βιομηχανία τουρισμοῦ ὁ ΖΟΡΜΠΑΣ. Δουλεύουμε καὶ στὸν ὕπνο μας τζάμπα γιὰ νὰ μᾶς γ... οἱ Ἁμερικάνοι καὶ τοῦς λέμε καὶ εὐχαριστῶ. Ὁπότε σύμφωνοι δὲν ὑπάρχει ἐργατικὴ τάξη, μόνο δοῦλοι.

      Delete
  32. Τοῦ ἐρωτήματος ποὺ ἔθεσε παραπάνω ὁ κος Ῥωμηὀς συνέχεια ἁνταποκρίσεως. Τὀ κόλπο τοῦ ἀστισμοῦ, κόλπο πατάτα λεγόμενο, ἔγκειται στὴν αὑτοκατανίκηση τῶν ἁνθρωπίνων συναισθημάτων χάριν τοῦ ταξικοῦ συμφέροντος. Ὑπάρχει σὲ τὰ μᾶς ἕνα ἁντίστοιχο κόλπο, ἄς τὸ ποῦμε κόλπο Λογοθέτη, ποὺ εἶναι πολὺ πιὸ ὕπουλο. Ἑκεῖ ἡ αύτοκατανίκηση τῶν ἀνθρωπίνων συναισθημάτων ἀποκτᾷ μεταφυσικὴ χροιὰ καὶ ὁ ἐγκληματίας θεωρεῖ ὅτι ἔχει Θεῖο κάλεσμα νὰ σφάξηι τὸν συνάνθρωπό του χάριν τῆς σωτηρίας τῆς κραταιᾶς βασιλείας. Αὐτὸ τὸ κόλπο Λογοθέτη τὸ μελετᾶ στοὺς Ῥώσσους ὁ Αϊζενστάιν στὸν Ἱβάν του καὶ αὐτοὶ τὸ πῆραν ἁπὸ μᾶς, ἡ μισὴ ταινία ἡ διπλὴ εἶναι βυζαντινὲς τελετουργίες. Οἱ δικοί μας φέρανε καὶ φέρνουνε τοὺς Τσῶρτσιλ καὶ τοὺς Βὰν Φλῆτ μἐσα στὸ σπίτι. Καὶ τὰ δύο κόλπα ἁντιμετωπίζονται μὲ καθαρὴ καρδιὰ καὶ Θεία Πρόνοια. Τὀ δεύτερο ὅμως θέλει πολλὴ ὑπομονὴ διότι προέρχεται ἁπὸ δικό μας ἄνθρωπο ποὺ πῆρε τὸ δικαίωμα νὰ θυσιάσηι τὴν μανούλα του χάριν τῆς ἐρωμένης του ἤ τὸ ἀνάποδο. Ἡ οἰκογενιακὴ βία εἶναι ἡ χειρότερη μορφὴ βίας.

    ReplyDelete
  33. Οἱ Ἕλληνες χωρίζονται σὲ δύο φυλές. Τοὺς πρώτους Χριστιανοὺς ποὺ βλέπουν τὸν κόσμο μὲ τὰ μάτια τοῦ παιδιοῦ. Καὶ τοὺς Βυζαντινούς, ποὺ βλέπουν τὸν κόσμο σὰν μιὰ Οὐράνια Ἱεραρχία, τῆς ὁποίας προΐσταται ὁ Παντοκράτωρ σὰν Κριτὴς καὶ ὄχι σὰν Ἅνθρωπος. Εἶναι τρόπον τινὰ ἀδήλως μονοφυσίτες. Ὅλη τους τὴν ζωὴ τὴν περνᾶνε μὲ τὸ νὰ προσπαθοῦν νὰ καταλάβουν μιὰ θέση στὴν Οὐράνια Ἱεραρχία παραγκωνίζοντας τοὺς πλησίον τους στὴν κάτω ἱεραρχία, ὅπως τὴν ἀντιλαμβάνονται αὐτοὶ βέβαια. Ἑνῶι ὁ κοινωνικὸς ἀποκλεισμὸς στὴν Δύση γίνεται γιὰ αὐτὸ ποὺ εἶναι κανείς, ἐπιφανειακά, ὁ κοινωνικὸς ἀποκλεισμὸς ποὺ προσπαθεῖ νὰ δημιουργήσηι ὁ Βυζαντινὸς γίνεται γιὰ αὐτὸ ποὺ ΘΑ γίνει ὁ ἐχθρὸς στὸ μέλλον. Ὅπως δηλαδὴ ὁ Σικελὸς Μαφιόζος διατάζει νὰ καθαρίσουν ἕνα παιδαρέλλι γιατὶ μπορεῖ κάποτε νὰ τοῦ σταθῆι ἐμπόδιο, ὁ Βυζαντινὸς μὲ πολὺ πιὸ πλάγια καὶ ἐκλεπτυσμένα μέσα μαθαίνει ἀπὸ τὰ μικράτα του νὰ ὑπολογίζει ποιὸς θὰ λάβηι ἕναν ῥόλο μέσα στὴν ἐκκλησία καὶ ἐπιχειρεῖ νὰ τοῦ τὸν φάηι. Πῶς τὸ ἑπιχειρεῖ ; Βγάζοντάς του τὴν Παναγία, αὑτὸ εἶναι τὸ κόλπο Λογοθέτη, κάνοντας ἔτσι ὥστε ὁ δυνητικὸς ἐχθρὸς νὰ ἀφοριστῆι.

