Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μλέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Feb 11, 2018

407 - Ὁ Τράμβιος προχωρᾶ πρὸς οἰκοδόμησιν στρατιωτικοῦ καθεστῶτος μὲ ἀποκλειστικὸ στόχο τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Κίνας


Τὸ Ἀφγανιστάν, ἀμερικανικὸ ἀνάχωμα κατὰ τῆς κινεζικῆς προελάσεως γιὰ κατάκτησι τῆς Εύρώπης


407 - Ὁ Τράμβιος προχωρᾶ πρὸς οἰκοδόμησιν στρατιωτικοῦ καθεστῶτος μὲ ἀποκλειστικὸ στόχο τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Κίνας

Ἡ ἄνοδος στὴν ἐξουσία τοῦ Τραμβίου εἶχε ἐξ ἀρχῆς μοναδικὸ στόχο τὴν προετοιμασία πολέμου κατὰ τῆς Κίνας. Συνεπῶς οἱ διάφοροι συνεργάτες του τῆς προεκλογικῆς του περιόδου τοῦ 2016 μὲ πρῶτον τὸν Στῆβ Μπάννον παρεμερίσθησαν γρήγορα ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Τράμβιο, ἐφ’ὅσον ἀντετίθεντο στὴν ἀνάληψι τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸν ἀμερικανικὸ στρατό.

Ὁ Τράμβιος προσπαθεῖ νὰ συσπειρώσῃ γύρω του γιὰ τὸ ἀντικινεζικὸ μέτωπο δύο δυνάμεις: 1) Τὸ ἰδεολογικὸ μέτωπο τῆς φασιστικῆς Εὐρώπης. 2) Τὸ στρατιωτικὸ μέτωπο ὅσο τὸ δυνατὸν περισσοτέρων κρατῶν γιὰ τὴν περικύκλωσι τῆς Κίνας, μὲ πρῶτο τὴν ἐπανένωσι τῶν δύο Κορέων, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Κίμ Γιὸνγκ Οὔν καὶ τὴν Ἰαπωνία, στὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τῆς Κίνας., καὶ δεύτερο, στὴν δυτικὴ πλευρὰ τῆς Κίνας, τὰ Βαλκάνια, τὴν Τουρκία, τὸ Ἰσραήλ, τὴν Ῥωσία, τὸ Ἰρὰν καὶ τὸ Πακιστάν.

Τὸ ἀνατολικὰ τῆς Κίνας στρατιωτικὸ μέτωπο ἔχει ἤδη βασικὰ ἐπιτευχθῆ χάρι στὸν Κίμ, τὸν καλύτερο σύμμαχο τοῦ Τραμβίου. Τὸ δυτικὰ τῆς Κίνας στρατιωτικὸ μέτωπο εἶναι πολὺ πιὸ δύσκολο νὰ συγκροτηθῇ λόγῳ τῆς πληθώρας τῶν παικτῶν. Βασικὸ κλειδὶ γιὰ τὴν ἐπιτυχία τοῦ ἐγχειρήματος εἶναι ἡ Τουρκία καὶ τὸ Ἰράν.Ἡ φαινομενικὴ χαώδης κατάστασι στὸ συριακὸ μέτωπο τὸ ἀποδεικνύει.

Τὸ Ἀφγανιστὰν εἶναι τὸ κλειδί, κάτι ποὺ ἐξηγεῖ γιατὶ παρὰ τὸν 17χρονο ἀνεπιτυχῆ πόλεμο ἐκεῖ, ἡ Ἀμερικὴ εἶναι ἀποφασισμένη νὰ παραμείνῃ. Τὸ βασικὸ οἰκονομικὸ ὅπλο τῶν Κινέζων γιὰ κατάκτησι τῆς Δύσεως, ἡ νέα ὁδὸς τῆς Μετάξης πρέπει νὰ περάσῃ ἀπὸ τὸ Ἀφγανιστὰν καὶ παρὰ τὴν ἀμερικανικὴ παρουσία ἡ Κίνα προχωρᾷ στὸ Ἀφγανιστάν.Τὸ βασικὸ μέλημα τοῦ Πεκίνου εἶναι, πρὸς τὸ παρόν, νὰ ἐμποδίσῃ τοὺς Οὐϊγούρους ἀντάρτες ποὺ ἔχουν καταφύγει στὸ Ἀφγανιστὰν νὰ εἰσβάλουν στὸ Σιντζιάνγκ, τὸ κινεζικὸ Τουρκεστάν.

Ὁ πρόεδρος Δονᾶλδος Τράμβιος ἐζήτησε ἀπὸ τὸ Πεντάγωνο νὰ καθιερώσῃ ἐτησία στρατιωτικὴ παρέλαση στὴν Λεωφόρο Πενσυλβανίας τῆς Οὐασιγκτῶνος κατὰ τὰ πρότυπα τῶν ὁλοκληρωτικῶν κρατῶν, ὅπως φερ’εἰπεῖν στὴν Πυονγκγιὰνκ τῆς Βορείου Κορέας, ἀλλὰ φυσικὰ μὲ ἀμερικανικὸ στὺλ καὶ περιορισμένη συμμετοχὴ ἴσως τῶν «pompon girls”.  Washington Post ἔγραψε ὅτι ἡ αἴτησι αὐτὴ τοῦ προέδρου παρεδόθη στὸν ὑπουργὸ Ἀμύνης, στρατηγὸ πεζοναυτῶν James Mattis, τὸν ἀποκαλούμενο Mad Dog (τρελλὸ σκυλί) καὶ στὸν στρατηγὸ ΓΕΕΘΑ Joseph Dunford, σὲ μία μυστικὴ σύσκεψι στὸ Πεντάγωνο, στὶς 18 Ἰανουαρίου 2018. Μία τέτοια κίνησι ἑρμηνεύεται ὡς θέλησι τοῦ Προέδρου νὰ μετατρέψῃ σταδιακὰ τὸ ἀμερικανικὸ κράτος σὲ ὁλοκληρωτικὸ στρατιωτικὸ καθεστώς.

Μὴ ξεχνᾶμε τὴν φασιστικὴ ἰδεολογία τοῦ Τραμβίου ποὺ ἐκληρονόμησε ἀπὸ τὸν πατέρα του, ποὺ ἦταν μέλος τοῦ Κιοὺ Κλοὺξ Κλάν καὶ ποὺ ἴδιος ἔθρεψε μὲ τὸ πέρασμά του ἀπὸ μία ἰδιωτικὴ στρατιωτικὴ σχολή. Σήμερα Λευκὸς Οἶκος ξέφυγε ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἀριστερῶν ἐθνικοσοσιαλιστῶν ἰδεολόγων τοῦ Στῆβ Μπάννον καὶ ἐπέρασε στὰ χέρια ὁμάδος ἀκροδεξιῶν στρατηγῶν, ὅπως αὐτῶν ποὺ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Γ΄Ῥάϊχ ἀπεχθάνετο Χίτλερ.

Ἴσως τὸ μεγαλύτερο ἐρωτηματικὸ γιὰ τὸν μελλοντικὸ ἀναπόφευκτο πόλεμο τῶν ΗΠΑ κατὰ τῆς Κίνας εἶναι ἡ τελικὴ στάσι τῆς Ῥωσίας τοῦ Πούτιν. Ἐὰν ὁ Τράμβιος ἀποτύχει νὰ συμμαχήσῃ μὲ τὴν Ῥωσία καὶ τῆς ἐπιτεθῇ θὰ ἐπαναλάβῃ τὸ λάθος τοῦ Χίτλερ κατὰ τοῦ Στάλιν. Τότε ἡ Ῥωσία θὰ παραμείνῃ σύμμαχος τῆς Κίνας μαζὶ μὲ τὸ Ἰρὰν καὶ στὴν τελικὴ ἀναμέτρησι θὰ νικήσῃ τὸ Πεκῖνο.

Περιέργως ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἐμφυλία ἐνδοκαπιταλιστικὴ διαμάχη τοῦ Μεσοπολέμου μεταξὺ τῶν καπιταλιστικῶν σοσιαλδημοκρατιῶν, τοῦ ἀποκαλουμένου στρατοπέδου τῆς Δημοκρατίας τῶν Τραπεζῶν (σήμερα ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῆς Κίνας) ἀπὸ τὴν μία πλευρά, καὶ τῶν ὁλοκληρωτικῶν ἐθνικοσοσιαλιστικῶν κρατῶν τῶν Ἐπιχειρηματιῶν τύπου Φόρντ (σήμερα τῶν ΗΠΑ, Βορείου Κορέας καὶ ἐνδεχομένως τῆς Ῥωσίας τοῦ Πούτιν) ἀπὸ τὴν ἄλλη.Ἡ Ἑλλὰς ὑποχρεωτικὰ θὰ εὑρεθῇ στὸ δεύτερο στρατόπεδο, μαζὶ μὲ τὴν Τουρκία.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Φεβρουαρίου 2018






Feb 6, 2018

406 - Ἐθνικομπολσεβικισμὸς καὶ Λαοκρατία : Ὁ Μίκης ὡς ἐθνικομπολσεβῖκος


Κομμουνισμὸς καὶ φασισμός, τὰ δύο ἀδέλφια τῆς Ἐπαναστάσεως


406 - Ἐθνικομπολσεβικισμὸς καὶ Λαοκρατία : Ὁ Μίκης ὡς ἐθνικομπολσεβῖκος

Ἡ προσπάθεια μου μιᾶς ζωῆς ἐφάνη τὴν Κυριακὴ 4 Φεβρουαρίου 2018, στὸ ἀθηναϊκὸ μεγαλειῶδες συλλαλλητήτιο γιὰ τὴν Μακεδονία νὰ πραγματώνεται. Καὶ ἡ δικαίωσίς μου ἐφάνη νὰ ἐπικεντρώνεται στὴν προσωπικότητα τοῦ Μίκη Θεοδωράκη.

Τί εἶναι ἐθνικομπολσεβικισμός; Οἱ μὴ γνωρίζοντες τὴν οὐσία ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ὀνομασία. Ἔτσι τὸν ἐθνικοσοσιαλισμὸ μερικοὶ  προτείνουν νὰ τὸν ἀποκαλέσουν ἐθνικοκοινωνισμό. Αὐτὸ διότι θέλουν νὰ ἀποκρύψουν τὴν ἀρνητικὴ ἐντύπωση ποὺ μερικὲς λέξεις μᾶς προκαλοῦν λόγῳ τῆς ἐπιτυχοῦς προπαγάνδας τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων. Ἀλλὰ ἡ Ἱστορία καθιερώνει τὶς ὀνομασίες ποὺ ἐδόθησαν ἀπὸ τοὺς ἱδρυτὲς τῆς συγκεκριμμένης ἰδεολογίας καὶ ὄχι ἀπὸ ἐκ τῶν ὑστέρων κάποιου παρατρεχάμενου.Ἔτσι ἐθνικομπολσεβικισμός (βλ. τὸ πόνημά μου, Le national-bolchevisme, Nantes, Ars Magna Editions, 2006) εἶναι μία ἰδεολογία ποὺ ἐνεφανίσθη μὲ τὸ συγκεκριμένο ὄνομα στὴν Γερμανία  στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 1920 καὶ ποὺ ἐπρέσβευε τὴν σύνθεση τῶν δύο ὁλοκληρωτικῶν ἰδεολογιῶν, τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ καὶ τοῦ μπολσεβικισμοῦ, ποὺ κατόπιν ἐξηπλώθη στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση καὶ μετὰ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ποὺ ἐπανῆλθε, συγκεκριμένα στὴν  μετασοβιετικὴ Ῥωσία καὶ ἀπὸ ἐμένα στὴν Ἑλλάδα.

Ὅσον άφορᾷ τὴν χώρα μας πρόκειται γιὰ τὴν ἰδεολογία συμφιλιώσεως τοῦ κομματιασμένου ἔθνους μας, συμφιλίωσις βασισμένης στὸν Χριστὸ καὶ στὴν στάσι του ἐπὶ τοῦ σταυροῦ, ὅταν ἀπευθυνόμενος στὸν ἐκ δεξιῶν μετανοοῦντα ληστὴ τὸν ἐπῆρε πρῶτο στὸν Παράδεισο.

Ὁ ληστὴς αὐτὸς ἦταν φοβερὸς ἐγκληματίας. Ἦταν ὁ Κώστας Πάσσαρης ποῦ εἶχε δολοφονήσει τέσσερα ἄτομα, δηλαδὴ ἦταν ἀπείρως ὀλιγώτερο ἐγκληματίας ἀπὸ τοὺς πολιτικούς, ἤτοι τοὺς φιλελευθέρους ποὺ εἶχαν ἀποδεκατίσει ἑκατομμύρια αὐτόχθονες στὴν Βόρειο καὶ Νότιο Ἀμερική,τὴν Αὐστραλία, τὴν Νέα Ζηλανδία καὶ τὴν Ἀφρική, τοὺς ἐθνικοσοσιαλιστὲς τοῦ Χίτλερ, τοὺς κομμουνιστὲς τοῦ Στάλιν καὶ τοῦ Μάο.

Ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει, τὸ μῖσος συρρικνώνει. Ἡ Ἑλλὰς ἀγαποῦσα ἐπεκτείνεται  ἐπὶ τῆς γῆς μὲ Μεγαλέξανδρο, συρρικνώνεται δὲ μὲ τὸν κομματισμό.