    Οἱ πιὸ ξενόδουλοι Ἕλληνες εἶναι καὶ οἱ πιὸ πιστοὶ στὶς παραδόσεις τῆς βυζαντινῆς ῥαδιουργίας. Σὲ τὰ μᾶς ἡ κοινωνικὴ ἰσότητα εἶναι δεδομένη. Ὑπάρχει ὅμως ὁ φτωχὸς συγγενής. Ἡ μανία τοῦ Βυζαντινοῦ εἶναι νὰ φανεῖ ἅγιος ΑΚΡΙΒΩΣ σὰν τὸν Φαρισαῖο τῆς παραβολῆς (τὸ Εὐαγγέλιο γράφτηκε γιὰ μᾶς) προκειμένου νὰ δείξηι ὅτι κυριαρχεῖ ἐντὸς τῆς Ἁγιὰ Σοφιᾶς καὶ οἱ χειρονομίες τοῦ Φαρισαίου εἶναι τὸ δικό μας θέατρο. Οἱ κοντινοὶ χειροκροτοῦν τὸν Φαρισαῖο καὶ χτυπᾶν στὴν πλάτη τὸν φουκαρᾶ τὸν πρωτοχριστιανὸ ποὺ δὲν θέλει νὰ βγάληι τὸ μάτι τοῦ πλησίον του. Πῶς βγάζει τὰ λεφτά του ὁ Φαρισαῖος ; Τὰ παίρνει ἀπὸ τὸν φουκαρᾶ, κρατάει τὸ μεγαλύτερο ποσὸ καὶ δίνει κάποια ψίχουλα στὴν ἐκκλησιά. Τὸν ὑπόλοιπο καιρὸ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΖΕΙ ΠΑΝΤΟΥ ΤΗΝ ΦΡΑΓΚΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ἀκριβῶς ὄπως πρὶν τὸ 1821 ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΖΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ. Ὁ Βυζαντινὸς εἶναι μιὰ ἀρνητικὴ βερσιὸν τοῦ καλοῦ Χατζηαβάτη. Μὲ ἐκλεπτυσμένα ἐργαλεῖα εἶναι ὄχι ὁ Τελώνης, ὁ Φαρισαῖος τῆς παραβολῆς ποὺ εἶναι καὶ ὁ πνευματικὸς ἄρα ἀληθινὸς φοροεισπράκτορας καὶ ἐπιστάτης καὶ χαφιὲς καὶ κολλητάρι τῆς ἐξουσίας. Τώρα χρησιμοποιεῖ κατὰ κόρον τὸν ἀντικομμουνισμὸ ἐπειδὴ ξέρει ὅτι ὁ πρωτοχριστιανὸς δὲν ἐγκρίνει τὰ ἐγκλήματα καὶ δὲν θέλει νὰ πιάσηι τὸ κονσερβοκοῦτι. Θὰ χάσηι ὅμως, ὁ βρωμιάρης ὁ Βυζαντινὸς κι ἅς μὴν καταλαβαίνει κἄν τί κάνει, καὶ ὁ καθένας θὰ λάβηι τὴν θέση του στὴν Πόλη τῶν ἰδεῶν.

    "Καὶ δύσκολο στὴν πόλι ἐκείνην εἶναι
    καὶ σπάνιο νὰ σὲ πολιτογραφήσουν.
    Στὴν ἀγορά της βρίσκεις Νομοθέτας
    ποῦ δὲν γελᾷ κανένας τυχοδιώκτης".

    ReplyDelete
  34. ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ. Κατὰ τὴν γνώμη μου ἡ ἀποσιώπηση ἐκ μέρους τοῦ ΚΚΕ τῶν δικῶν του ἐγκλημάτων, εἴτε αὐτὰ ἔγιναν κατεντολὴν τῆς ἡγεσία του, εἴτε ἀπὸ πράκτορες ἤ πεπλανημένα κατώτερα ὄργανα, εἶναι ὁ ἐφιάλτης τοῦ παγκόσμιου καὶ ὄχι μόνο ἑλληνικοῦ ἐργατικοῦ κινήματος. Τὸ ΚΚΕ μὲ τὴν στάση τοὺ νὰ μὴν προβαίνει σὲ ἐξονυχιστικὴ αὐτοκριτικὴ τῶν πολὺ μεγάλων σφαλμάτων στὰ ὁποία ὑπέπεσε γίνεται, ἄθελά του θέλω νὰ πιστέυω, σύμμαχος τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τῆς Δουλείας καὶ τῆς Ἀπελπισίας. Τὸ ΚΚΕ μὲ τὸ νὰ μὴν ἁποφασίζει νὰ χαράξηι αὑτοβούλως τὸν εἱρηνικὸ δρόμο πρὸς τὸν σοσιαλισμὸ ὁπλίζει τὴν μαύρη ἀντίδραση καὶ τὰ αὐθαίρετα Δικαστήριά της. Δὲν τὰ γράφω αὐτὰ ὑπὲρ τῆς ἀστικῆς τάξεως ἀλλὰ ὑπὲρ τῆς θεϊκῆς τάξεως ποὺ ὑπηρετεῖ τὸ ΚΚΕ, θέλω νὰ πιστεύω. ΔΙότι ὄποιος δὲν θέλει οὔτε λαΪκὰ δικαστήρια οὔτε ἁστικὰ δικαστήρια οὔτε κἄν τὴν Κρίση τὴν Τελευταῖα δὲν παραδέχεται εὑχαρίστως, βλέπει τὸ ΚΚΕ νὰ μὴν ἀποκηρύσσει ποτὲ τὴν δικαστική του ἐξουσία. Δὲν εἶναι τὸ ΚΚΕ ἐσωτερικοῦ τὸ πρότυπό μου, μὲ δυσαρεστεῖ νὰ μὴν ἔχει ἡ ἑλληνικὴ ἐργατικὴ τάξη δικό της ἐκπρόσωπο καὶ λυπᾶμαι ἀλλὰ τὸ ΚΚΕ δὲν μὲ καλύπτει διότι δὲν κάνει τὴν αὐτοκριτική του. Συνεχῶς βγαίνει καὶ λέει καλῶς κάναμε ὅ,τι κάναμε. Τὰ ἴδια λένε οἱ ἀστοί. Ἑ λοιπὸν δὲν θὰ περάσηι σὲ κανέναν ἀπὸ τοὺς δύο.