Ὡς κομμουνιστὴς μπολσεβῖκος, ὑποστηρικτὴς τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, δηλαδὴ τῆς λαοκρατίας μὲ λαοθάλασσες καὶ δημοψηφίσματα καὶ  ἐχθρὸς τῆς κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας, εἶμαι συνάμα καὶ ὑποστηρικτὴς τοῦ φασισμοῦ, ἡ ἄλλη ὄψις τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. 

Αὐτοὶ ποὺ χρησιμοποιοῦν ὡς ὕβρι τὶς λέξεις φασισμός, ἐθνικοσοσιαλισμός, μπολσεβικισμός, κομμουνισμός, δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ὑποκύπτουν σὲ διχαστικὴ φρασεολογία. Ἔτσι ὁ Μίκης λέγει πὼς ὅλη τὴν ζωή του ἐμάχετο ὡς κομμουνιστὴς τὸν φασισμό, ἐνῷ πρόκειται περὶ ἀντιφάσεως, διότι ὁ ὁλοκληρωτικὸς μπολσεβικισμὸς εἶναι τὸ δίδυμο ἀδέλφι τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ φασισμοῦ.

Ἕνας κομμουνιστὴς σπανίως μετατρέπεται  σὲ φιλελεύθερο, ἀλλὰ συχνὰ περνᾷ στὸν ἐθνικοσοσιαλισμό, συνεχίζοντας νὰ σκέπτεται κομμουνιστικά, ὅπως στὸν Μεσοπόλεμο ὁ γραμματεὺς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς Γαλλίας Jacques Doriot ποὺ μετεπήδησε στὸν ἐθνικοσοσιαλισμὸ ἤ καὶ ὁ Μάο μετὰ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (ὅπως καὶ οἱ συνεχιστές του οἱ Σεντέρο Λουμινόσο, οἱ Ἐρυθροὶ Χμὲρ καὶ ἡ κομμουνιστικὴ δυναστεία τῶν Κὶμ τῆς Βορείου Κορέας).

Πέραν αὐτοῦ ὁ ἥρως δὲν ἀνήκει στὴν καθημερινὴ λογική. Ὁ λαὸς τὸν προσκυνᾷ ὡς λαοκρατία χωρὶς νὰ τὸν καταλαβαίνῃ. Ὁ ἥρως δὲν ἀλλάζει ποτὲ ἰδεολογία διότι ἡ ἀλλαγὴ γνώμης εἶναι χαρακτηριστικὸ τοῦ κοινοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Κασσιδιάρης ἐδήλωσε ὅτι ὁ Μίκης ἐπέστρεψε στὰ μαθητικά του χρόνια ὅταν ἦταν ὀπαδὸς τοῦ Μεταξᾶ ἀλλὰ ὁ Μίκης δὲν ἄλλαξε ποτὲ ἰδεολογικὴ θέσι. Ὑπῆρξε πάντα κομμουνιστής, δηλαδὴ φασιστής (ἁπλῶς δηλώνει ἀντιφασιστὴς μὲ τὴν ἔννοια ποὺ τοῦ δίδει τὸ πόπολο) ὅπως κομμουνιστοφασιστὴς ὑπῆρξε ὁ Μεταξᾶς. Στὴν οὐσία Μίκης καὶ Μεταξᾶς ἀνήκουν στὸν ἐθνικομπολσεβικισμὸ  ὡς ἥρωες.

Ἰδοὺ ἡ χαρακτηριστικὴ ἐθνικομπολσεβικικὴ ὁμιλία τοῦ Μίκη Θεοδωράκη, στὸ Σύνταγμα, τὴν Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018, στὸ συλλαλλητήριο γιὰ Μακεδονικό:
«Καλοί μου Έλληνες, αδέρφια μου, φασίστες, ρατσιστές, τρομοκράτες, αναρχικοί, τραμπούκοι, θα μάθατε ασφαλώς ότι οι πατριώτες που μας κυβερνούν, οι αριστεριστές, μάζευαν υπογραφές και χθες έριξαν μπογιές στο σπίτι μου για να με εμποδίσουν να μιλήσω μπροστά σε σένα κυρίαρχε λαέ. Για να μιλήσω με λόγια σταράτα, πατριωτικά, φλογερά και ασυμβίβαστα όπως έμαθα να μιλώ  σε όλη μου τη ζωή και όπως εσύ με δίδαξες κυρίαρχε ελληνικέ λαέ.

»Σήμερα το πρωί έλαβα μια ποιητική συλλογή από τη Θεσσαλονίκη και σας διαβάζω ένα σημαδιακό απόσπασμα: “Το πνεύμα με το Θαλή του Θουκιδίδη τον Πρωταγόρα τους τραγικούς την τόλμη του Θεμιστοκλη και του Κολοκοτρώνη”.

»Εγώ δεν ντρέπομαι όπως οι εθνομηδενιστές που μας κυβερνούν να παραμένω πιστός στις ιερές σκιές των προγόνων μας που μας δίδαξαν την αγάπη για την πατρίδα και το έθνος. Μια πατρίδα που σέβεται και αγαπά όλες τις πατρίδες του κόσμου. Είμαι πατριώτης διεθνιστής [σημείωσίς μου: καὶ ὁ Χίτλερ ἦταν ἑλληνοκεντρικὸς εὐρωπαϊστής, διεθνιστής καὶ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἐθνικιστής] και μάχομαι συνάμα τον φασισμό [σημείωσίς μου: τὴν παραμορφωμένη ἔννοια τοῦ πόπολο] σε όλες τις μορφές και προπαντός στην πιο επικίνδυνη μορφή του την αριστερόστροφη. Και τώρα που ξεδίπλωσα την ταυτότητά μου μπορώ να αρχίσω την ομιλία μου».  

Συχνὰ τὸ πλῆθος τὸν διέκοπτε μὲ τὸ σύνθημα «Μίκη ἀλλάζεις τὴν ἱστορία». Διότι μόνον οἱ ἥρωες ἀλλάζουν τὴν Ἱστορία.

Ὁ Μίκης προσέθεσε: «Σε μια δύσκολη για την πατρίδα μας ώρα, όπου μαύρα σύννεφα φαίνεται να συσσωρεύονται γύρω μας απειλητικά, εμείς καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ενωμένοι όσο ποτέ τα προβλήματα αυτά. Με όχημα το όνομα Μακεδονία, τα Σκόπια, και παραποιώντας σε βαθμό γελοιότητας τα ιστορικά δεδομένα για τη δημιουργία της λεγόμενης Μακεδονίας του Αιγαίου, να έχουν σήμερα την πεποίθηση ότι είναι κατευθείαν απόγονοι του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με μια κολοσσιαία προπαγάνδα κατόρθωσαν να παρασύρουν μεγάλο αριθμό κρατών επικουρούμενοι από τη βοήθεια των Ελλήνων, που δεν προσπάθησαν να ανασκευάσουν στα μάτια των ξένων την χονδροειδή παραποίηση της ιστορίας».

Ἰδοὺ καὶ ἡ κοινὴ δήλωσις πρώην πρέσβεων τῆς Ἑλλάδος:
«Ολες οι ενδείξεις ενισχύουν την πεποίθηση μας πως τα Σκόπια, ό,τι και αν δεχθούν να πουν η να κάνουν για να μπουν στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, δεν θα εγκαταλείψουν το επεκτατικό τους ιδεολόγημα. Θα συνεχίσουν, κατά συνέπεια, να το προβάλλουν χρησιμοποιώντας το όνομα "Μακεδονία", έστω και αν σε αυτό προστεθεί γεωγραφικός, εθνικός η χρονικός προσδιορισμός. Διότι ένα γεωγραφικό προσδιορισμό οι Σκοπιανοί θα τον μεταχειρίζονται για να προωθούν την προπαγάνδα τους περί διηρημένης Μακεδονίας που θα πρέπει να επανενωθεί με διεύρυνση του κράτους των Σκοπίων. 

»Ενας τέτοιος προσδιορισμός (Ανω Μακεδονία, Βόρεια Μακεδονία) θα επιτρέπει στους Σκοπιανούς να επιμένουν πως είναι οι μόνοι πραγματικοί Μακεδόνες, με δικό τους ελεύθερο μακεδονικό κράτος, ενώ "τα αλλα τμήματα της Μακεδονίας", το "ελληνικό" και το "βουλγαρικό", έχουν υποστεί κατάληψη η/και εθνοκάθαρση. Ενας εθνικός η χρονικός προσδιορισμός ,εξάλλου, θα παραπέμπει στην πλαστή ιστορία περί των Σλάβων που δήθεν αναμίχθηκαν με τους Αρχαίους Μακεδόνες και γέννησαν τους σημερινούς Σκοπιανούς. Τα ίδια ισχύουν και για μικτούς προσδιορισμούς,π.χ.Γκορναμακεντόνια=ΑνωΜακεδονίαη Novamakedonija.

»Θα πρέπει όλοι να θυμούνται την επίσημη κρατική εγκύκλιο-προειδοποίηση του άλλοτε Υπουργού των ΗΠΑ Stettinius της 26ης Δεκεμβρίου 1944, τότε που έγκαιρα, μόλις εἶχε δημιουργηθῆ από τον Τίτο το τεχνητό μόρφωμα του "Μακεδονισμού", καὶ ποὺ έλεγε μεταξύ άλλων επί λέξει: "Η Κυβέρνηση μας (των ΗΠΑ) εκτιμά ότι αναφορές σε "Μακεδονικό Εθνος", "Μακεδονική Πατρίδα" η "Μακεδονική Εθνική Ταυτότητα"  συνιστούν αβάσιμη δημαγωγία, που δεν αντιπροσωπεύει εθνική η πολιτική πραγματικότητα, και διαβλέπει στην σημερινή αναζωογόνηση τους ένα προπέτασμα για επιθέσεις εναντίον της Ελλάδος."  

»Η πολιτιστική ενότητα που δημιούργησε η δράση του Μεγάλου Αλεξάνδρου έφερε τον Ελληνικό Πολιτισμό και την ελληνική γλώσσα, ως "κοινή", από την Ευρώπη μέχρι τα σύνορα της Κίνας, επί αιώνες. Κανένας δεν μπορεί να καπηλεύεται το πραγματικό αυτό γεγονός και είμαστε βέβαιοι ότι αυτή την μοναδική προσφορά του Ελληνισμού στον κόσμο καμιά ελληνική υπογραφή δεν θα σβήσει σήμερα. 

»Για τους λόγους αυτούς, ποτέ δεν πρέπει να συναινέσουμε σε όνομα των Σκοπίων που να περιέχει την λέξη Μακεδονία, ο,τι και αν κάνουν άλλες χώρες, ώστε να μη νομιμοποιήσουμε εμείς οι ίδιοι ιμπεριαλιστικές επιθέσεις εναντίον της πατρίδας μας και χάλκευση της Ιστορίας, ελληνικής και παγκόσμιας.

Ἀθήνα,  5 Φεβρουαρίου 2018

Ὑπογράφουν: ΑΛΙΑΓΑΣ ΣΠΥΡΟΣ-ΔΟΚΙΑΝΟΣ ΣΠΥΡΟΣ-ΚΟΡΑΝΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΜΕΓΑΛΟΚΟΝΟΜΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ-ΝΟΜΙΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ-ΠΑΠΑΣΛΙΩΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ-ΠΑΤΣΙΚΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ-ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ-ΣΙΔΕΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΣΠΕΤΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ-ΣΤΟΦΟΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ -ΤΡΙΤΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ-ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Στὸ κύριο ἄρθρο της, ἡ Kontra News τῆς  6 Φεβρουαρίου 2018,  ποὺ κάτι ξέρει ἀπὸ φασισμό, ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιο τοῦ Μίκη, ὡς ἥρωος, μὲ αὐτὲς τὶς λέξεις: «Ποτὲ δὲν καταλάβαμε τὶ δουλειὰ εἶχε ὁ μεγάλος μας Μίκης νὰ ἀνακατεύεται ἀπὸ πιτσιρίκος μὲ τὴν πολιτκὴ καὶ ἀπὸ μικρὸς νὰ πηδάει ἀπὸ ἕνα κόμμα στὸ ἄλλο καὶ σὰν πνευματικὴ ἰδιοφυΐα νὰ μὴ μπορεῖ νὰ σταθεῖ πουθενά, γιατὶ ὅπου καὶ νὰ πῆγε ἦταν ὅλοι κατώτεροί του καὶ ὅλοι ἤθελαν νὰ τὸν ἐκμεταλλευτοῦν γιὰ πολιτικοὺς καὶ κομματικοὺς λόγους μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν στερεώσει ποτὲ πουθενὰ πολιτικά., μολονότι γύρισε ὅλα σχεδὸν τὰ κόμματα».