    ReplyDelete
  35. ... τὀ νὰ κάνει τὸ ΚΚΕ αὐτοκριτικὴ σημαίνει ὅτι ὡς τέτοιο διαλύεται καὶ κατὰ τὴμ γνώμη μου ἔτσι πρέπει. Ἁλλὰ μπορεῖ νὰ παραμείνηι ΚΚΕ ἀπαλείφοντας ἁπὸ τὸ καταστατικό του τὰ περὶ ἐνόπλου ἐπαναστάσεως καὶ καταλήψεως τῆς ἐξουσίας. Μπορεῖ νὰ παραμείνηι στὸν κοινοβουλευτισμὸ καὶ νὰ θέσηι τὸ πρόγραμμά του ἐπαφιέμενο στὴν ὠριμότητα τῶν ἐργατῶν-ψηφοφόρων. Εἶναι ἀνήκουστη ἡ ἀπαίτηση τοῦ Λένιν νὰ ξέρει αὑτὸς καὶ τὸ κόμμα του καλύτερα ἁπὸ τοὺς ἑργάτες τί πρέπει αὐτοὶ νὰ κάνουν. Ὁ κομμουνισμὸς στὸν 20ό αἱῶνα λειτούργησε σὰν μιὰ μανιχαϊστικὴ σέχτα τοῦ τύπου τῶν Προβηγκιανῶν Καθαρῶν. Τὸ ΚΚΕ σὰν συνεχιστὴς τοῦ 1821 νὰ θέσηι τὸ πρόγραμμά του στὴν κρίση τῶν ψηφοφόρων του. Γιὰ περιπτώσεις σὰν τοῦ Μεταξᾶ, τῶν Δεκεμβριανῶν καὶ τοῦ πραξικοπήμαος τῶν Συνταγματαρχῶν, ὅπου ἡ ἐκλογικὴ ἄνοδος τοῦ ΚΚΕ μὲ νόμιμα μέσα προκαλεῖ πραξικοπήματα ἐκ μέρους τῶν βυζαντινοαστῶν, ὑπάρχει ἤδη ἄρθρο τοῦ Συντάγματος ποὺ λέει ὅτι ἡ τήρησή του ἐπαφίεται στὸν πατριωτισμὸ τῶν Ἑλλήνων. Ὡστόσο τὸ πρόβλημά μας εἶναι ἡ βία, καὶ ἡ ἀμυντικὴ καὶ ἡ ἐπιθετική. ΟἹ ἐκλογὲς δὲν εἶναι κατανάγκην σικέ. ΟἹ ἀρχαῖοι ξέραν ὅτι καὶ στὴν ψηφοφορία παρεμβαίνει ἕνας ἀπρόβλεπτος παράγων, ἴσως θεϊκός. Τὸ ΚΚΕ νἀ κατεβῆι στὶς ἐκλογὲς σὰν κανονικὸ κοινοβουλευτικὸ μὰ ὄχι ἀστικὸ κόμμα διατυπώνοντυας μὲ ἀκρίβεια τὶς προτάσεις του ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ. Αὑτὸ ἔπρεπε νὰ ἔχει κάνει τρόπον τινὰ ἁπὸ τὴν ἑποχὴ ἀμέσως πρὶν τὸν Μεταξᾶ. Βεβαίως ὁ ἀντίπαλος εἶναι βρώμικος, ἀλλὰ δὲν ἔχει νόημα νὰ εἶσα κόμμα-ὑπερασπιστὴς τῆς ἐργατικῆς τάξης ἄν τὸν φοβᾶσαι!!! Ἑντὸς τοῦ κοινοβουλευτικοῦ παιχνιδιοῦ νὰ θέσηι τὰ ῥιζοσπαστικά του αἱτήματα. Ἡ ἰδέα ποὺ ἀναφέρεται καὶ ποὺ παπαγάλισε καὶ ὁ ΜΕταξᾶς περὶ κοινοβουλευτισμοῦ σικὲ εἶναι κουτοπόνηρη. Ἅν τὸ ΚΚΕ εἶναι ἀντικοινοβουλευτικό, ὅπως ὁποιοδήποτε ἄλλο κόμμα, π.χ. ἡ ΧΑ, τότε πῶς κατεβαίνουν στὶς ἐκλογές!!! ΟἹ παλινδρομήσεις περὶ συμμετοχῆς ἤ μή τὸ 1946 κατέληξαν σὲ ἕναν ἀκόμα ἐμφύλιο. Ἐνισχύουν τὴν κουτοπονηριὰ τοῦ Ἕλληνος τὰ καὶ μὲ τὸν Τοῦρκο, καὶ μὲ τὴν Διοίκησιν. Ἑπιπλέον - καὶ ὁ Μεταξᾶς νομίζω τὸ ΚΚΕ χρησιμοποίησε σὰν δικαιολογία τὸ 1946- ἡ ἐκπροσώπηση τὴς ἑργατικῆς τάξης ἑκλογικῶς ἁπὸ ἕνα κόμμα ποὺ γίνεται δεκτὸ χωρὶς ἁπάλειψη ὁριστικὴ ἁπὸ τὸ καταστατικό του τῆς ἑννοίας τῆς Ἐπαναστάσεως μὲ βίαια μέσα μυρίζει δομικό, ὄχι ἠθελημένο, χαφιεδισμό.