Στὴν πλατεῖα Συντάγματος, ὁ ἰδεολογικὸς ἀδελφός μου ὁ Μίκης Θεοδωράκης, μὲ τὴν διαύγεια τοῦ μυαλοῦ ποὺ ὁ κοινὸς θνητὸς δὲν κατέχει, ἀπέδειξε πὼς ὅλην του τὴν ζωὴ ὑπῆρξε ἀταλάντευτα ἐθνικομπολσεβῖκος.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 6 Φεβρουαρίου 2018



Feb 3, 2018

405 - Ἡ τουρκολογία στὴν Ἑλλάδα

Ὁ Ἠλίας Πετρόπουλος καὶ πῶς νὰ φτιάνῃς τουρκικὸ καφέ


405 - Ἡ τουρκολογία στὴν Ἑλλάδα

Ὁ ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης εἶχε κάποτε εἰπῆ: «Στὴν Ἑλλάδα εἶσαι ὅτι δηλώσῃς». Αὐτὸ συμβαίνει μὲ τοὺς ἕλληνες «τουρκολόγους» Νεοκλῆ Σαρρῆ (κοινωνιολόγος),Νῖκο Χειλαδάκη (δημοσιογράφος) καὶ Σᾶββα Καλεντερίδη (κυπατζῆς).

Γιατί ἀποκαλοῦνται τουρκολόγοι; Διότι γνωρίζουν τὴν τουρκικὴ γλῶσσα, διαβάζουν τακτικὰ τὸν τουρκικὸ τύπο καὶ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ὑπηρεσία πληροφοριῶν ὡς προπαγανδιστὲς τῶν ἑλληνικῶν κρατικῶν θέσεων κατὰ τῆς Τουρκίας.

Ἀλλὰ τουρκολόγος σημαίνει ἱστορικὸς ἔχοντας κάνει διδακτορικὴ διατριβὴ σχετιζομένη μὲ τὴν τουρκικὴ ἱστορία καὶ ὄχι ἁπλῶς κάποιος  ὁ ὁποῖος γνωρίζει τουρκικὰ καὶ ἐνημερώνει τὸ κοινὸ γιὰ τὸ τί γράφουν οἱ τουρκικὲς ἐφημερίδες, διότι ἐὰν ἦτο ἔτσι τότε καὶ ἐγὼ εἶμαι γαλλολόγος, πόσῳ μᾶλλον ποὺ ἡ γλῶσσα μου εἶναι ἡ γαλλική.

Ὁ μακαρίτης ψυχοκοινωνιολόγος Νεοκλῆς Σαρρῆς (1940-2011), συνεργάτης τῆς ΚΥΠ κατὰ μαρτυρία τοῦ καθηγητοῦ Δημήτρη Τσάκωνα, ὑπουργοῦ τοῦ παπαδοπουλικοῦ καθεστῶτος, τὸν ὁποῖο εἶχε προσλάβει στὴν Πάντειο ὡς βοηθό του γιὰ νὰ διδάσκῃ στοὺς φοιτητὲς του τουρκικά, εἶχε γράψει διάφορα βιβλία περὶ τουρκικῆς ἱστορίας βασισμένα στὴν γνώση του τῆς τουρκικῆς γλώσσας χωρὶς ποτὲ νὰ ἔχῃ φοιτήσει τουρκικὴ Ἱστορία.

Παρακάτω ἀναδημοσιεύω μαρτυρία τοῦ δημοσιογράφου Χειλαδάκη ποὺ συνεχίζει νὰ κρατᾷ ἐνήμερο τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ τῶν συμβάντων στὴν Τουρκία, διαβάζοντας καθημερινὰ τὸν τουρκικὸ τύπο.

Ἀναδημοσίευσις ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο «Ἀττικὰ Νέα», τῆς 31 Ἰανουαρίου 2018

Γράφει ο Νῖκος Χειλαδάκης γιὰ τὸν Σάββα Καλεντερίδη:

Ποῖον ἀπεκάλεσε ὁ Ὁτσαλὰν προδότη Ἰοῦδα, μετὰ τὴν παράδοσή του στοὺς Τούρκους

Ιδιαίτερα σκληρός στις φράσεις του ήταν ο πάλαι ποτέ γνωστός σαν ΑΠΟ, για τον Σάββα Καλεντερίδη, στον οποίο αποδίδει «την σταύρωση του», όπως χαρακτηρίζει ο ίδιος την σκηνοθετημένη παράδοση του στους Τούρκους, σαν μέρος μιας μεγάλης συνομωσίας σε βάρος του .

Στις 12 Ιουλίου του 2001, δηλαδή δυόμιση χρόνια μετά την γνωστή μυθιστορηματική σύλληψη και απαγωγή του Αμντουλάχ Οτσαλάν, ο Κούρδος ηγέτης από το Ιμραλί όπου τον είχαν φυλακίσει οι Τούρκοι σε μια μεγάλη εξομολόγηση του στους δικηγόρους του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Οζγκιούρ Πολίτικα της Ευρώπης, έστειλε ένα πολύ σκληρό μήνυμα για τους κύριους υπαίτιους της αιχμαλωσίας του. 

Στο μήνυμα αυτό ο Αμπντουλάχ Οτσαλαν σαν κύριο υπεύθυνο τον οποίο μάλιστα προοιμίασε με τον μαθητή του Ιησού, Ιούδα, που πρόδωσε τον δάσκαλο του, παρομοιάζει τον κ Σάββα Καλεντεριδη.

Όπως ανέφερε ο Οτσαλάν, υπήρχε σχέδιο απαγωγής του πριν ακόμα μεταφερθεί στην Κένυα και το σχέδιο αυτό ήταν εν γνώση και του κ. Καλεντερίδη. 
Σύμφωνα με το «σχέδιο» αυτό όταν είχε βρεθεί ο Οτσαλάν στην Κέρκυρα αποφασίστηκε να τον μεταφέρουν κατ’ ευθεία στην Τουρκία με το ίδιο αεροπλάνο που επέβαινε. 

Την τελευταία στιγμή όμως το σχέδιο χάλασε, από το «περίεργο» εκείνο δυστύχημα που συνέβη στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας όταν ένα τζιπ συγκρούστηκε με το αεροπλάνο.

Ο Οτσαλάν αποκάλυπτε ότι μετά την σύγκρουση ο οδηγός του τζιπ έφαγε το ξύλο της ζωής του καθώς είχε γίνει η αιτία να αναβληθεί το σχέδιο της απαγωγής του. 

Σαν κύριους διοργανωτές του σχεδίου αυτού, που θα τελείωνε μια ώρα αρχύτερα η περιπλάνηση του, ο Οτσαλάν κατηγόρησε τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό, κ Κώστα Σημίτη, τον τότε υπουργό Εξωτερικών, κ Θεόδωρο Πάγκαλο, τον τότε αρχηγό της ΕΥΠ, κ Χαράλαμπο Σταυρακάκη και τον τότε υπεύθυνο, όπως αναφέρει, του γραφείου των Κούρδων στην ΕΥΠ, κ Σάββα Καλεντερίδη. 