    ReplyDelete
  36. ...ὁ μὲν κοινοβουλευτισμὸς πρέπει νὰ διατηρηθῆι στὴν καθαρή του μορφή, δηλ. τῆς καθολικῆς ψηφοφορίας, σὰν διαδικασία ἁπορρόφησης τοῦ κράτους ἁπὸ τὸ Δημόσιο, ὁ δὲ ἁντικοινοβουλευτισμὸς ἔχει πλέον ἁποδειχτῆι περίτρανα ἱστορικῶς ὅτι εἶναι ἑργαλεῖο στὰ χέρια τῆς ἁστικῆς τάξης. Προσέξτε τὶ γράφω. Λέω ὁ ἀντικοινοβουλευτισμὸς, ὄχι ὁ κοινοβουλευτισμός.

    ReplyDelete
  37. ...τελειώνω μὲ αὑτο τὸ σχόλιο ποῦ νομίζω πως εἶναι καὶ μιὰ γενικώτερη τοποθέτηση στὴν ἁνάρτηση.

    Ἡ ἀστικὴ τάξη ἤ μᾶλλον ἡ κεφαλαιακὴ εἶναι ἕνα τμῆμα μονάχα τῆς Τρίτης Τάξης, ἑκείνης ποὺ ἔκανε Ἐπανάσταση ὄταν στὴν Σύνοδο τῶν Γενικῶν Τάξεων ποὺ συνεκάλεσε ὁ Λουδοβῖκος τὸ 1789 τῆς ἁρνήθηκαν τὴν ψῆφο κατὰ ἁντιπρόσωπο, καὶ οἱ ἄλλες δύο τάξεις τοῦ Βασιλείου ἦταν οἱ Εὐγενεὶς καἰ ὁ κλῆρος. Ἕκτοτε ἡ κεφαλαιοκρατία ζητάει καθολικη ψηφοφορία ὅποτε πρόκειται νὰ ἁντιπαλέψηι εὑγενεἰς (δηλ. στρατιωτικοὺς) καὶ παπάδες, καὶ ζητάει μὴ καθολικὴ ψηφοφορία ὄταν τὰ ὑπόλοιπα μέλη τῆς Τρίτης Τάξεως, δηλαδὴ ἡ ἐργατικὴ τάξη, ζητᾶνε συμμετοχὴ στὶς ἁποφάσεις. Εἶναι ἡ μπουρζουαζία ποὺ παίζει διπλὸ παιχνίδι μὲ τὸν κοινοβουλευτισμό.

    Πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ προλεταριάτου εἶναι ἡ καθολικὴ ψηφοφορία συνοδευόμενη μὲ τὴν ἁπορρόφηση τοῦ κράτους ἁπὸ τὸ Δημόσιο. Κράτος εἶναι ἡ ἐκτελεστικὴ ἑξουσία νοούμενη ὡς στρατός, ἁστυνομία καὶ δικαστήρια. Ὁ ἀντικοινοβουλευτισμὸς εἶναι ἡ ταφόπλακα τοῦ προλεταριάτου καὶ ἀντικοινοβουλευτισμὸς εἶναι ἡ συσπείρωση ἀστῶν,στρατιωτικῶν, ἱερέων εις βερος τῶν ἑργατῶν. Τὀ διπλὸ παιχνίδι τῶν κομμουνιστικῶν κομμάτων εἶναι ὕποπτο.

    ReplyDelete
  38. ΥΓ Τελικό. Ἡ ἱδέα τοῦ κομμουνισμοῦ εἶναι νὰ μὴν ἡσυχάσει κανείς ὅσο καὶ ἕνας μόνο στὸν πλανήτη νὰ ἁδικεῖται, ὅχι στὸν πλανήτη, στὸ σύμπαν. Ἡ ἀνυρωπότητα ὁρίζεται ἀπὸ τὸν ἁδικημένο, συμπεριλαμβανομένου τοῦ ἑαυτοῦ. Ὁ τίτλος τῆς ἁνάρτησης εἶναι Μεταξᾶς ὁ ἀδικημένος. Ἁδικημένος ὅμως εἶναι σήμερα (ὁ νεκρὸς δεδικαίωται) ὁ ἐργαζόμενος. Δὲν πᾶ νὰ προβάλλονται διάφορες ἁειφόροι ἀναπτύξεις, ποτἐ δὲν θὰ ἐπέλθηι ἡσυχία ὅσο ὑπάρχει ἑργασία καὶ οἱ προβάλλοντες τὴν ἑργασία σὰν ἀξία εἶναι ὅλο καὶ περισσότερο προβεβλημένοι δήμιοι.

    ReplyDelete
  39. Ἁντίθετα μὲ τὸν κομμουνιστή, ὁ μικροαστὸς εἶναι ὀρκισμένος νὰ μην ἡσυχάσῃ ποτὲ (ἐξοῦ καῖ τὰ περὶ Χαμένου Παραδείσου). Διότι ἔχει δύο ἀντιφατικοὺς στόχους. Ὁ μὲν κομμουνιστῆς δὲν ἡσυχάζει ὅσο ὑπάρχει ἁδικία. Ὁ δὲ φασιστὴς θέλει ἀφενὸς νὰ μὴν τα χαλάσηι ποτὲ μὲ τὸν ἀστό (καὶ πῆτε μου πότε διέρρηξαν σὲ ὁποιαδήποτε χώρα τις σχέσεις τοὺς μὲ τους ἀστοὐς οἱ φασίστες, νομίζω ποτέ ὁλοκληρωτικά), ἀφετέρου θέλει νὰ κρατήσηι τὴν δύναμή του ποὺ ἔγκειται στὴν ἠθική του καθαρότητα ἔναντι τοῦ πορωμένου ὑπηρέτη τοῦ Μαμμωνᾶ. Αὐτὸ τὸ ἐπιτυγχάνει ὁ μικροαστὸς μὲ τὴν ἁποδοχὴ ἀντιφατικῶν στόχων (Πατρίς, Θρησκεία, Οἰκογένεια) καὶ εἶναι σὰν τὸν Βέγγο ὑπηρέτης δύο ἀφεντάδων. Ἡ τραγικότητα τοῦ ἡγέτη ἑνὸς φασιστικοῦ κόμματος εἶναι ὅτι ἀφενὸς ὁ Βέγγος θὰ τὸν προδώσηι ἁναπόφευκτα (ἀφοῦ ἔχει δύο ἁφεντάδες), ἀφετέρου ὅτι πῶς θὰ ἑνσαρκώσηις τὴν ἀντιφατικότητα τοῦ λαοῦ σου; Ὅταν ὁ λαὸς θέλει καὶ τὸν Καίσαρα, καὶ τὸν Θεό, εἶσαι τραγικὸς διότι εἶσαι σὰν τὸν Κρέοντα στὴν Ἀντιγόνη. Ἡ Ἀντιγόνη εἶναι ξεκάθαρη - κάνει αὐτὸ ποὺ πρέπει. ὁ Κρέοντας ΝΟΜΙΖΕΙ πὼς κάνει αὐτὸ ποὺ πρέπει, διότι τὸ κράτος ποὺ ὑπερασπίζεται δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μιὰ συγκολλητικὴ οὐσία, μιὰ κόλλα οὔχου. Μὲ τὸ ποὺ καλεῖται νὰ ὑπερασπιστῆι τὸ κράτος του, ἡ συγκολλητικὴ οὑσια διαλύεται καὶ αὑτὸ ἁκριβῶς ἔπαθε ὁ καημένος ὁ Μεταξᾶς, αἱωνία του ἡ μνήμη. Τὀ πρόγραμμά του πέτυχε καὶ ἀκόμα πετυχαίνει χάρη στὸν Ἕλληνα μικροαστό, ποὺ τὰ θέλει ὅλα. Ἁποτυγχάνει ὅμως ὁ μικροαστὸς καὶ ἁπέτυχε ὁ Μεταξᾶς σὰν ἀρχηγὸς τῶν μικροαστῶν διότι προκειμένου νὰ γίνηις ἄνθρωπος καὶ νὰ τἄχεις ὅλα, πράγματι, δὲν μπορεῖς νὰ ἔχεις ἡγέτη. Ὁ φασιστῆς ἡγέτης εἶναι τραγικὸς, εἶναι τράγος ποὺ πάει γιὰ σφαγὴ καὶ μόνο τὴν τελευταία στιγμὴ γυρνάει πίσω τοὺ καὶ καταλαβαίνει πὼς ὁ λαὸς ποὺ τὸν ἀκολουθοῦσε θελει νὰ τὸν φάῃ. Μοίαζει μὲ τὀν ἱδρυτὴ τῆς Χριστιανικῆς θρησκείας πάρα πολύ. Μὲ τὴν διαφορα ὅτι Ἑκεῖνος δὲν γύριζε νὰ κοιτάξηι πίσω. Αὐτὴ εἶναι ἡ τεράστια διαφορά. Δὲν κρατοῦαε ἡμερολόγιο.