Αμέσως μετά, συνεχίζει ο ΑΠΟ, ήρθε ένα άλλο «ειδικό όχημα» και τον επιβίβασαν εκεί για να τον μεταφέρουν στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Πάτρας.

Σύμφωνα με τη διήγηση του Οτσαλαν, στη Πάτρα είχε φτάσει ένα εδικό αεροπλάνο από την Ελβετία το οποίο, όπως υποστηρίζει ο Κούρδος ηγέτης, μετέπειτα κατάλαβε ότι ανήκει στην ίδια την CIA που ήθελε να τον έχει από τότε στα χέρια της. Εκείνος που εργάζονταν για την ελληνική κυβέρνηση, την ΕΥΠ και την CIA, σύμφωνα με τον Οτσαλαν, ήταν ο ταγματάρχης της ΕΥΠ, κ Σάββας Καλεντεριδης. 

Ο ρόλος του Καλεντερίδη ήταν να κάνει τον Οτσαλαν να δεχτεί το σχέδιο της δήθεν μετάβασης του για περισσότερη ασφάλεια στην Νότιο Αφρική, ενώ στην ουσία εκτελούσε εντολές του Σταυρακάκη. Ο Οτσαλάν εδώ επικαλείται και τους 12 μαθητές του Ιησού, παρομοιάζοντας τον εαυτό του με τον Ιησού Χριστό και παραβάλλοντας την στάση του Καλεντεριδη, με τον μαθητή του Ιησού, Ιούδα, που τον πρόδωσε στους Ρωμαίους .

Σύμφωνα με τον Οτσαλαν κάποιοι Έλληνες προσπάθησαν τότε να τον βοηθήσουν, αλλά όλοι γνώριζαν πως η τύχη του ήταν προκαθορισμένη. 

Ο οδηγός του στρατιωτικού οχήματος που τον μετέφερε στην Πάτρα προσπαθούσε να του μεταδώσει το μήνυμα που τον πάνε, αλλά δεν μπόρεσε να του μίλησε ξεκάθαρα. 
Στην Κένυα, όταν ήρθε η μέρα της φυγής και της απαγωγής του, αυτοί που σταμάτησαν το κλειστό τζιπ που τον μετέφερε από την ελληνική πρεσβεία στο αεροδρόμιο δεν ήταν ούτε μαύροι, ούτε φαίνονταν για Τούρκοι, όπως αποκαλύπτει ο Οτσαλάν. 

Έμοιαζαν για Ευρωπαίοι, ή Αμερικανοί, ή Ισραηλινοί. Εγώ, λέει ο Οτσαλάν στο δημοσίευμα της Özgür, πιστεύω πως ήταν Αμερικανοί πράκτορες. 

Στη συνέχεια τον πήραν και τον μετέφεραν στο αεροδρόμιο όπου τον περίμενε το ειδικό τουρκικό αεροπλάνο. Εκεί κατάλαβε αμέσως ότι είχε πέσει στα χέρια των Τούρκων.
Το αεροπλάνο που πέταξε από την Κένυα δεν πήγε κατευθείαν στην Τουρκία, σύμφωνα πάντα με τις αποκαλύψεις του Οτσαλάν, αλλά έκανε μια στάση στην Αίγυπτο για ανεφοδιασμό και άλλη μια στάση, ή στο Ισραήλ, ή στην κατεχόμενη Κύπρο, πάλι για ανεφοδιασμό πριν μπει στον τουρκικό εναέριο χώρο. 

Νῖκος Χειλαδάκης,

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr



Jan 28, 2018

404 – Δημήτρης Ἀζεμόπουλος καὶ ἑλληνικὸ διπλωματικὸ σῶμα


404 – Δημήτρης Ἀζεμόπουλος καὶ ἑλληνικὸ διπλωματικὸ σῶμα

Ὡς καθηγητὴς Πανεπιστημίου Διεθνῶν Σχέσεων ὑπηρετῶντας τώρα καὶ δεκάδες χρόνια στὸ Ἐξωτερικό, παρακολουθοῦσα καὶ λόγῳ τῆς εἰδικότητός μου, τοὺς πρέσβεις μας στὶς διάφορες πρωτεύουσες Δύσεως καὶ Ἀνατολῆς. Στὴν μεγάλη ποικιλία χαρακτήρων καὶ συμπεριφορῶν ἕνα χαρακτηριστικὸ τοὺς ἥνωνε. Δὲν ἐξεφράζοντο καὶ ἦσαν ἀπόμακροι τῶν ἑλληνικῶν κοινοτήτων ἀνὰ τὸν κόσμο. Μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι ἀντεπροσώπευον τὴν χώρα μας στὶς ξένες κυβερνήσεις καὶ ὄχι στοὺς ὁμογενεῖς καὶ μὲ πρόσθετο ἐπιχείρημα ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ παρουσιάζουν δημοσίως τὶς προσωπικὲς τους πολιτικὲς καὶ θρησκευτικές τους προτιμήσεις, ἦσαν ἄοσμοι, ἀπομεμακρυσμένοι καὶ ἀφόρητα βαρετοί. Ὅταν ἔφθανε ἡ ὥρα νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὴ ὑπηρεσία συνταξιοδοτούμενοι, ἐβούλιαζαν στὴν ἀφάνεια.

Τέτοιος δὲν εἶναι ὁ νέος πρέσβυς στὴν καναδικὴ πρωτεύουσα,  Δημήτρης Ἀζεμόπουλος. Γνωρίζει ὅτι ὁ συνδετικὸς κρῖκος ὅλων τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἡ ἑλληνικὴ διαχρονικὴ γλῶσσα ἀπὸ τὸν Ὅμηρο στὸν Ἐλύτη, ἡ μόνη θεόπνευστη πλανητικὴ γλῶσσα ποὺ τὴν χειρίζεται ἡ ἀφρόκρεμα τῆς παγκοσμίας διανοήσεως διότι δὲν εἶναι κάποια διάλεκτος τῆς πλέμπας, ὅπως τὰ κρεόλικα ἤ τὰ γερμανοελβετικά, ἀλλὰ ἡ γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ Χριστοῦ. Δὲν ὑπάρχουν δέ, ἀρχαῖα, εὐαγγελικά, νεοελληνικά, πόσῳ μᾶλλον τεχνητὲς γλῶσσες γραφείου ὅπως καθαρεύουσα  καὶ δημοτική, ἀλλὰ ἁπλῶς ἑλληνικά, τελεῖα καὶ παῦλα.

Ἐπὶ πλέον, δὲν ὑπάρχει διαχωρισμὸς μεταξὺ προχριστιανικῆς καὶ μεταχριστιανικῆς Ἑλλάδος, διότι ἡ ἑνιαῖα ἑλληνικὴ γλώσσα ἐδημιούργησε τὸ θαῦμα τοῦ ἑλληνοχριστιανισμοῦ.