    ReplyDelete
  40. ΥΓ. Ἐδῶι ἡ μαρτυρία τοῦ κου Μίκη θεοδωράκη γιὰ τὰ Δεκεμβριανά που φαίνεται ψύχραιμη καἰ ἁξιόπιστη (εἶναι ἴδιον τοῦ μουσικοῦ νὰ πρέπει νὰ μένει ψύχραιμος μπροστὰ στὴν ἴδια του τὴν συγκίνηση). Ἁμφιβάλλω μόνο γιὰ τὸ κατὰ πόσον στὴν Κατοχὴ γεννήθηκαν τὰ ἱδανικὰ ποὺ περιγράφει ὁ Θεοδωράκης καὶ μήπως πρέπει νὰ τοποθετηθῆι ἡ γέννησή τους στἠν περίοδο Μεταξᾶ. Εἶχε γράψηι καὶ δημοσιεύσηι ὁ πολὺ νεαρὀς Θεοδωράκης.

    Εἶμαι ένα σκαπανάκι
    μὲ ὠραία φορεσιά
    μὲ κοντὸ παντελονάκι
    καὶ γερὴ κορμοστασιά.
    Ἔχω πίστη στὸν Χριστούλη
    σεβασμὸ στὸν βασιλιά
    σὰν Μεγάλο Πατερούλη
    ἀγαπῶ τὸν Μεταξᾶ!

    Νομίζω πὼς αὑτὰ ποὺ γράφω παραπάνω περὶ συγκολλήσεως ἔχουν κάποιο νόημα λοιπόν. Ἑπίσης ὁ μοντερνισμὸς ποὺ ἁντανακλᾶται στὴν στιλπνότητα τῶν ἠχογραφήσεων τοῦ κου Θεοδωράκη ἔχει κάτι ποὺ θυμίζει πολὺ τὶς αἱσθητικὲς ἁναζητήσεις τοῦ ἑλληνικοῦ μεσοπολέμου. Ἑλλάς καὶ μηχανή-, τέρμα στὴν παρκαμή. Ἑλλὰς καὶ μέλλον, βιομηχανία, στρατὸς, πρόοδος, εὐταξία καὶ σκοπὸς ἡ βελτίωση. Ἁντίθετα πιθανὸν μὲ τοὐς ἁναρτήσαντες τἀ παιδικὰ ποιήματα πιστεύω πὼς εἶναι τελείως ἀνόητο νἀ κατηγορεῖται κάποιος γιὰ τὸν πατριωτισμό του, διότι αὑτὸ σημαίνει ὅτι ὁ κατήγορος εἶναι δωσίλογος. Τὀ νἀ ἁρνεῖσαι τὀ κράτος, τἠν βία καὶ τὀν ἑθνικισμὀ ἔχει νόημα μόνο ὄταν τὀν ἀρνεῖσαι σἐ ὅλες του τῖς μορφές καὶ ὄχι σὲ μία μόνο, ὅπως συνηθίζεται δυστυχῶς μέσα στὰ ἱδεολογικὰ στρατόπεδα.

    ReplyDelete