Ἔγραφα σὲ ἄρθρο μου, τὸν Μάϊο τοῦ 2007 (περιοδικὸ Τρίτο Μάτι, τ.152): «Ὁ Γεώργιος Ἕγελος (Georg Wilhelm Friedrich Hegel, 1770-1831), ὅταν ξεκινᾷ τὴν παράδοση τῶν μαθημάτων του στὸ Βερολῖνο, μὲ θέμα τὴν ἱστορία τῆς ἑλληνικῆς φιλοσοφίας, δηλώνει στὸ ἀκροατήριό του: «Ἑλλάς. Στὸ ἄκουσμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἡ καρδιὰ τοῦ  πεπαιδευμένου Εὐρωπαίου καὶ ἡμῶν τῶν Γερμανῶν εἰδικῶς, αἰσθάνεται σὲ γενέτειρα γῆ» (Werke, IZ΄, σ.187). Γιὰ τὸν Ἕγελο, τὸν ἐμπνευστὴ τοῦ Καρόλου Μάρξ, ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι ἁπλῶς μία φιλοσοφικὴ προτίμησις, εἶναι ὁ πλανητικὸς πολιτισμός καὶ κάτι παραπάνω: εἶναι ἡ πατρὶς ὅλων τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς. Συνεπῶς, ὁ ἑλληνισμὸς δὲν ἀνήκει μόνον στοὺς κατοίκους τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου ποὺ ἄλλωστε, τὴν ἐποχὴ ποὺ ὡμιλοῦσε, δὲν εἶχε κἄν ἱδρυθῆ. Εὐτυχῶς δέ, διότι διαφορετικὰ ὁ ἑλληνισμὸς θὰ εἶχε ἐξαφανισθῆ πρὸ πολλοῦ. Καὶ ὁ Ἕγελος προσθέτει: «Αὐτὸ ποὺ ζοῦμε τώρα, τὸ παρόν, τὴν ἐπιστήμη καὶ τὴν τέχνη, αὐτὸ ποὺ ὄχι μόνον δίδει ὤθηση στὴν πνευματικὴ ζωὴ ἀλλὰ καὶ τῆς δίδει τὴν ἀξιοπρέπειά της  καὶ τὴν ὀμορφαίνει, αὐτό τὸ γνωρίζουμε, πηγάζει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ἄμεσα ἤ ἔμμεσα». Δηλαδή, ὁ πλανήτης Γῆ εἶναι ὁ πλανήτης Ἑλλάς. Ἕνας Ἄγγλος, ὁ E.M. Butler,  ἰσχυρίζετο ὅτι οἱ Γερμανοὶ εἶχαν ὡς ἔμμονη σκέψη τὴν Ἑλλάδα καὶ ἔγραψε σχετικὰ ἕνα βιβλίο μὲ τίτλο The Tyranny of Greece over Germany (Cambridge University Press, 1935). Τὴν ἔβλεπαν, λέγει, μόνον ὡς Ἑλλάδα καὶ ὄχι συνδεδεμένη μὲ τὴν Ῥώμη. Οἱ Γάλλοι, ἔλεγαν οἱ Γερμανοί, ἔφθαναν στὴν Ἀθήνα ἀπὸ τὸ Παρίσι, μέσῳ Ῥώμης, ἐνῷ ἐμεῖς πηγαίνουμε ἀπ’ εὐθείας, προσπερνῶντας τὴν Ῥώμη.
           
»Ὁ Ἕγελος λοιπὸν, χαρακτηρίζεται ἀπὸ τοὺς μελετητές του ὡς ἑλληνοκεντρικός. Χρησιμοποιεῖ τὸν μῦθο τοῦ γίγαντος Ἀνταίου, ὁ ὁποῖος γιὰ να φορτωθῇ καὶ πάλι μὲ ἐνέργεια, ὡς ἠλεκτρικὴ μπαταρία, ἐκάθητο ἐπὶ τῆς γῆς, τῆς Γαίας, τῆς μητέρας του. Ἔτσι κάθε πρόοδος τῆς πλανητικῆς ἐπιστήμης καὶ τοῦ πολιτισμοῦ ἦταν ἀδύνατη χωρὶς τὴν πηγὴ τοῦ ἑλληνισμοῦ. Γιὰ νὰ πνίξῃ τὸν Ἀνταῖο ὁ Ἡρακλῆς τὸν ἐκράτησε μετέωρο γιὰ νὰ μὴν ἀκουμπᾷ στὴν γῆ. Ἔτσι καὶ ὁ πλανήτης θὰ ἀποθάνῃ, ὅπως ἤδη φαίνεται αὐτὸ νὰ πραγματοποιῆται, ὅταν θὰ χάσῃ τὴν ἐπαφή του μὲ τὸν ἑλληνισμό. Τὸ σύμπαν εἶναι ἡλιοκεντρικὸ καὶ ὁ ἥλιος εἶναι ἡ Ἑλλὰς ποὺ θερμαίνει τοὺς γύρω πλανῆτες τοῦ κόσμου. Μετά, ἀκοῦς τοὺς πολιτικοὺς τοῦ σημερινοῦ κρατιδίου νὰ δηλώνουν ὅτι  «εἴμεθα μικρὴ χώρα» καὶ ὅτι ἡ  ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι περιορισμένη καὶ  ἔχει τὰ ἴδια δικαιώματα μὲ τὰ δανέζικα ἤ τὰ σουηδικά! Καὶ τότε, ἀκούγοντάς τους καταλαβαίνεις γιατὶ ὁ ἑλληνισμὸς δὲν ἀνήκει στοὺς Ἕλληνες ἀλλὰ στὴν ἀνθρωπότητα.
           
»Ὁ Ἕγελος ἐπαναλαμβάνει ὅτι ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι ὁ μοναδικὸς πολιτισμὸς τοῦ πλανήτου γιὰ δύο λόγους: Πρῶτον διότι εἶναι ἡ κορυφὴ τῆς πυραμίδος ποὺ ἐκτίσθη ἀπὸ τοὺς προτεραίους πολιτισμοὺς τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ τῆς Αἰγύπτου, οἱ ὁποῖοι ὅμως ὅταν τὸν ἐκκέντρισαν καὶ ἐσυγχονεύθησαν μὲ τὸν ἑλληνισμό, ἔχασαν τὸ κεντρί τους καὶ ἀπέθαναν γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν μόνον μέσῳ τῆς ἑλληνικῆς συνθέσεως. Δεύτερον, διότι στὴν σύνθεση αὐτὴ ἀνέδειξαν δύο καθαρῶς πλέον ἑλληνικὰ χαρακτηριστικά: τὸ «καλὸν κ’ ἀγαθὸν» καὶ τὴν διαλεκτική. Βεβαίως, ἡ βάση τῆς διαλεκτικῆς συναντᾶται ὄχι μόνον στοὺς προτεράιους πολιτισμοὺς τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἀλλὰ καὶ στὴν Κίνα μὲ τὴ ἀρχὴ τοῦ γὶν-γιὰνγκ καὶ τάο (θέση-ἀντίθεση καὶ σύνθεση). Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα ἐπῆρε τὴν ἀνωτέρα της μορφή.
           
»Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι πνεῦμα, λέγει ὁ Ἕγελος.  Εἶναι τὸ πνεῦμα. Εἶναι ἡ «ἀπόλυτη πνευματικὴ ὁλότητα». Εἶναι δηλαδἠ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Ἡ ἀπόλυτη διάστασις αὐτὴ τοῦ ἑλληνισμοῦ τὸν κάνει πρῶτα ἐξωγήϊνο, ἐξ οὐρανοῦ, καὶ δεύτερον τοῦ δίδει τὴν πλανητική, θρησκευτική του διάστασι. Θέωση δὲν νοεῖται χωρὶς τὴν παρέμβασι τοῦ Ἁγίου Ἑλληνισμοῦ. Ἡ Δευτέρα Παρουσία εἶναι ἡ ὁλοκλήρωσις  τῆς «ἀνάγκης», τῆς «μοίρας»»», τοῦ «πεπρωμένου» τοῦ ἑλληνισμοῦ. Συνεπῶς, ἡ τελειολογία τοῦ ἑλληνισμοῦ εἶναι μετατροπὴ τοῦ πλανήτου Γῆ, σὲ πλανήτη Ἑλλάς καὶ στὴν ἐξάπλωσί του στὸ Σύμπαν, ἐκτὸς τοῦ πλανήτου μας. «Ἡ Ἀνάγκη πραγματοποιημένη σημαίνει πραγματοποίησις τῆς ἀρχῆς στὴν Ἱστορία» (Dominique Janicaud, Hegel et le destin de la Grèce [Ὁ Ἕγελος καὶ τὸ Πεπρωμένο τῆς Ἑλλάδος], Παρίσι,1975, σ.16).
           
»Θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ παρουσιάσῃ τὸν Ἕγελο ὡς ἕναν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς δυτικοὺς σοφοὺς καθηγητές, ποὺ ἀνατρέχουν συνεχῶς στὶς λεγομένες «νεκρὲς γλῶσσες», τὰ λατινικὰ καὶ τὰ ἑλληνικά, ἀπομακρυσμένοι ἀπὸ τὴν ζωὴ, ἀνίκανοι νὰ ἀπευθυνθοῦν στὰ νειᾶτα καὶ στὸ ἄνθος τῆς ἀναρχίας. Ἀλλὰ Ἕγελος κάνει σαφῆ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο γλωσσῶν: τὰ ἑλληνικὰ ποὺ εἶναι ζωντανά, κατἐξοχὴν γλῶσσα τῆς ζωῆς, καὶ τὰ λατινικὰ, γλῶσσα νεκρή, τοῦ θανάτου.
           
»Ὅπως ὅλοι οἱ πολὺ μεγάλοι διανοούμενοι, τὸ πρότυπο τῶν ὁποίων εἶναι Ῥουσσώ,   καθηγητὴς Ἕγελος ἦταν σφόδρα ἀντιδιανοούμενος καὶ ἀπηχθάνετο τοὺς «σοφοὺς καθηγητές» καὶ τὴν ἐπίδειξι τῆς ἐπιστημοσύνης τους (érudition). Στὴν Ἱστορία τῆς Φιλοσοφίας του, τοὺς  περιγράφει ὡς ἑξῆς: «Εἶναι σὰν ζῶα ποὺ ἔχουν ἀκούσει μὲ εὐκρίνεια ὅλους τοὺς ἤχους μίας μουσικῆς, ἀλλὰ ποὺ δὲν εἶναι σὲ θέσι νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν ἑνότητα καὶ τὴν ἁρμονία τοῦ μουσικοῦ ἔργου»(Α΄9). Αὐτοὶ οἱ «σοφοὶ ἱστορικοί», προσθέτει, «ὁμοιάζουν μὲ ὑπαλλήλους πρατηρίου ἐμπορικῆς ἐπιχειρήσεως» καὶ συμπεραίνει πὼς  « ἐπιστημοσύνη συνίσταται στὸ νὰ γνωρίζῃς πολλὰ  ἄχρηστα πράγματα». Καταφέρεται μετὰ μανίας κατὰ τῶν λατινικῶν, χάριν τῶν ὁποίων «ἠμποροῦμε νὰ λέμε στὰ λατινικὰ πράγματα ποὺ θὰ ἦταν γελοῖο νὰ ἐδιαβάζαμε ἤ νὰ ἐγράφαμε» στὰ γερμανικά. Μὲ τὴν ἐξαφάνισι τῶν λατινικῶν θέλει νὰ ἐξαφανίσῃ καὶ τὴν ῥωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία».

Ζητῶ ἀπὸ τοὺς διπλωμᾶτες μας νὰ ξεπεράσουν τὴν εὐθυνοφοβία τους, τὶς πολιτικὲς καὶ θρησκευτικές διαφορές, κομμουνιστικές, φασιστικές, φιλελεύθερες, νεοημερολογιτικές, παλαιοημερολογητικές, οἰκουμουνιστικές, ἀντιπαπικές, καὶ νὰ ἀνυψωθοῦν ἡνωμένοι γύρω ἀπὸ τὴν λατρεία τῆς μοναδικῆς συμπαντικῆς γλώσσης, τῆς ἑλληνικῆς.

Ἡ ἔλευση στὴν καναδικὴ πρωτεύουσα τοῦ Δημήτρη Ἀζεμοπούλου εἶναι ἐπαγγελία καὶ ἐλπίς. Τὸν προτρέπουμε νὰ καθιερώσῃ στὴν πρεσβεία του τὸ πολυτονικὸ σύστημα γραφῆς (ποὺ ἤδη ἐπανέρχεται ὁλοταχῶς σὲ ὅλο καὶ πιὸ μεγάλα τμήματα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ), ἐφ’ὅσον οὐδεμία ῥητὴ ἀπαγόρευσις χρησιμοποιήσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς γραφῆς δὲν ὑφίσταται διὰ νόμου τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους γιὰ τὶς δημόσιες ὑπηρεσίες καὶ ποὺ φυσικὰ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ τεχνικὸ κώλυμα.

Δημήτρης Κιτσίκης         30 Ἰανουαρίου 2018, τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν